ณ แผ่นดินตะวันออกไกล ในภูมิภาคซึ่งเป็นทำเลสุดเยี่ยมยอด

ที่สุดของพิภพ ถือเป็นชัยภูมิที่ใครครอบครองจะได้เปรียบทั้งทางด้านเศรษฐกิจ ด้านการเมืองและด้านการทหาร

ปรากฏว่า “ประเทศสารขัณฑ์” ได้ครอบครองแผ่นดินดังกล่าวมายาวนาน โดยมีระบบกษัตริย์ปกครองแผ่นดิน

ครั้นถึงยุคฝรั่งอั้งม้อต่างแข่งขันเป็นผู้นำลัทธิไล่ล่าเมืองขึ้น เกือบทุกประเทศทั่วโลกต่างตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งตาน้ำข้าวอย่างน่าเศร้าใจ ยกเว้น “สารขัณฑ์” เท่านั้นที่รอดจากการเป็นเหยื่อฝรั่งได้อย่างอัศจรรย์

แต่ถึงยุคฝรั่งอั้งม้อ “ทำการส่งออกลัทธิประชาธิปไตย” ปรากฏว่า ประเทศสารขัณฑ์ก็ถึงยุคต้องเปลี่ยนแปลงไปตามกระแสโลก โดยมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองตั้งแต่ปี พ.ศ.2475 เป็นต้นมา

“ลัทธิประชาธิปไตย” นั้น “หัวใจแท้” ของลัทธินี้ก็คือ “ตัวแทนในการใช้อำนาจ” จะต้องเป็น “ผู้ที่มาจากประชาชนมอบหมาย โดยเป็นคนของประชาชนทั้งประเทศ และบริหารบ้านเมืองจะต้องทำเพื่อผลประโยชน์ของประชาชนส่วนใหญ่” ซึ่งคงจะระบุกันชัดๆ ไม่ได้ว่า “มีประเทศใดบ้างได้ยึดหัวใจแท้ของประชาธิปไตยดังกล่าว” อย่างไม่ใช่แบบศรีธนญชัย

สำหรับประเทศสารขัณฑ์ 88 ปีที่มีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ประชาชนกลับได้เห็นแต่ “ผู้บูชาลัทธิศรีธนญชัยสวมเสื้อคลุมประชาธิปไตย” ทำการ “ไล่ล่าชามข้าว” อย่างหน้าด้านใจดำ ใช้วิชามารเต็มตาชั่งกันทุกกลุ่ม

“กลุ่มนักไล่ล่าชามข้าวของสารขัณฑ์ ประกอบไปด้วยกลุ่มขุนนางศักดินา กลุ่มนายพลขุนศึก กลุ่มการเมืองทุนสามานย์ กลุ่มนักเลือกตั้งเลือกข้างเปลี่ยนสี และกลุ่มนักการเมืองมนุษย์กายกรรมห้อยโหนแอบหลังประชาชนกลุ่มพลังต่างๆ”

นักแย่งชามข้าวทั้ง 5 กลุ่ม ต่างมีกลยุทธ์ในการไล่ล่าชามข้าวระดับฝีมือเทวดา สามารถนำ “หัวใจประชาธิปไตย” ข้อหนึ่งข้อใดมาตบแต่งให้ประชาชนสนับสนุนและเป็นเหยื่อ

สงสารประชาชนชาวสารขัณฑ์ที่ยอมเป็นเหยื่อให้5 กลุ่มไล่ล่าชามข้าว “เหยียบไหล่” ขึ้นไปคว้าชามข้าว

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม