สัปดาห์นี้ ผมรู้สึกหนักใจที่ COVID-19 ก็เขียนไปแล้วเรื่องทหารฆ่า 30 ศพ ก็เขียนไปแล้ว

ถ้าจะพูดเรื่องศาลรัฐธรรมนูญ ตัดสินวันที่ 21 นี้ คงสะเทือนใจทั้ง 2 ฝ่าย ทั้งฝ่ายเห็นด้วย (ยุบ) /ฝ่ายไม่เห็นด้วย (ไม่ยุบ) จึงไม่ขอพูดถึง

แต่ในฐานะที่เคยเป็นผู้ทรงคุณวุฒิตุลาการศาลยุติธรรม ถึงแม้ไม่ใช่ศาลรัฐธรรมนูญ ผมมั่นใจว่า ศาลและระบบตุลาการ มีความยุติธรรมแน่นอนปฏิบัติตามตัวบทกฎหมาย ไม่มีอะไรน่าวิตก ถ้าผิดกฎหมายก็คือผิด

การกดดันศาลต่างๆ ในคดีต่างๆ มีเป็นประจำ โดยเฉพาะช่วงเสื้อแดง มีหลายท่านเล่าให้ฟังว่า คุณแม่ผู้พิพากษาถูกกดดัน เศร้ามากเพราะท่านเป็นมะเร็ง แต่พวกต่อต้านเสื้อแดงก็ไม่เกรงใจ

ศาลรัฐธรรมนูญชุดนี้ ผมเชื่อว่า จะตัดสินด้วยความถูกต้องโดยเอาตัวบทกฎหมายเป็นหลัก

การมีข้อสังเกตว่า เพื่อความปรองดอง ไม่ควรยุบพรรค ผมไม่เห็นด้วย ไม่ใช่เพราะผมเชียร์ทหาร ทหารต้องปฏิรูปอีกมากมาย แต่กฎหมายเขียนอย่างไร คณะผู้พิพากษาต้องตัดสินไปตามนั้นดูกันต่อไป

แต่แปลกใจที่มีกระแสการต่อต้านการยุบพรรคมากมาย ถ้าผิด ก็ยุบและหาพรรคใหม่ ถ้าไม่ผิด ก็อยู่ต่อไม่มีศาลที่ไหน จะยุบเพื่อการเมืองหรอก ผมมั่นใจเช่นนั้นมิฉะนั้น ประเทศก็อยู่ไม่ได้

เมื่อตอนผมอยู่ธรรมศาสตร์ ผมกับอาจารย์ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ก็ทำงานด้วยกันได้ดี แต่ก็ประหลาดใจในความคิดของอาจารย์ชาญวิทย์

วันนี้ขอเขียนเรื่องประวัติของเลโอนาร์โด ดา วินชี ซึ่งผมเคยอ่านหลายครั้งแล้ว แต่ยังไม่เคยอ่านประวัติของเบนจามิน แฟรงคลิน เมื่ออ่านประวัติเขาอย่างละเอียด คิดว่า น่าจะมาเปรียบเทียบกันได้และคนเขียนประวัติเบนจามิน แฟรงคลิน เป็นคนเดียวกับคนเขียนประวัติสตีฟ จอบส์ ด้วยผมก็เลยเปรียบเทียบกับสตีฟจอบส์ ด้วย

เลโอนาร์โด ดา วินชี เกิดมา 500 กว่าปีแล้วยังเป็นที่กล่าวถึงทุกวันนี้ เบนจามิน แฟรงคลิน เกิดประมาณ 300 กว่าปี คนก็พูดถึง เบนจามิน แฟรงคลินเพราะเป็นทั้งนักวิทยาศาสตร์ นักคิด นักปราชญ์ นักการเมืองที่มีอิทธิพลสูงมากในอเมริกา ยิ่งใหญ่กว่าประธานาธิบดีบางคน

สรุปว่า ทำได้หลายอย่างในตัวคนเดียวกันทั้งสองท่านไม่มีตำแหน่งใหญ่ในระดับประธานาธิบดีหรือผู้นำของชาติ แต่ทำไมสังคมของโลกและสหรัฐยอมรับ บทเรียนของเขา ผมว่า ยังนำมาใช้ได้ ณ ปัจจุบัน

จากการวิเคราะห์คุณสมบัติของเบนจามิน แฟรงคลิน พบว่า เขามีคุณลักษณะที่ดีดังต่อไปนี้

(1) ปลูกฝังอุปนิสัยที่ดี

(2) ทำงานโดยบริหารความเสี่ยง

(3) ทำงานโดยเน้นภาพลักษณ์ที่เป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ

(4) ทำงานเพื่อประชาชนส่วนใหญ่

(5) ตื่นนอนเช้า

(6) สร้างเครือข่าย (Network)

(7) มีความคิดสร้างสรรค์

(8) ลำดับความสำคัญ อะไรก่อน อะไรหลัง

(9) ประหยัด สมถะ ใช้ชีวิตเรียบง่าย

นอกจากนั้น เบนจามิน แฟรงคลิน ยังมีวิธีการปฏิบัติที่เน้นหลักความดี (Virtue) เป็นที่ตั้งเช่น

(1) มีความจริงใจ (Sincerity)ต่อผู้ร่วมงาน

(2) Humility มีความถ่อมตัว ยิ่งเป็นผู้นำ ยิ่งทำตัวง่ายๆ ไม่มีพิธีรีตอง ให้คนเข้าหาได้ง่าย

(3) เมื่อทำงาน มีความเรียบร้อย มีระเบียบคล้ายๆ 5ส. ในปัจจุบัน

ผู้เขียนคือ วอลเตอร์ ไอแซคสัน (Walter Isaacson) ยังสรุปไว้ว่า เบนจามิน แฟรงคลิน มีความสามารถในการสร้างเครือข่าย Network และนำ Networkไปใช้ในการร่วมมือ ซึ่งผู้เขียนเรียกว่า Network Collaboration (ความร่วมมือจากเครือข่าย)

ซึ่งหลายร้อยปีต่อมา ผู้เขียนคนนี้ได้ย้ำว่า สตีฟจอบส์ เวลาทำไอพอด ไอแพด ไอโฟน จะทำงานเป็นทีม รับฟังทุกฝ่าย ซึ่งแปลว่า สตีฟ จอบส์ เป็น Leadership of Collaboration ผู้นำทางการร่วมมือและผลสำเร็จไปสู่ Innovative Leadership ผู้นำทางนวัตกรรม ซึ่งความสามารถของสตีฟ จอบส์ กับ เบนจามิน แฟรงคลิน ห่างกันหลายร้อยปี แต่ยังประสบความสำเร็จได้ และยังสำคัญจนถึงทุกวันนี้คือ เน้น Network คือ เครือข่ายและไปสร้างความร่วมมือ Collaboration ซึ่งเป็นคุณสมบัติของผู้นำซึ่งยังสัญอยู่ปัจจุบัน

ส่วนของเลโอนาร์โด ดา วินชี ที่เคยเขียนถึงเขาคือมีคุณสมบัติ

(1) มีความใฝ่รู้

(2) มีความมุ่งมั่นพิสูจน์ความรู้ด้วยประสบการณ์

(3) พัฒนาประสาทสัมผัสในประสบการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ

(4) ยอมรับการเปลี่ยนแปลง

(5) มีความรู้ทั้งศาสตร์และศิลป์

(6) มีทั้งสมรรถนะทางกายและสติปัญญา

(7) มีความสามารถในการเชื่อมโยงสิ่งต่างๆ และคิดเป็นระบบ

ครั้งนี้จึงนำแนวคิดภาวะผู้นำ 3 ท่านมาเปรียบเทียบกันเป็นตัวอย่างของผู้นำที่น่าจะเป็นตัวอย่างที่ดีของคนในโลกปัจจุบัน ถึงแม้ว่า ทั้ง 3 คนจะจากโลกนี้ไปแล้ว

จีระ หงส์ลดารมภ์

dr.chira@hotmail.com

หนังสือเรื่อง เบนจามิน แฟรงคลิน โดย วอลเตอร์ ไอแซคสัน

หนังสือเรื่อง สตีฟ จอบส์ โดย วอลเตอร์ ไอแซคสัน

เลโอนาร์โด ดา วินชี