l การมีความคิดที่ถูกต้อง สอดคล้องกับสภาพความเป็นจริงในชีวิต จะทำให้เขามีสุข เมื่อได้ลงมือทำ

1.ความแปลกแต่จริง ในเรื่องของความคิดมนุษย์ ในสังคมโลกและไทย

๑.รุ่นน้อง นักกิจกรรมใหญ่ ภาคประชาชน หลายคนเคยมาปรึกษาผม ในเรื่องในทำนองเดียวกัน ทำไมคนเราที่มีอุดมคติ คิดและทำเรื่องดีๆ มีประโยชน์ต่อส่วนรวม มักไปไม่ถึงฝั่ง ผม ได้บอกให้ “พวกเขา”คิดและเขียนออกมาว่า “ที่ผ่านมา คิดเรื่องอะไร แล้ว ทำไป ได้อะไรมาบ้าง” แล้ว ผมนำความคิดและสิ่งที่เขาทำ มาสรุป ออกมา ๓ เรื่อง

เรื่องแรก เรื่องที่เป็นอุดมคติของชีวิต

เรื่องสอง เรื่องที่ทำได้เลย

เรื่องสาม เรื่องที่ยาก ซึ่งอยู่ระหว่าง เรื่องแรก และเรื่องที่สอง

ผลออกมา คือ ผู้นำส่วนใหญ่ คิดและทำเรื่องแรกและไม่สำเร็จ ทำได้บางขั้นตอนและบางครั้ง แต่ไม่บรรลุผมคุยแลกเปลี่ยนกับผู้นำฯ ได้ข้อสรุปว่า สิ่งที่ผู้นำภาคประชาชน ควรทำ คือ

-ทำเรื่องที่สองก่อน เป็นการหาประสบการณ์ สร้างกำลังและความสำเร็จพื้นฐาน

-และ มาทำต่อ ในเรื่องที่สาม

-ส่วนเรื่องแรก ที่จำเป็นต้องทำ ตามคำเรียกร้องและเป็นอุดมคติ ให้ทำ นำเสนอ ในบางเรื่อง ในส่วนที่เป็นจุดแข็งของเรา และเป็นจุดอ่อนของฝ่ายตรงกันข้าม

๒.ในห้องไลน์ และสังคมออนไลน์ต่างๆ คนที่เก่งมีประสบการณ์สูง มักทำในสิ่งง่ายๆ

หนึ่ง คัดลอก ข่าว ข้อมูล จาก สื่อและแหล่งต่างๆ

สอง การส่งต่อข่าว ข้อมูล โดยไม่คิดก่อนว่า “ถูกต้อง” ไหม

สาม บางส่วน นำภาพพระวัด สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ดอกไม้ ฯลฯ ส่งมาประจำ

สี่ โต้แย้ง และคัดค้าน “ข่าวและข้อมูล ที่ตนไม่เห็นด้วย” แต่ไม่มีข้อมูล ความจริง ยืนยัน

ห้า หากเป็นสิ่งที่ตนเห็นด้วย ก็จะเชียร์ ส่งต่อ โดยไม่ตรวจสอบข้อเท็จจริง

สิ่งที่ควรทำ คือ

หนึ่ง ใช้ห้องไลน์ ให้เกิดผลดี ต่อ สมาชิก ทั้งในด้านข่าวสารข้อมูลที่จริงให้ความรู้ ความสุขสนุกฯ

สอง เขียนเล่า ถ่ายทอดประสบการณ์ที่ดีมีคุณค่า มีประโยชน์ ต่อเพื่อนมิตร และตัวเอง แบบง่ายๆ

สาม ไม่ส่ง ข่าวสารที่ไม่จริง ไม่แน่ใจ รวมทั้งไม่ส่งต่อ “ข่าวสาร ข้อมูล” ที่เท็จหรือไม่แน่ใจ

สี่ ไม่ใช้ คำไม่สุภาพ การด้อยค่า หรือ ถ้อยคำไม่เหมาะสม โดยเฉพาะต่อ เพื่อนที่มีความคิดต่าง

