คงระบุได้ชัดๆ โดยไม่ต้องปรับโฟกัสกันบ่อยหนว่า ไม่มียุคไหนที่ “ฒ.ผู้เฒ่าเดินย่อง” ทั้งหลายจะต้อง“ติดคุก” มากมายเท่ายุคนี้

โดย “ผู้เฒ่า” ที่เป็น “ขี้คุก” เหล่านี้ล้วนเป็นผู้เฒ่าคนดัง เป็นอดีตข้าราชการระดับสูง และเป็นนักการเมืองระดับบิ๊ก หรือเป็นคนแก่นอกวงการที่ต้องทำผิดกฎหมายร่วมกับนักการเมืองกังฉินมาแล้วทั้งสิ้น

ในบรรดา “จิวแป๊ะทง” ที่เคย “โกงบ้านโกงเมือง”จนถูกคำพิพากษาให้ไปใช้กรรมอยู่ในคุกทั้งหลายนั้น “ล่าสุด” ผู้ที่ตกเป็นข่าวใหญ่ ได้แก่อดีตข้าราชการระดับเจ้ากระทรวง ที่ไป “ลงชื่อ โละเมียะ เล่นแร่แปรธาตุให้ที่ดินมรดกของ “คุณยายเนื่อม” ที่ยกให้แก่วัดแห่งหนึ่งในปทุมธานี เปลี่ยนมาเป็นสมบัติของบริษัทเอกชน จนถูกดำเนินคดี

ผู้กระทำผิดนำที่วัดมาขายให้เอกชนมีหลายราย แต่ทุกรายล้วนหลุดคดีไปได้ด้วยอภินิหารเช่น “ท่านสิบล้อ 30 ตัน” เป็นต้น ที่เล่น “กายกรรมเปียงยาง”จนหมดอายุความอัยการสั่งไม่ฟ้อง

คดีนี้ “ซวยซูเปอร์ซวย” จึงตกอยู่ที่ “ผู้เฒ่าผมขาว” ที่เคราะห์ร้ายเป็นคนเดียวที่คดีไม่ขาดอายุความ จึงถูกดำเนินคดีในศาลอาญาแผนกทุจริตและประพฤติมิชอบ

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุก 2 ปี ไม่รอลงอาญา อีหรอบเดียวกับที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน พอมาถึงศาลฎีกา ปรากฏว่า “กฎแห่งกรรม” เล่นงานจนศาลไม่รับฎีกา ทำให้ “ผู้เฒ่าผมขาว” ถูกเจ้าหน้าที่เรือนจำมาคุมตัวไป “เข้าคุก”

การที่ “ผู้เฒ่าผมขาว” ได้ตีสเปโตเสียค่าโง่ครั้งนี้ต้องถือเป็น “บทเรียนอันยิ่งใหญ่” ของข้าราชการทั้งหลายที่ “โลภในตำแหน่ง” จนยอมทำผิดกฎหมายเพื่อนักการเมือง จะได้จดจำไว้ว่า “สุดท้ายของท้ายสุด” ตนเองคนเดียวเท่านั้นที่ต้องกลายเป็น “ผู้เฒ่าขี้คุก”

ในขณะที่นักการเมืองคนดัง อย่าง “ท่าน30 ตัน” และ “ท่านตะขิ่น” ต่าง “ลอยลำ” อยู่นอกคุกอย่างเท่ๆ

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม