อีสป (Resop) เป็นทาสของอาณาจักรเอเธนส์เมื่อกว่า 3,000 ปีก่อนแต่ไม่ต้องทำงานหนักเยี่ยงทาสคนอื่นๆ เพราะอีสปเป็นนักเล่านิทานที่นายทาสฟังแล้วติดใจ จึงให้ทำหน้าที่ “เล่านิทาน” แทนการเป็นกุลีทำงานหนัก

นิทานที่อีสปเล่ามีมากมาย แต่ที่เป็นนิทานอมตะตกทอดมาถึงวันนี้ก็มีไม่ต่ำกว่า 200 เรื่อง และเกือบทุกเรื่องถูกแปลไปเกือบทุกภาษา รวมถึงภาษาไทยด้วย

“นิทานอีสปที่คนไทยมักจะอ้างอิงถึงได้แก่เรื่อง กบเลือกนาย เต่ากับกระต่าย ชาวนากับงูเห่าและหมาป่ากับลูกแกะ” เป็นต้น

แท้จริงนิทานอีสปที่ให้ “หมาป่า” เป็นตัวละครนั้นมีเยอะแยะ แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้ถูกแปลเป็นภาษาไทย เช่นเรื่อง “หมาป่าชรากับชาวไร่” และเรื่อง “หมาป่าเฒ่ากับสองแพะหนุ่ม” เป็นต้น

วันนี้ จึงขอนำเรื่อง “หมาป่าชรากับชาวไร่” มาเล่าสู่กันอ่าน ดังนี้

“นิทานอีสปเรื่อง หมาป่าชรากับชาวไร่”

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหมาป่าชราตัวหนึ่งที่เขี้ยวคมฟันแข็งแรงร่วงหมดปาก จนไล่ล่าเหยื่อมาเป็นอาหารไม่ได้ ทำให้ร่างกายของมันอ่อนแอ เพราะอดอยากหิวโหย

ดังนั้น มันจึงโซซัดโซเซเข้าไปหมู่บ้านขอความช่วยเหลือจากชาวไร่ โดยสัญญาว่า จะเฝ้าสัตว์เลี้ยงให้ชาวไร่ทุกครัวเรือนอย่างซื่อสัตย์ เมื่อขาวไร่ทุกคนต้องออกจากบ้านไปทำงาน

ชาวไร่ต่างสงสารหมาป่าชราที่ใกล้อดตาย จึงพร้อมใจกันเลี้ยงหมาป่าชราไว้ด้วยความสงสาร ซึ่งตลอดเวลาหลายเดือน
ที่ผ่านมา หมาป่าชราก็ดูแลเป็ด ไก่ แพะ แกะและสัตว์เลี้ยงทั้งปวงของชาวบ้านเป็นอย่างดี เพื่อแลกกับอาหารเป็นการตอบแทน จนทำให้หมาป่าชราที่อดอยากผอมโซ กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง

หลังจากหมาป่ามีร่างกายแข็งแรง ทำให้มันลืมความเมตตาที่ชาวบ้านมอบให้ ดังนั้นมันจึงเริ่มจับเป็ด ไก่ของชาวบ้าน
กินวันละตัวสองตัวทุกวัน จนเป็ดไก่เริ่มร่อยหรอ

ในที่สุดชาวบ้านก็เริ่มสงสัยที่เป็ด ไก่หายไปทุกวัน จึงได้ปรึกษากันถึงต้นเหตุ แล้วทุกคนก็เชื่อว่า น่าจะเป็นหมาป่าชราแอบกินเป็ดไก่ไปทุกวันเป็นแน่นอน

การปรึกษาของชาวบ้านดังกล่าว หมาป่าชราก็แอบได้ยิน ดังนั้น วันรุ่งขึ้นที่ชาวบ้านต่างไปทำงานในไร่ หมาป่าก็แอบเข้าป่าไปบอก “ฝูงหมาป่า” ที่เป็นญาติของมัน เฮโลมาจับสัตว์เลี้ยงในหมู่บ้านไปกินจนสิ้นเหลือ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “อย่าวางใจหมาป่าเขี้ยวกุดหมดปาก” อย่าให้โอกาสจอมไล่ล่าที่เดี้ยงพิการ”

แต่ดูเหมือน กูรูทางการเมืองในบ้านเราได้ต่อเติมเสริมฝอยต่อท้ายว่า

“อย่าเชื่อในสัญญาของนักเลือกตั้งเขี้ยวลากดิน”

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม