โลกได้หลุดมาจากดวงอาทิตย์ประมาณ 3,600 ล้านปีแล้ว และมีการวิวัฒนาการจนมีสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นมาร่วมพันปี โดยมีโฮโมซาเปี้ยนซึ่งเป็นมนุษย์ยุคปัจจุบันกำเนิดมาประมาณ 100,000 ปี และเพิ่งจะมีอารยธรรมประมาณ 10,000 ปีเท่านั้น

ตลอดหมื่นปีที่ผ่านมา โฮโมซาเปี้ยนได้กลายเป็น “เจ้าพิภพ” ที่มีเผ่าพันธุ์เพิ่มขึ้นมาอย่างยั้วเยี้ย แม้จะถูกภัยธรรมชาติกำจัดไปไม่ใช่ขนาดย่อยๆ และถูกโรคระบาดครั้งใหญ่กวาดล้างจนเกือบสูญพันธุ์นับครั้งไม่ถ้วน

“แต่โฮโมซาเปี้ยนที่แข็งแกร่งก็ยังเอาชีวิตรอดมาได้และยังสามารถรอดตายจากภัยสงครามที่โฮโมซาเปี้ยนก่อขึ้นแล้วเข่นฆ่ากันเองอย่างดุดันนับไม่ถ้วนครั้ง”

ในจำนวนผู้รอดตายได้ทำการผลิตทายาทเพิ่มขึ้นอย่างมากมายและรวดเร็ว “เผลอแป๊บเดียว” ประชากรจากโฮโมซาเปี้ยนชาติต่างๆ ก็ปาเข้าไปใกล้หมื่นล้าน นอกจากแย่งกันกินแย่งกันใช้ แย่งกันทำร้ายกันเอง “ยังแย่งกันทำร้ายสิ่งแวดล้อมและทุกสิ่งที่ขวางหน้าอย่างกระจุยกระจายเพื่อสนองตัณหาของตนเองที่กว้างไกลไร้ขอบเขต”

เมื่อ “ธรรมชาติ” และ “สิ่งแวดล้อม” ถูกโฮโมซาเปี้ยน“ขยี้ขย่ำจนถึงจุดใกล้สิ้นใจ” ธรรมชาติก็จะ “ดิ้นรนเฮือกใหญ่” พร้อมกับ “ตอบโต้โฮโมซาเปี้ยนอย่างอำมหิต”

ดังนั้น “สงครามโควิด-19 คือสงครามครั้งใหญ่ระดับสงครามโลกที่ธรรมชาติผลิตไวรัสมหาภัยมาทำสงครามล้างเผ่าพันธุ์กับโฮโมซาเปี้ยนผู้รุกราน”

แน่นอนอยู่แล้ว สุดท้ายของท้ายสุด “โฮโมซาเปี้ยนที่แข็งแกร่งก็ยังจะเป็นฝ่ายชนะ เผ่าพันธุ์มนุษย์ยังจะไม่
สูญพันธุ์ไปกับสงครามโควิด-19 ครั้งนี้”

“มนุษย์ยังมีสิทธิ์อยู่ในโลกนี้อีก 2,500 ล้านปี”จากนั้นดวงอาทิตย์จะดับสูญ “สิ้นแสงสุดท้าย” เป็นวันที่โฮโมซาเปี้ยนทุกเผ่าพันธุ์และทุกสรรพสิ่งที่มีชีวิตในสุริยะจักรวาลต่าง “ดับสิ้น”

“ก่อนแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์จะมีขึ้นในอีก 2,500 ล้านปีข้างหน้า” โฮโมซาเปี้ยนยังจะต้อง “ผจญศึกล้างเผ่าพันธุ์” จากเชื้อโรคต่างๆ อีกนับครั้งไม่ถ้วนแบบ “ไม่รู้จบ” และสงครามทุกครั้ง “เชื้อโรคจะเหี้ยมดุดันและอำมหิตเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ”

“ฟันธงได้” โฮโมซาเปี้ยนในเจเนอเรชั่นต่อๆ ไปลูกหลานของมนุษย์ที่จะเกิดขึ้นมาอีกนับไม่ถ้วนรุ่น จะต้องกลายเป็น “นักรบที่ทำสงครามกับมัจจุราชไร้เงา ไม่มีวันจบ”

จนกว่า “สิ้นแสงสุดท้าย” แห่งตะวันในอีก 2,500 ล้านปีข้างหน้า จึงเป็น “วันพ่ายแพ้” ของมนุษย์

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม