ต้องยอมรับว่า ในประเทศสารขัณฑ์นั้น มีปีศาจร้ายที่คอยหลอกหลอนประชาชนอย่างมากมาย ชาวสารขัณฑ์ได้เลือกหมอผีมือฉมังคณะแล้วคณะเล่าเข้ามาเป็น “มือปราบผี”

แต่ปรากฏว่า “หมอผี” ทั้งหลายที่เคย
“ขายแมงโม้ทอด” ว่า ตนเป็น “จอมปราบผีที่สุดเยี่ยมยอดในปฐพี ครั้นประชาชนเลือกให้เข้ามาทำหน้าที่ กลับปราบได้แต่ผีกระจอกที่ไร้ฤทธิ์เดช”

ในขณะที่ผีสุดดุดัน มีอิทธิฤทธิ์ระดับ “หักคอหมอผีคนดังมาแล้วหลายคน” กลับไม่มีหมอผีฝีมือระดับ “เทพ” คนใด ปราบปีศาจเฮี้ยนเหล่านั้นลงได้

ในบรรดา “ปีศาจเฮี้ยน” มากฤทธิ์เหล่านั้น ก็มี“ปีศาจรถไฟฟ้า” ในนครลอสแองเจลิสแห่งสารขัณฑ์รวมอยู่ในบรรดาผียอดดังด้วย

“ปีศาจตนนี้” สามารถจับประชาชนในนครเทพเป็นตัวประกัน ชนิด “กรูจะขึ้นราคาสุดโหดแค่ไหน นอกจากไม่มีใครกล้าขัดขวางกรูแล้ว บรรดาหมอผีทั้งหลายต่างยังเห็นชอบตามใจกรูอีกต่างหาก”

ดังนั้น เมื่อมีการ “เปิดรับสมัครหมอผี ในนครลอสแองเจลิสแห่งสารขัณฑ์” ปรากฏว่า มีผู้สมัครชาย-หญิงหลายรายต่างออกมา “ขายแมงโม้ทอด” ว่า ตนนั้นคือ “หมอปราบผีมือเทวดา จะมาปราบปีศาจรถไฟฟ้าให้กลายเป็นผีหมดฤทธิ์”

แล้วในที่สุด “ท่านยักษ์เขียว ผู้แข็งแกร่งในปฐพี” ก็ได้รับเลือกมาเป็น “จอมปราบผีผู้เกรียงไกร”

แค่เข้ามา “ชิมลาง” กับเดชปีศาจรถไฟฟ้า“ชั่วหม้อข้าวเดือด” เท่านั้น “ท่านฮัคยักษ์เขียว”ก็ยอมสารภาพว่า “คาถาของท่าน” คงไม่ขลังพอที่จะปราบปีศาจตนนี้

ในที่สุด “แมงโม้ทอด” ยี่ห้อดังยังต้องถอยแล้วจะให้ชาวลอสแองเจลิสแห่งสารขัณฑ์ต้องฝากความหวังไว้กับหมอผีรายใด จึงจะ “สยบ” ปีศาจรถไฟฟ้าได้อยู่มือ?

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม