นักร้องชื่อ “อ้อย เสียงน้ำเซาะทราย” เคยครวญเพลง “อย่าไปเลยบางกอก” เตือนใจสาวภูธรทั้งหลายอย่างห่วงใยว่า “บางกอกเป็นแดนอันตราย” มีจิ้งจอกสังคมมากมายคอยขย้ำเหยื่อสาวที่มาจากภูธร

“จนเพลงดังกล่าว กลายเป็นเพลงฮิตยอดดัง เป็นพลุแตกอย่างยาวนาน”

แต่ในวันนี้ “แอมเนสตี้” ที่มีสำนักงานใหญ่ในลอนดอน รวมถึงกระทรวงต่างประเทศอีกหลายชาติต่างออกมาร้องเพลง “อย่าไปเลยแดนคาวบอย” เพราะเป็น 
“ดินแดนอันตราย ปล่อยรังสีความตายกระจายไปทั่วประเทศ”

เหตุที่องค์การนิรโทษกรรมสากลและรัฐบาลอีกหลายชาติต่างออกมา “ร้องเตือนภัย” นักเดินทางทั้งหลายไม่ให้ไปดินแดนคาวบอยนั้น เพราะดินแดนดังกล่าว “ได้เกิดลัทธิคลั่งชาติและบูชาคนผิวขาว”

ลัทธิดังกล่าว ทำให้คนผิวสีและผู้ที่เกิดในประเทศอื่นหรือคนที่ไม่มีเชื้อชาติผิวขาว ต่างมีสิทธิ์ถูก “ไข้โป้ง” เล่นงานจนกลายเป็นผี โดยรัฐบาลอินทรีหัวขาว คุ้มครองผู้เคราะห์ร้ายไม่ได้

ทั้งนี้เพราะคาวบอยของประเทศนี้ “สร้างชาติขึ้นมาจากปากกระบอกปืน” ทุกคนต่างจึง “บูชาปืนเป็นพระเจ้า”

แม้กาลเวลาจะเปลี่ยนไป พลเมืองของชาติต่างๆ ส่วนใหญ่ต่างมีคุณภาพดีขึ้นโดยไม่ต้อง “ใช้ปืนพูด” แต่คาวบอยที่บูชาปืนเป็นพระเจ้า ก็ยังขยัน “ใช้ปืนพูดแทนภาษามนุษย์”

จึงทำให้เกิดรายการ “สังหารปัจเจกบุคคล” และ “สังหารหมู่” เป็นข่าวดังสะท้านโลกอย่างถี่บ่อย

ในวันนี้ “ดีกรีแห่งความบ้าคลั่ง” หนักข้อกว่าเดิมและพุ่งเป้าไปที่กลุ่มคนผิวสี คนเชื้อชาติอื่นที่ไม่ใช่คนผิวขาว และคนเพศที่สาม โดยมือปืนล้วนเป็นคาวบอยที่ “คลั่งชาติและบูชาคนผิวขาว”

ยิ่งผู้นำอินทรีหัวขาวคนปัจจุบัน เป็นผู้ชูลัทธิดังกล่าว ก็ยิ่งทำให้การสังหารหมู่เกิด “ถี่” มากขึ้น

เพลง “อันตรายแดนคาวบอย” ที่กำลังฮิตไปทั่วโลกในขณะนี้ บวกกับลัทธิคลั่งชาติและบูชาคนผิวขาวในดินแดนดังกล่าวยังเป็นที่คลั่งไคล้ของคาวบอย คงฟันธงได้ว่า แผ่นดินอินทรีหัวขาวจะกลายเป็น “แดนตกต่ำ” ในอนาคตอันไม่ไกล

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม