“วิชาเป่าคดี” ของขบวนการยุติธรรมในประเทศไทยไม่ได้มีสถาบันไหนเปิดสอน ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนนายร้อยตำรวจที่สามพราน หรือคณะนิติศาสตร์ ของทุกมหาวิทยาลัย ล้วนไม่เคยปรากฏ “วิชาเป่าคดี” อยู่ในหลักสูตร

แต่ข้าราชการไทยในขบวนการยุติธรรม ต่างกลายเป็น “ผู้เชี่ยวชาญในการเป่าคดี” ระดับ “อัจฉริยะมืออาชีพ” ชนิดเป่าได้เยี่ยมยอดกว่าทุกขบวนการยุติธรรมของทุกชาติ

ขบวนการยุติธรรมในประเทศไทย “มีตำรวจทำหน้าที่เป็นต้นน้ำ อัยการปฏิบัติหน้าที่กลางน้ำ และศาลยุติธรรมผู้ตัดสินคดีอยู่ปลายน้ำ” โดยการ “เป่าคดี”ทั้งหลาย มักมีการเป่าคดี “ให้จบ” ที่ต้นน้ำบ้าง เสร็จสิ้นกลางน้ำบ้าง บางคดีที่อยู่ในความสนใจของประชาชน“การเป่าคดี” จะต้องเป็นรายการ “แตะมือกันระหว่างต้นน้ำและกลางน้ำ” โดยสร้างพยานหลักฐานให้สอดคล้องกันเช่น ตำรวจโยนลูกไปที่หน้าประตู แล้วอัยการทำหน้าที่ยิงลูกเข้าไปตุงตาข่าย

“การเป่าคดี” นั้น ทั้งต้นน้ำ กลางน้ำและอาจรวมถึงปลายน้ำ ไม่ได้กระทำอย่างฟุ่มเฟือย แต่จะเป่าคดีให้เฉพาะ “เศรษฐีมีเงินถัง” หรือ “ทุราจารระดับขาใหญ่ที่จ่ายผลประโยชน์ให้เจ้าหน้าที่อย่างอู้ฟู่” หรือ “มีใบสั่ง” จากผู้มีอำนาจระดับสูงในทางการเมือง

“สำหรับคนจนนั้น นอกจากไม่มีใครอาสาเป่าคดีให้แล้วยังจะต้องเข้าโหมด คุกมีไว้ขังคนจน”

ประเทศไทย มีรายการ “เป่าคดี” อย่างต่อเนื่อง เพราะเศรษฐีมักทำผิดอย่างถี่บ่อย แม้ “การเป่าคดี” จะถูกต่อต้านจากสังคมทุกภาคส่วน แต่ “ความเป็นมืออาชีพ” ของนักเป่าคดี จะถูกต่อต้านอย่างไร? คดีจะอื้อฉาวเพียงไหน? จบท้ายก็มัก “เป่าคดีได้สำเร็จ” เพราะนักเป่าคดีต่างเชี่ยวชาญ “วิชาศรีธนญชัยอาบน้ำให้น้อง”

ในวันนี้ คงไม่มีคดีไหนจะโด่งดังเท่ากับ “คดีกระทิงน้อยขับรถชนตำรวจตาย” แล้วถูก “เป่าคดีพ้นทุกข้อหา” อย่างสุดกล้า

ล่าสุด “คดีฆ่า 4 ศพ จากบ่อนการพนันยอดดังใจกลางกรุง” ก็มีผู้ทำนายว่า อาจจะถูก “เป่าคดี” โยนบาปให้ “มือปืนที่ถูกฆ่าตัดตอน” รับไปเต็มๆ ส่วนกังฉินและขาใหญ่เจ้าของบ่อน ต่างมีโอกาสรอดคดีได้เหมือนคดีกระทิงน้อยอย่าง “สุดเจ็บ”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม