หลังจากผู้ว่าฯ สั่งให้แม่หมอลงไปในน้ำเพื่อส่งข่าวให้เทพแม่น้ำทราบว่า “จะขอผลัดส่งสาวสวยให้ไปเป็นเมียในอีกสองวันข้างหน้า” จบลง ผู้ว่าฯ ก็หันมาสั่งทหารให้ “จับตัวแม่หมอโยนลงน้ำโดยด่วน”

แม่หมอตกใจ หน้าซีด ตาเหลือกลาน รู้ชะตากรรมของตนเองดีว่า “ถูกจับโยนลงแม่น้ำจางเหอที่เชี่ยวกรากดุดันเมื่อใด” รับรองได้ “ต้องตายแน่นอน” จึงดิ้นรนขัดขืน แต่สุดท้าย ก็จบลงโดย “แม่หมอถูกทหารจับโยนลงน้ำ”

“เวลาผ่านไปเป็นชั่วโมง” แม่หมอก็ “ไม่ได้โผล่ขึ้นมาจากน้ำ” ทำให้ผู้ว่าฯ หงุดหงิดจึงสั่งทหารให้ “จับสาวกหญิงของแม่หมอกว่า 20 คน โยนลงแม่น้ำไปติดต่อกับเทพแม่น้ำแทน”

“เวลาผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง” สาวกหญิงกว่า 20 คน“ไม่ได้มีคนใดโผล่ขึ้นมาจากน้ำเลย”ผู้ว่าฯ จึงสั่งให้ทหาร “จับสาวกชายของแม่หมอทั้งหมด โยนลงไปในแม่น้ำรีบไปสื่อสารกับเทพแม่น้ำโดยด่วน”

“หนึ่งชั่วโมงผ่านไป” ไม่ปรากฏมีสาวกชายของแม่หมอสักรายโผล่ขึ้นมาจากน้ำ “จนทำให้ผู้ว่าฯ อารมณ์เสีย”

ในที่สุด ผู้ว่าฯ ก็หันหน้ามาทางหมู่ข้าราชการ “แล้วสั่งทหารให้จับตัวนายอำเภอและปลัดอำเภอ โยนลงน้ำให้ไปสื่อสารกับเทพแม่น้ำ”

“หนึ่งชั่วโมงผ่านไป” นายอำเภอและปลัดอำเภอก็ “ไม่ได้โผล่จากน้ำเช่นกัน”

“ผู้ว่าฯ ซีเหมินเป้า” จึงหันไปมองข้าราชการคนอื่นๆ ทำให้ข้าราชการทุกคน “กลัวจนตัวสั่น” แล้วต่างก้มศีรษะลง “โขกพื้น” พร้อมกัน จากนั้นรีบสารภาพความจริงกับผู้ว่าฯ จนสิ้นไส้สิ้นพุงว่า

“ท่านเจ้าเมืองผู้มีเมตตา โปรดไว้ชีวิตพวกข้าน้อยด้วยเถิด พวกข้าน้อยผิดไปแล้ว ในแม่น้ำจางเหอ ไม่มีเทพแม่น้ำใดๆ ทั้งสิ้น พวกข้าน้อยและนายอำเภอร่วมกับแก๊งแม่หมอ กุเรื่องขึ้นมาหลอกชาวบ้านเพื่อให้เกรงกลัว แล้วนำเงินทองมาติดสินบนไม่ให้ลูกสาวตนเองถูกโยนไปตายในแม่น้ำ”

คำสารภาพของข้าราชการที่รอดตาย “ทำให้ชาวบ้านรู้ความจริง”แล้ว ต่าง “โกรธแค้น” และ “เฮโลรุมประชาทัณฑ์” ข้าราชการเหล่านั้น พร้อมกับกล่าวขอบคุณและสรรเสริญผู้ว่าฯ ที่มาปลดทุกข์ให้แก่พวกตนและทำให้ชาวเมืองเย่เฉิง “ตาสว่าง”

คุณผู้อ่านคิดว่า กลยุทธ์ของ “ผู้ว่าฯ ซีเหมินเป้า” สุดเจ๋งไหมครับ?

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม