สุดยอดของ “คนจองเวร” ที่ตามชำระแค้นอย่างบ้าบิ่นตามทวงหนี้อาฆาตอย่างเมามัน มักปรากฏอยู่ในหนังจีนกำลังภายใน และปรากฏในหนังแอ๊กชั่นพันธุ์ซาดิสต์ของฮอลลีวู้ด

“หนังจีนกำลังภายใน” นั้น พ่อแม่ของพระเอกหรือนางเอกที่อยู่ฝ่ายธรรมะ มักถูกจอมมารที่อยู่ฝ่ายอธรรมเล่นงานจนถึงขั้นสิ้นชีวิต

“ครั้น 18 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก” พระเอกหรือนางเอกกลายเป็น “หนุ่มฉกรรจ์สาวจังโก้” แต่อุตริสวมวิญญาณ “คนจองเวร” เต็มพิกัด จึงทำการไล่ล่าฆ่าผู้ร้ายที่สร้าง “รอยแค้น” ไว้ในหัวใจไม่รู้ลืมแบบ “โหดถึงพริกถึงขิง” จนคนดูต้องซู้ดปาก

“หนังแอ๊กชั่นพันธุ์ซาดิสต์ของฮอลลีวู้ด” มักเป็นหนังบู๊ล้างผลาญ “ชำระแค้น” ที่ไม่มีการรอถึง10 ปีแต่เป็นการ “จองเวรอย่างกะทันหัน” “ชำระแค้น”แบบ “ไวกว่าแสง แรงกว่าฟ้าผ่า”

ทั้งหนังจีนยอดจองเวร และหนังฮอลลีวู้ดจอมชำระแค้น ต่างเป็น “เรื่องของจินตนาการ”ที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริงผิดกับ “การจองเวรทางการเมือง”ซึ่งเป็น “ของจริงล้วนๆ” เช่น “ขาใหญ่ขยันจองเวรกับประเทศกระจอก” เพราะ “ขาจิ๋ว” ไม่เชื่อฟังตนและไม่ยอมอยู่ในโอวาทของตำรวจโลก

ส่วน “การจองเวร” ของนักการเมืองในสภานั้น นักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้งส่วนใหญ่ของประเทศต่างๆ “มักไม่มีแค้นฝังใจ” ต่างมีเป้าหมาย“แพ้หรือชนะ” จะไปสู้กันในสนามเลือกตั้ง

“ผิดกับนักการเมืองไทย” ที่เป็น “มนุษย์กลายพันธุ์นักการเมืองสายพันธุ์พิเศษ” ที่มักนำเอา “แค้นส่วนตัว เกลียดชังระหว่างปัจเจกบุคคล และขัดแย้งระหว่างพรรค” เข้ามาปะปนกับการทำหน้าที่เป็นตัวแทนของปวงชน

ดังนั้น ในสภาบ้านเรา จึงมีแต่ “ฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายแค้น” แทบจะไม่มียุคไหนที่มี “ฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายค้าน”

“สภาเกียกกาย” ในวันนี้ ดูให้ดีๆ ท่านผู้ทรงเกียรติทั้งหลาย “ต่างยังอยู่ในโลกจินตนาการเหมือนหนังจีนกำลังภายใน และหนังแอ๊กชั่นพันธุ์ซาดิสต์ของฮอลลีวู้ด”

“เหมือนกัน” ตรงที่มีจิตวิญญาณ “คนจองเวร”มากกว่า “ผู้ทรงเกียรติที่ขยันทำตามหน้าที่”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม