คงต้องยอมรับว่า “ประชาธิปไตย” ได้กลายเป็นคำ “ปริศนา” ที่หาคำอธิบายได้ยากที่สุดในโลกไปแล้ว

ทั้งนี้เพราะ “ใครที่ทำตามใจตัวเองได้ทุกอย่าง โดยไม่แคร์ใคร” ก็จะอ้างอย่าง “สุดมัน” ได้อย่างเท่ๆ ว่า “เพราะกูคือนักประชาธิปไตย”

“ใครที่คิดนอกกรอบ” ก็จะประกาศเสียงดัง“กูคือนักประชาธิปไตย”

“แต่ที่เจ็บแสบกว่าเพื่อน” ตรงที่นักประชาธิปไตยทั้งหลายกลับ “ตีกรอบ” ว่า “ใครที่คิดต่างจากกู” หรือ “ใครที่เป็นอิสรชน แต่ไม่ยอมคิดนอกกรอบอย่างสุดขั้ว” คนผู้นั้น “มันไม่ใช่นักประชาธิปไตยแท้”

ทุกวันนี้ ผู้คนจึงได้แต่สงสัยและหาคำตอบไม่ได้ “ประชาธิปไตยคืออะไร?”

ม็อบฮ่องกงที่ใส่ชุดดำและประกาศเสียงดัง “พวกตนคือผู้ไล่ล่าประชาธิปไตย” จากนั้นก็โบกธงยูเนียนแจ๊กซ้ำเป็นนักไล่ล่าเมืองขึ้น และโบกธง 50 ดาว ของมะริกันนักไล่ล่าฆ่าอินเดียนแดง ราวกับยอมศิโรราบเป็นทาสจักรวรรดินิยมแล้วประท้วงรัฐบาลซึ่งเป็นชนชาติเดียวกัน และทำร้ายคนจีนในฮ่องกงที่เห็นต่าง ผู้คนเหล่านี้คือ“นักประชาธิปไตยแท้หรือ?”

คนทั้งโลกอยากถาม “ประชาธิปไตยแท้คืออะไร?”

ย้อนกลับมาดู “นักประชาธิปไตยเมืองไทย” นายพรานไพรที่ขยันลุยป่าทึบแห่งการเมือง เพื่อไล่ล่าขุมทรัพย์โซโลมอน ปรับโฟกัสมาที่ “หนึ่งหญิงสองชาย” แห่ง “บ้านโพธิ์สามต้น” ที่ระบุอย่างสุดมันด้วยวาทกรรมสุดเลิศ “พวกตนคือนักประชาธิปไตยแท้”

ล่าสุดได้ประกาศในงาน “อยู่ไม่เป็น” แม้จะไม่ระบุได้ “แบบชัดๆ” ว่า ผู้ที่ “อยู่ไม่เป็น” คิดนอกกรอบคือพวกประชาธิปไตยแท้เหมือนพวกตน คือ “นักประชาธิปไตย” แต่ “มนุษย์ที่อยู่เป็น” ไม่ใช่นักประชาธิปไตย

ดังนั้น จึงเกิดเสียงสะท้อนกลับ “คนอยู่ไม่เป็น” เท่านั้นคือ “นักประชาธิปไตย” แต่คนที่ “คิดต่าง” และ “อยู่เป็น” เพราะ “มีอิสระในความคิด” เป็นพวก “เผด็จการใช่ไหม?”

“ใจแคบ” แบบนี้ คือ “นักประชาธิปไตยหรือ?”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม