คำว่า “บ๊อง” ในภาษาไทย เป็นคำที่มีความหมายกว้างไกลไร้ขอบเขต เป็นคำที่รวบรวมเอา “พฤติกรรมสุดแหวกแนว”ของผู้คนทุกรูปแบบมาอยู่ในคำเดียวกัน คือ “บ๊อง”

ใครที่เป็น “จอมเผด็จการ” ขยันใช้อำนาจอย่างเบ็ดเสร็จก็จะเข้าข่ายคำว่า “บ๊อง” หรือใครเป็น “จอมโรคจิต” ขยันทำในสิ่งวิปริตที่คนทั่วไปไม่ทำกัน ก็เข้าข่าย“บ๊อง” ได้แน่นอน

ใครที่เป็น “จอมเคียดแค้น” โดยเก็บคำว่า “ยกโทษ”ไว้ในลิ้นชัก และซุกคำว่า “ให้อภัย” ไว้ในรองเท้า แถมตั้งหน้าตั้งตาหาทาง “ชำระแค้น” คนไทยส่วนใหญ่ก็จะมอบคำว่า “บ๊อง” ให้ผู้นั้น อย่างไม่ชักช้า

“บ๊อง” อาจหมายถึง “คนไร้จิตสำนึก” และอาจลามปามไปถึง “คนหัวร้อน คนหัวภูเขาไฟและคนหัวพายุสลาตัน”ทั้งหลาย แถมอาจไปไกลหมายถึง “ท่านฉุนทั้งหลาย” ที่ใครพูดผิดหูหรือขัดใจเป็นต้อง “ควันออกหู ไฟพรูออกทางปาก”

เมื่อคำว่า “บ๊อง” มีความหมายกว้างไกลสุดขอบฟ้าเช่นนี้ จึงพอสรุปได้ว่า “ฮิตเลอร์จอมเผด็จการ” คือ“ท่านบ๊องระดับตัวพ่อ” ส่วน “ผู้เฒ่าปากจู๋ เนคไทแดง”ผู้มีจิตใจผิดปกติน่าจะเป็น “ท่านบ๊องระดับพี่เบิ้ม” ในขณะที่“ท่านตะขิ่นบ้านไกล” น่าจะเป็น “ท่านบ๊องระดับน้า”

โดยผู้ที่ถูกยกตัวอย่างมานี้ ล้วนเคยเป็น “เอกบุรุษสุดดัง ผู้นำระดับประเทศ” ซึ่งมีสาวกเชื่อฟังคำสั่งของท่านมากมาย แต่สุดท้าย สาวกทั้งหลายล้วนพบกับชะตากรรม “ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต”

เห็นได้จาก “สาวกท่านฮิตเลอร์” ล้วนถูกศาลอาชญากรสงครามโลกครั้งที่ 2 ส่งวิญญาณให้ไปเฝ้าเง็กเซียนฮ่องเต้

เห็นได้จาก “สาวกท่านตะขิ่นบ้านไกล” ที่เผากรุงเทพฯในปี 2552 มีหลายสิบรายต้องตายหมู่ และอีกหลายสิบรายลี้ภัยไปอยู่ต่างแดน

ล่าสุด “สาวกของท่านผู้เฒ่าปากจู๋ เนคไทแดง”ที่เชื่อคำยุยงของจิวแป๊ะทง จนทำการก่อการร้ายบุกรัฐสภาก็ต้องตายหมู่ไป 5 ศพ และอีกหลายสิบรายกำลังถูกตำรวจไล่ล่ามาดำเนินคดี

งานนี้ “หัวหน้าบ๊อง” คงช่วยสาวกไม่ได้ เพราะท่านหมดอำนาจและสิ้นบารมีไปแล้ว

จากความจริงทางการเมืองที่เกิดขึ้นซ้ำๆ ซากๆ ทำให้อยากกระตุกขากางเกงน้องๆ ในบ้านเราที่ฝักใฝ่กิจกรรมทางการเมืองไว้ว่า ต้องดูหัวหน้าที่ตนจะภักดีไว้ว่า “เป็นท่านบ๊องหรือเปล่า?” เพราะกลัวน้องๆ จะไปเข้าตำรา “หัวหน้าบ๊อง ลูกน้องตายหมู่”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม