วาทกรรมที่เป็นคำไทยคลุกเคล้าคำฝรั่งที่เรียกว่า “สายดาร์ก” นั้น เป็นคำแสบระดับ “จับกังแรมโบ้” ที่ชาวสารขัณฑ์ทุกภาคส่วนนำมาใช้อย่างกระจุยกระจาย

โดยเฉพาะใน “วงการตำรวจ” และ “วงการสื่อทุกแขนง” ต่างใช้กันอย่าง “ฟุ่มเฟือย” ไม่มีรายการ “เหยียบเบรก”

“ในวงการตำรวจ” ฝ่ายปราบปรามที่มีผลงาน “สุดปัง” ล้วนต้องใช้ยุทธการ“โจรปราบโจร” หรือใช้ “สายลับ” ที่เป็น “โจรในแก๊งโจร” ผู้ทะลุปรุโปร่งในการก่ออาชญากรรมของแก๊งดังกล่าวเป็น “สายดาร์ก” จนทำให้ “ตำรวจรวบได้ทั้งแก๊ง” หรือ “ทะลุเป้าหมายที่ต้องการพุ่งชน” ได้สำเร็จ

“สายดาร์ก” ที่เป็นโจรนั้น อาจถูกเรียกเป็น “นิ้ว” ของเจ้าหน้าที่ ทำงานจนได้รับความไว้วางใจและเอ็นดู อาจเกิดความ “ฮึกเหิม” หรือ “กร่าง” จนกลายเป็น “เจ้าพ่อ” หรือ “โหดดุดัน” เช่นเดียวกับ “ไอ้ป๋อง โหดยกกำลัง 5 ฆ่า 5 ศพ”

“ในวงการสื่อ” ต่างตีความ “สายดาร์ก” ออกเป็น “สองความหมาย”

“ความหมายแรก” สายดาร์ก “มีความหมาย” เฉกเช่นเดียวกับตำรวจคือเป็น “สายลับ” ในแก๊งโจรที่ทำให้เจ้าหน้าที่สามารถ “วางแผนจับโจรทั้งแก๊งได้อย่างสุดเจ๋ง”

“ความหมายที่สอง” สายดาร์ก “มีความหมายยิ่งใหญ่” หมายถึง “กังฉินทุกหน่วยงาน”ตั้งแต่ตำรวจนอกแถวที่ทำตัวเป็นโจรเสียเอง และหมายถึง ข้าราชการของทุกกระทรวง ทบวง กรม นักการเมืองทุกระดับชั้นเจ้าหน้าที่ในองค์กรต่างๆ ที่ทำตัวเป็น “กังฉินระดับหางแถว จนถึงระดับเบิ้ม เบิ้ม”

“สายดาร์กระดับจิ๋ว” หรือ “กังฉินระดับหางแถว” เป็นนักคอร์รัปชันหรือโจรในเครื่องแบบมือกระจอก เช่น นำยาเสพติดที่ตนจับมา ให้สมุนที่เป็นนิ้วของตนเอง นำไปขายแล้วนำเงินมาให้ เป็นต้น

“ว่ากันว่า ตำรวจที่อยู่เบื้องหลังดูแลไอ้ป๋อง ให้สุดห้าว (ถ้ามีจริง) ก็คือ ตำรวจสายดาร์กระดับจิ๋ว”

“สายดาร์กระดับบิ๊ก บิ๊ก” เป็นข้าราชการที่มีตำแหน่งเบิ้ม เบิ้ม หรือนักการเมืองตำแหน่งใหญ่ ที่คอร์รัปชันผลประโยชน์เป็นกอบเป็นกำ กินปากมันและมูมมามระดับชูชก ผู้สร้าง“ตำนานกินจนท้องแตกตาย” โดยกินอาหารสุดโอชะ 200 จานจากฝีมือแม่ครัวกรุงอุชเชนี

ว่ากันว่า แก๊งโกงข้อสอบในกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นที่มีการฮุบเงินถึง 4,500 ล้านนั้น กล้าทำเพราะน่าจะมีสายดาร์กระดับอสูรไททัน “เปิดไฟเขียวให้”

“นักการเมืองที่กล้าฮุบป่าอย่างเมามัน คอร์รัปชันโครงการพันล้านหมื่นล้านนั้น ล้วนจัดอยู่ในกลุ่มสายดาร์กระดับบิ๊ก บิ๊ก เช่นกันจร้า”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม