ผู้ที่จะมีอาชีพเป็นนายพรานไพรเข้าไปลุยป่าทึบแห่งการเมืองเพื่อ “ไล่ล่าขุมทรัพย์แห่งอำนาจ” ได้นั้นอย่างน้อยๆ จะต้อง “มีปากเป็นอาวุธ” เพื่อใช้คำพูดที่หลุดจากปากเป็นอาวุธในการลุยป่า

ถ้า “เป็นใบ้พูดไม่ได้ หรือติดอ่างพูดน่ารำคาญ” เท่ากับ “มีปืนไม่มีกระสุน” หรือ “ยิงปืนกระสุนขัดลำ” หรือ “ปราศจากกุญแจดอกสำคัญ
ที่จะไขประตูไปสู่ป่าทึบแห่งการเมือง”

ดังนั้น “โอษฐ์” จึงเป็น “ปืนกลอัศจรรย์” ยิงกระสุนได้เป็นชุดแบบอัตโนมัติที่นายพรานไพรทั้งหลายใช้ป้องกันภยันตรายจากสัตว์ร้ายในป่าทึบ และยังเป็นอาวุธทรงอำนาจที่ใช้สังหารนายพรานฝ่ายตรงข้ามที่เป็นคู่แข่งในการไล่ล่าขุมทรัพย์

แต่บ่อยครั้งที่นายพรานไพรได้ “ทำปืนลั่น”จนอาจทำให้เพื่อนร่วมทางถูกกระสุนสังหารจนม่องเท่งหรืออาจลั่นกระสุนใส่เท้าตนเองจนพิการไปตลอดชีวิต

อีหรอบเดียวกับ “นักการเมืองที่ช่างจ้อ” ถ้าฉลาดใช้สัมโมทนียกถา ย่อมสามารถผูกใจให้ชาวบ้านได้ศรัทธารักใคร่เชื่อถือ และเทใจเป็นแฟนคลับอย่างเหนียวแน่น จนนักพูดผู้นั้นอยู่ในอาชีพการเมืองได้อย่างถาวร

ในทางตรงกันข้าม ถ้านักการเมือง “พ่นวาจาที่เป็นลาวายอดอันตราย” นอกจากสร้างศัตรูมากมาย “น้ำลายพิษบางหยด” อาจทำให้ผู้พูดถึงกับ “มอดไหม้”อยู่ในอาชีพนักการเมืองไม่ได้อย่างถาวร

ตัวอย่างเช่น สส.สังกัดพรรคตะขิ่นบ้านไกลนายหนึ่งได้พูดเรื่อง “ใช้ระเบิดน้ำมันหมู ถล่มผู้ก่อการร้ายในภาคใต้”ทำให้กลายเป็นเรื่องสะเทือนจิตใจชาวมุสลิมทั่วโลก“นายใหญ่” ถึงกับรีบให้ “โอษฐ์ภัย” ผู้นั้นรีบลาออกจากสส.ในทันทีทันใด และนักการเมืองผู้นั้นหมดอนาคตตั้งแต่บัดนั้นจนบัดนี้

ล่าสุด “เจ๊ปากไว ใจถึง” สส.คนดังสังกัดท่านตี๋หมื่นล้าน ได้ไปพูดเรื่องรัฐธรรมนูญที่แดนอีสาน แต่หลุดคำว่า “เฮงซวย” อย่างสุดมัน จนคนฟัง “อ้าปากค้าง”คาดไม่ถึงว่า “เจ๊จะกล้าหาญ ทำปืนลั่นใส่ตัวเอง” เช่นนี้

กูรูทางการเมืองต่างฟันธง การ “ทำปืนลั่น” ครั้งนี้จะต้องมี “นักร้อง น้องรัก” หลายราย กระโดดขึ้นเวทีคอนเสิร์ตร้องเพลงดัง “กล่าวหาเจ๊ในทางคดี” อย่างแน่นอน

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม