เพื่อนพ้องน้องพี่ ทั้งที่คบกันมายาวนาน

ซึ่ง เห็นผม : “คิดและทำงานหนัก ทั้งเรื่องของชีวิต ครอบครัวและโดยเฉพาะเรื่องส่วนรวม เรื่องของบ้านเมือง”

จะตั้งคำถาม ถึง “สิ่งที่ผมคิดและทำมายาวนาน”ตลอดช่วงชีวิตที่ผ่านมา

พี่ อาจารย์ ปู่จิ๊บ : เอาเรี่ยวแรง และเอาเวลาที่ไหนมาทำงาน มากมายเช่นนี้

ไม่เหนื่อยหรือ ทำไม ไม่แสวงหาความสุข ไปเที่ยว ไปทริปต่างประเทศ ในบั้นปลายของชีวิต

และบางคนที่ได้รับรู้ ถึง “การให้” แก่ส่วนรวม เพื่อนมิตร น้องนุ่ง และคนที่เดือดร้อน มีทุกข์

มาตลอดต่อเนื่องยาวนาน

ทั้งๆ ที่ เป็นคนที่มีไม่มากนัก เพราะทั้งชีวิต ทำแต่เรื่องสุจริตตรงไปตรงมา

หากนับเป็นจำนวนเงิน ก็มากหลายอยู่ เป็น “เงินร่วมถึงหนึ่งในสี่” ที่หามาได้ในชีวิต

โดยตั้ง คำถามว่า “ไม่เก็บเอาไว้ใช้ ในยามแก่เฒ่าในยามเจ็บไข้ได้ป่วย”

ส่วนใหญ่ ผมจะยิ้ม และขอบคุณ

………………………………

ผม จะตอบสั้นๆ ซึ่งตรงกับใจและ ความจริง ที่เกิดขึ้น ในชีวิต และใจของตัวเอง

“ผมมีความสุขง่ายๆ ในสิ่งที่ผมคิดและทำ มาตลอดชีวิต

งานและเรื่องราวที่ผมทำ : เป็นความรัก เป็นอุดมคติ และเป็นความสุข

หลักคิดของ ปู่จิ๊บ : “การทำงานที่ดี ทั้งแก่ส่วนตัว ครอบครัว และส่วนรวม คือ การปฏิบัติธรรม”

ผมทำด้วยความรัก และความสุข ในระหว่างการทำงานที่เป็นกระบวนการทำงานที่ครบถ้วนฯ

ที่มี ๑. การเริ่มต้น ๒. ท่ามกลาง และ ๓. ในที่สุดคือ บรรลุผล

มีคนไม่น้อย ไม่ได้เข้าใจ หรือ เห็นความสำคัญของ “กระบวนการทำงานดังกล่าว”

-บางคน เข้ามาร่วม ตอนที่เห็นว่า มันจะสำเร็จ

-บางคน ออกไปกลางคัน เพราะ รู้สึก มีความเสี่ยง อันตราย

กล่าวสรุป : คนที่ เข้าร่วม ตั้งแต่ “เริ่มต้น ท่ามกลาง และบั้นปลาย” มีน้อย

สิ่งที่ปรากฏคือ “คนที่จะรู้และเข้าใจ ความจริงของการต่อสู้” จึงมีน้อย

มีผลทำให้ “ขาดการสรุปบทเรียน และการพัฒนาขบวนการต่อสู้ไปสู่ความสำเร็จที่สูงขึ้น”

เพราะ “คนส่วนใหญ่ ไม่เห็นภาพรวม ความเป็นจริง ของการต่อสู้ ที่ครบถ้วน”

@ ผมจะใช้เวลา หลังจากงานเสร็จ มาสรุปบทเรียน

เพื่อเพิ่ม ความรู้ ประสบการณ์ และการพัฒนา ชีวิต ให้ก้าวหน้าขึ้น เรื่อยๆ

เรื่องดีเรื่องไม่ดี มีการเสริมเพิ่ม และลดลง เพื่อทำให้เราทำงานได้มากขึ้นดีขึ้น

ที่สำคัญ นอกจากทักษะ และประสบการณ์ ในการทำงาน

หัวใจที่สำคัญ คือ “การพัฒนาอารมณ์ ความรู้สึก สติปัญญา ให้เข้าใกล้กับความจริงของชีวิตตน

“ความโกรธ ความเกลียด อคติ ที่มีในตัว มันค่อยๆ ลดลง” : แต่ คงมีเหลือ ไม่หมดไป

นำมาซึ่งความสุขที่มีมากขึ้น จากเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง

l ความสุข ความสำเร็จ ในการใช้เวลา ๗๔ ปีของชีวิตของผม และพี่น้องฯ

มันมีที่มา และที่สำคัญ ที่พอจะกล่าวยกขึ้นมาได้ คือ

๑. บรรพบุรุษทั้งสองฝ่าย คือ

สายก๋งปู่ตา ที่อพยพมาจากเมืองจีน ที่ต้องต่อสู้กับชีวิตใช้ชีวิตเป็นเดิมพัน

สายย่ายาย ที่เป็นคนไทยสุโขทัย และคนเชียงใหม่ลำปางที่เป็นคู่ชีวิต

มาถึงพ่อแม่ สุรวิชัย และเฮวอินปี ที่เป็นแบบอย่างที่งดงามยิ่งใหญ่ในชีวิตของลูกๆ

“ภาพของคนทำงาน ด้วยความรักเสียสละ ซื่อสัตย์มีคุณธรรม ของพ่อแม่ ที่เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ลูก”

๒.แผ่นดินไทย ที่มีประเพณีวัฒนธรรมอันงดงามของประเทศ สุโขทัย และลำปาง

โดยสถาบันหลักที่สำคัญของไทย คือ ชาติศาสนา พระมหากษัตริย์ กองทัพ ประชาชนฯ

๓.โรงเรียนและครู ที่เป็นแหล่ง ศึกษา ให้ความรู้ และการใช้ชีวิต

โรงเรียนอรุโณทัย และ อัสสัมชัญลำปาง ที่ พี่น้องผู้ชายได้เล่าเรียนมา

(และ โรงเรียนเชลีวิทยาลัยเชียงใหม่ และ มาแตร์เดอีวิทยาลัย กรุงเทพฯ )

ที่มีคำขวัญ “วิริยะ อุตสาหะ นำมาซึ่งความสำเร็จ”

รวมทั้ง โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพญาไท และคณะวิศวะจุฬาฯ(สำหรับตนเอง)

และ โรงเรียนเตรียมทหาร และ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าฯ ในส่วนของน้องชายคนเล็ก

รวมทั้ง ม.ธรรมศาสตร์ นิด้า รามคำแหง เกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ สำหรับพี่น้อง และลูกๆ

อ้อ และ โรงเรียน Bangkok Prep ของหลาน HONEY

๔.งานกิจกรรมต่างๆ ในโรงเรียนและโดยเฉพาะ ในช่วงเรียนมหาวิทยาลัย สำหรับตัวเองที่ ได้ทำงานอย่างหนัก คลุกคลีตีโมงเอาจริงเอาจัง มากกว่า วิชาเรียนในห้องเรียนฯ

ตัวหลักของกิจกรรม ที่สอนชีวิตที่เป็นจริง หลักคิด ความคิดต่อการทำงานและการเสียสละเพื่อส่วนรวมฯ

๕.เหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญของไทยที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

-และตัวเอง ได้เข้าร่วมตั้งแต่ เริ่มต้น ท่ามกลาง และบั้นท้าย (ในที่สุด) เช่น

-เหตุการณ์ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖

-การร่วมก่อตั้งพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย ที่มีบทบาทเป็นจริง (๒๕๑๗ - ๒๕๑๙)

-การเข้าร่วมต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (๗ สิงหา ๒๕๑๙ - เมษา ๒๕๒๔

-เหตุการณ์ ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๓๕

-การเข้าร่วมทำงานกับพรรคพลังธรรม ( ๒๕๓๕ - ๒๕๔๑)

-สถาบันพระปกเกล้า ปปร. รุ่น ๒ ๒๕๓๙ - ๒๕๔๐

-สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ รุ่นแรก ๒๕๔๔ - ๒๕๔๘(ท่านอานันท์ ปันยารชุน ประธาน )

-(การเคลื่อนไหว สถาบันพัฒนาการเมืองและคุณภาพคน ปี ๒๕๔๒ - ๒๕๕๕ )

-(การเคลื่อนไหว สมาคมสหพันธ์การเกษตรเพื่อการพัฒนา สกพ.ในประเทศ และต่างประเทศ (๒๕๔๒ - ๒๕๔๙ )

-การเคลื่อนไหว กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ๒๕๔๙ - ๒๕๕๑

-การเคลื่อนไหวต่อต้าน “คนเสื้อแดงเผาบ้านเผาเมือง” ปี ๒๕๕๒ - ๒๕๕๓

-การเคลื่อนไหว กปปส. ๒๕๕๕ - ๒๕๕๗

-ฯลฯ

๖.เพื่อนร่วมงาน และมิตรภาพที่รักและจริงใจต่อกัน ของเพื่อนมิตรที่คบกันมายาวนาน

ที่ให้กำลังใจกันและกัน ตลอดมา

ความชื่นชมและเชื่อมั่น ในตัว “ปู่จิ๊บ” ของพี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆ มีความสำคัญไม่น้อย

เป็นกำลังใจ และเสียงแห่งหัวใจ ที่ ทำให้ “กล้าฝ่าฟันและเอาชนะ อุปสรรค มาได้ตลอด

เช่นเดียวกับ “ความหวัง ความเชื่อมั่น และความภาคภูมิใจ ที่ป๋าแม่ พี่น้องและครอบครัว” มีให้เรา

ซึ่ง เราจะต้อง ไม่ทำให้ “พ่อแม่ ครอบครัว พี่น้อง ญาติมิตร และ เพื่อนมิตร” ผิดหวังในตัวเราเป็นอันขาด

ทำให้เรา ต้องคิดและทำสิ่งที่ดีงาม ไม่ทำสิ่งที่ไม่ดีไปตลอดชีวิต

l กล่าวโดยภาพรวมของ “ครอบครัว สุรวิชัย”

ความคิด และ การปฏิบัติตน ได้อย่างงดงาม ของ พี่น้องที่ทำมาตั้งแต่เริ่มต้น จนถึงปัจจุบัน

มิใช่ ความมี ความรวย ในเงินทอง ทรัพย์สิน

เพราะ “เรามิได้มีมากมายอะไร” ด้วยเราทำงานอาชีพ และทำมาหากิน ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต

น้องชายคนเล็ก ที่เกษียณ ด้วย ยศสูงสุดในวงการทหาร คือ “พลเอก”

เป็นคนเรียบง่าย ทำงานที่ภาคใต้มาตลอดชีวิต

เจ้านาย เพื่อน และลูกน้อง รักใคร่ เคารพ และชื่นชม

@ เดินไปด้วยกันกับ “ปู่จิ๊บ” ไม่มีใครคิดว่า “น้องชาย” มียศ “พลเอก”

ปู่จิ๊บ รัก และภูมิใจ ในพี่น้อง และครอบครัวทุกคน

เราเดินตาม รอยเท้า ของบรรพบุรุษ โดยเฉพาะ “ป๋าแม่” มาตลอด

ทุกวันเกิด และวันสำคัญของชีวิต

“ปู่จิ๊บ” จะใช้เวลา “คุยกับ ป๋าและแม่” ที่อยู่บนสวรรค์อยู่ในใจของลูกๆ ทุกคน

และ “มีความสุขเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ” ที่ได้เกิดมาเป็นลูกหลานของ ป๋าแม่ และบรรพบุรุษ

จิ๊บ สัญญา ด้วยการปฏิบัติดี ชอบ โดยจักไม่ทำให้ ป๋าและแม่ ผิดหวังในตัวลูก อย่างแน่นอน