ความหมายของ “ลูกผู้ชาย” ตามพจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถานนั้น คือ “ชายที่มีลูกกลมๆ ห้อย” ที่อย่างน้อยต้องมีคุณสมบัติข้อใดข้อหนึ่ง ดังต่อไปนี้

“1.เป็นชายที่มีความยุติธรรม 2.เป็นชายที่มีความซื่อสัตย์ 3.เป็นชายที่เด็ดเดี่ยว 4.เป็นชายที่กล้าหาญ 5.เป็นชายที่มีความรับผิดชอบในสิ่งที่ตนได้กระทำลงไป และ 6.เป็นชายที่มีศักดิ์ศรี”

ดังนั้น การที่ “เจ้าสัวรายหนึ่ง” ต้องใช้ชีวิตในเรือนจำจากคดีเสือดำ แล้วได้ “พ้นโทษ” เมื่อวันที่ 17 ที่ผ่านมา โดยได้อิสรภาพในสภาพร่างกายที่ “ถดถอย” เป็นผู้เฒ่าที่ต้องเดินด้วยไม้เท้าช่วยพยุงกาย “แต่กลับมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ดีใจ ไม่โศกเศร้า ไม่ฟูมฟายและไม่เคยเล่นบทเทวดา” จนได้อภิสิทธิ์ “ไม่ต้องนอนคุก”

ภาพที่ปรากฏในวันดังกล่าว เป็นภาพ “กินใจ” ต่อผู้คนจำนวนไม่น้อย

“กินใจ” ในฐานะ “เป็นชายที่กล้ารับผิดกับชะตากรรมในสิ่งที่ตนได้กระทำลงไป” และสุดท้าย “ได้ออกจากเรือนจำ” อย่าง “มนุษย์ที่มีศักดิ์ศรี”

“ผู้ชายทุกคน อดีตจะผิดพลาดมาอย่างไร? ไม่สำคัญ” แต่กล้ายืดอก “รับชะตากรรมกับสิ่งที่ตนได้ก่อขึ้น” ต้องถือว่า “เขาได้เป็นลูกผู้ชายคนหนึ่งแล้ว”

ดูเหมือนสื่อจอมซนปากบุก ซุกปากบอนบางรายได้นำเอา “วิบากกรรมของท่านเจ้าสัว” ไปเปรียบเทียบกับ “ท่านเทวดาชั้น 14” ด้วยการ “วิเคราะห์” ว่า

ทั้งคู่ต่างเป็น “จอมอู้ฟู่” ระดับ “เศรษฐีมหาเศรษฐี” ของประเทศไทย “คนหนึ่ง รวยมาจากหยาดเหงื่อในการสู้งานตลอดชีวิต” ในขณะที่ “อีกคนหนึ่ง รวยขึ้นมาจากผลประโยชน์ทับซ้อนทางการเมือง” จนทั้งคู่ “ต่างรวยอู้ฟู่สุดอลังการ”

จู่ๆ “ทั้งคู่เกิดวิบากกรรมในชีวิต” โดย “เจ้าสัว” ได้ก่อความผิดใน“คดีเสือดำ” แล้วไปชดใช้กรรมในเรือนจำ โดยไม่ฟูมฟาย หรือแปลงร่างเป็นเทวดาเพื่อเป็น “อภิสิทธิ์ชน”

ในขณะที่ “ท่านเทวดา” ได้ทำผิดกฎหมายหลายคดีเป็นบัญชีหางว่าวแล้วหนีการชดใช้กรรมไปใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญ ณ ไพรัชประเทศเป็นเวลายาวนานกว่า 16 ปี

ครั้น “ได้หลานคนที่ 7” ที่เป็น “เลขเด็ดของฝรั่งมังค่า” ก็ถึงเวลาที่ “เปิ้นจะได้กลับบ้านอย่างเท่ๆ”

เมื่อกลับถึงบ้าน เปิ้นได้แปลงร่างเป็นเทวดา มีอิทธิฤทธิ์กินหรูอยู่สบาย โดย “เรือนจำ” แตะต้องเทวดาไม่ได้ นักการเมืองทั้งหลายและสื่อทั้งปวง
ต่างกลายเป็น “นกปากเจ็บ”

อยากถามคุณผู้อ่าน ถ้าให้เลือก คุณอยากเป็น “เจ้าสัว” ที่มีภาพลักษณ์เป็น “ลูกผู้ชาย” หรืออยากเป็น “เทวดา” เหมือน “ท่านอู้ฟู่ ชั้น 14”