•Friend companion, comrade, playmate, pal, mate, buddy, chum,

เพื่อน สหาย, คู่รัก เพื่อนรักเพื่อนคู่หู เพื่อนสนิท เพื่อนฝูง, เกลอ, มิตรสหาย, เพื่อนพ้อง

•พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔

คำว่า “เพื่อน” มีความหมาย ๒ อย่าง

๑.เพื่อน ๑ น. ผู้ชอบพอรักใคร่ ผู้สนิทสนมคุ้นเคย

๒.เพื่อน ๑ ส. คำใช้แทน คำว่า เขา หรือ ท่าน ในอาการที่เป็นกันเอง

•วิกิจพจนานุกรม

คำสรรพนาม

เพื่อน

1.(โบราณ) คำใช้แทนคำว่า เขา

เพื่อนจูงวัวไปค้า ขี่ม้าไปขาย

(ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมหาราช หลักที่ 1)

2.(ภาษาปาก) คำใช้แทนคำว่า เขา หรือ ท่าน ในอาการที่เป็นกันเอง

3.(ภาษาปาก) สิ่งใดก็ตามหรือสิ่งอื่นในพวกเดียวกัน

ของยี่ห้อนี้ดีกว่าเพื่อน

ชอบมาก่อนเพื่อนทุกที

•คำนาม

เพื่อน (คำลักษณนาม คน)

1.(ล้าสมัย) ผู้ชอบพอรักใคร่กัน

2.(โบราณ) ผู้หญิงที่รักใคร่ผู้หญิงด้วยกัน

3.ผู้สนิทสนมคุ้นเคยกัน

เขามีเพื่อนมาก

4.ผู้ร่วมสถาบันหรือร่วมอาชีพเป็นต้น

เพื่อนร่วมโรงเรียน

เพื่อนร่วมรุ่น

เพื่อนข้าราชการ

เพื่อนกรรมกร

5.ผู้ร่วมธุระ

อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน

ไปเป็นเพื่อนกันหน่อย

6.ผู้อยู่ในสภาพเดียวกัน

เพื่อนมนุษย์

เพื่อนร่วมโลก

•หลักวิธีการ เป็นเพื่อนที่ดี ( สรุปจากชีวิต การเดินทางไกล ทั้งชีวิต )

1.เข้าใจ เรียนรู้ ความหมายของการเป็นเพื่อน และการเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

2.เพื่อน คือ “เรา & เขา” มิใช่ตัวเรา หรือตัวเขา คนเดียว

มิใช่คิดเหมือนกันหมด แต่มีความคิดของตนเอง และมีส่วนที่ต่างกัน

3.เพื่อน เริ่มด้วยการให้ ความรัก ความเคารพ จริงใจ สม่ำเสมอต้นปลาย

4.อย่าเอาเปรียบกัน อย่าโยนความผิดให้เพื่อน ช่วยประคับประคองกันไปถึงฝั่ง

5.เรา เป็นฝ่ายให้เพื่อนก่อน > เพื่อน จึงจะให้เราตอบแทน

6.เราช่วยเพื่อนได้ในบางเรื่องเท่านั้น เรื่องหลักคือ เพื่อนต้องช่วยตนเอง

7.ศึกษาเรียนรู้ร่วมกัน เดินไปด้วยกัน พบทุกข์สุขร่วมกัน

8.ให้กำลังใจกัน และกล้าเตือนเมื่อเพื่อนคิดและทำผิด

9.ให้อภัยกัน แล้ว แก้ไข ปรับปรุงตน มิให้ทำผิดต่อกันอีก

10.สรุปบทเรียน ของกันและกัน เพื่อพัฒนาตนและเพื่อนก้าวไปข้างหน้า

•ศิลปะการคบเพื่อนมิตรสหายของฉัน คือความรักความจริงใจ ตลอดมาและตลอดไป

@ ตอนเด็ก ฉันมีความสุข สนุก ร่าเริง กับเพื่อน (เป็นความจริงใจ เป็นไปตามสัญชาตญาณ)

และเริ่มมีเพื่อนมิตรมากหลาย ในหลายวงการหลายชีวิต ที่เดินผ่านไป

เพื่อนโรงเรียน เพื่อนบ้าน เพื่อนในมหาวิทยาลัย เพื่อนที่ทำงาน ฯลฯ

@ เหตุการณ์ทางการเมืองของยุคสมัย

นำทางเดินไปสู่ “เพื่อนมิตรอุดมคติ” และ “สหายร่วมอุดมการณ์”

ครั้นนั้น มีความรู้สึกของหลายคน คนนั้นมิตรแท้คนนี้เพื่อนตาย

ฉันเอง ก็มีเพื่อนมิตรที่สนิทมาก ด้วยเคยร่วมงาน ผ่านชีวิตในยามมีอุปสรรค ความยากลำบาก

ฉันโชคดี ที่มีเพื่อนที่รัก หวังดี จริงใจ และให้กำลังใจฉันมาตลอด

@ บางคน หวังมาก รักมาก ในเพื่อนสนิท เพื่อนร่วมทางเดินที่ยากลำบาก

บางครั้ง จึงเกิดความรู้สึก น้อยใจ ต่อ เพื่อนรักบางคนที่ไม่เป็นไปตามนิยาย

เปลี่ยนไป เมื่อเริ่มมีผลประโยชน์ แสวงหาอำนาจ เงินทอง หรือ อุดมการณ์ความเชื่อฯ

บางคนที่มีประสบการณ์บอกว่า

“จงคบหาเพื่อน ที่ดีมีคุณธรรม จะเกิดสุขแก่เรา”

“จงคบหามิตร ที่คิดเหมือนเรา คล้ายเรา”

“จงหลีกเลี่ยง เพื่อนที่คิดต่าง”

บางคนบอกว่า ให้คิดว่า “เขาเป็นเพื่อนของเรา เท่านั้นพอ”

ฯลฯ

ในชีวิตจริงของคนเรา เรามีมิตร มีเพื่อน ที่หลากหลายความคิด

ส่วนใหญ่ คงเดิม เหมือนเดิม

ส่วนน้อยบางคนเปลี่ยนไป เมื่อเริ่มคิดต่างกัน : “กู ถูก มึง ผิด ….”

@ เพื่อนบางคนที่ “อ้างอุดมการณ์” และเข้าสู่การเมือง อ้างว่า “ทำเพื่อบ้านเมือง”

มีการเปลี่ยนแปรผันไปมากกว่าเพื่อนทั่วๆไป

โดยทั่วไป มักมีความคิดเอียงซ้ายป่ายขวาฯ

ในยามมีวิกฤตทางการเมือง มีบางคน ที่หลบหน้าไปแบบ “รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี”

และกลับมา เมื่อเหตุการณ์สงบลง อีกทั้งแต่งเรื่องใหม่คุยใหญ่โต ต่อคนไม่รู้ความจริง

หรือ แสดงบทบาท ประจบประแจง “ผู้มีอำนาจ”ในแต่ละเหตุการณ์

อย่างน่าเกลียด ข้ามหน้าตาเพื่อนคนอื่นๆ

และยังอยู่ได้ดีในสังคม เพราะ “การแสดงบทบาทที่เก่ง”

อย่าให้บอกน่ะ …. มีไม่น้อยฯ

ถ้าเราใส่ใจศึกษาอย่างต่อเนื่อง จะเห็น “คนที่แสดงละครเก่ง” ที่อยู่ได้ดีในสังคม

บางคนเสนอหน้าต่อสังคมมาทุกโอกาส แสดงตนเป็นพระเอก

แต่เมื่อไปร่วมงานกับคนจริง ทำอะไรที่ยาก ไม่ผ่าน

ถูกวิจารณ์ว่ากล่าว ในที่ประชุม

ก็ปลีกตัวออกไป ไปแสดงละครบทบาทเดิม ในคนกลุ่มใหม่

@ ผู้รู้บางคนบอกว่า สำหรับความเป็นเพื่อนมิตรสหาย

เราควรให้ความสำคัญต่อ “เราคิดว่าเขาเป็นเพื่อน”แล้วปฏิบัติต่อเขา ด้วยความเป็นเพื่อน

มากกว่า จะ “ให้เขาปฏิบัติต่อเรา”

เพื่อนที่ดี คือ เพื่อนที่รัก เข้าใจ และเคารพกัน มีความปรารถนาดีต่อกัน

•แล้วเราจะคิดจะทำอย่างไร ?

@ กาลเวลาที่ผ่านมาและผ่านไป สิบปี ยี่สิบปี ห้าสิบปี

ประสบการณ์ และ ธรรม ในการดำเนินชีวิตและการทำงาน สอนฉันว่า :

การเป็นมิตรสหายที่ดีต่อกันนั้น

มิใช่หวังให้เขารัก เข้าใจ ให้ใจต่อเรา

แต่ เป็น “ตัวเรา” ที่ต้องรัก เคารพ ให้ความรักความจริงใจ ให้อภัย ต่อเพื่อน

และที่สำคัญในยุคนี้ คือ “การให้ความจริงแก่กัน” และ “ให้สิ่งที่ดีต่อกัน”

และ เราต้องพัฒนา ความรัก ความรู้สึกที่ดีต่อเพื่อน

ทำได้มาก เป็นความสุขมาก

และนี่คือ “ความเป็นเพื่อนที่แท้จริง” ที่เราควรมีต่อเพื่อน