๓.คนไม่น้อย ส่วนหนึ่ง ทั้งที่มีความรู้ มีตำแหน่งหน้าที่การงานสูง คนที่เชื่อศรัทธาในศาสนา ฯลฯ

หนึ่ง ให้ความสนใจ ในเรื่องอนาคต ไม่น้อย และใช้ ทุน วัตถุฯ ไปเพื่ออนาคตที่ดีของตนในชาติหน้า

สอง มักจะเชื่อข้ออ้างของ ผู้นำทางบ้านทางวัดฯที่อ้างถึง การพบคนที่ระลึกชาติได้ โดยขาดการตรวจสอบพิสูจน์ที่พอเพียง

สาม ขาดการใช้หลักวิชาทางวิทยาศาสตร์ และเหตุผลที่เป็นไปได้ มาตรวจสอบข้อเท็จจริง

๔.ในเรื่องของชาติก่อน ชาติปัจจุบันและชาติหน้า ควรจะให้น้ำหนักอะไร อย่างไร มนุษย์เราเกิดมาจากไหนอย่างไร? ประวัติศาสตร์มนุษยชาติ วิวัฒนาการอันน่ามหัศจรรย์ของมนุษยสายพันธุ์โฮโม ซาเปียนจุดกำเนิดของมนุษย์ชาติอยู่ในทวีปแอฟริกา เมื่อกว่า 1.5 ล้านปีก่อน มนุษย์สายพันธุ์โฮโม เอเร็กตุส Homo erectus ได้กระจายขยายพันธุ์จากที่นั่นไปยังทวีปยุโรปและเอเชีย มนุษย์สายพันธุ์โฮโม ซาเปียน (Homo sapiens) หรือที่เรียกว่า “มนุษย์ปัจจุบัน” ถือกำเนิดจากสายพันธุ์ดังกล่าวที่เป็นบรรพบุรุษของเรา แต่ก็ยังเกิดสายพันธุ์อื่นๆ อีก

ความจริงของการกำเนิดมนุษย์นี้ ยากที่จะปฏิเสธ คนมีความรู้ย่อมรับ แต่ยังมีความคิด หรือเสนอความคิดในเรื่องการเกิดในชาติหน้า ซึ่งถ้าหากเป็นจริงกว่าจะกลับมาเกิดเป็นคนอีก ก็ต้องยอมกลับไปยังจุดกำเนิด ซึ่งต้องใช้เวลานานมาก

l 2.ความคิดในศาสนา ที่น่าสนใจ และจะเป็นประโยชน์ต่อตน ครอบครัว เพื่อนมิตร ชุมชน สังคมฯคือ การศึกษาศาสนาในแง่ของความเป็นมนุษย์

คุณวิจักขณ์ พานิช นำเสนอ “ข้อมูล” ที่มีสาระว่า คนส่วนไม่น้อย : ไม่เคยศึกษาศาสนาในแง่ของความเป็นมนุษย์เลย เราไม่เคยยอมรับหรือเคารพเรื่องของความเป็นมนุษย์ ฉะนั้น มันมีเรื่องการรับใช้สิ่งที่สูงกว่าความเป็นมนุษย์อยู่ตลอดเวลา แล้วพร้อมที่จะเสียสละชีวิตของมนุษย์จำนวนหนึ่งได้ เพื่อรักษาศาสนา ศูนย์รวมจิตใจ”

(วิจักขณ์ พานิช : ไม่ได้พูดว่ารัฐต้องไม่มีศาสนา 10 เมษายน 2015)

l การมีหรือนับถือ หรือยึดศาสดาและคำสอนของศาสนา มาใช้ให้เกิดคุณค่าต่อตัวเรา ดุจเหมือนกับการเลี้ยงลูกที่ดี คือ การพัฒนาปรับตัวของพ่อแม่ ด้วย ลองพิจารณาบทความนี้ดู

“การเลี้ยงลูกเป็นหนึ่งในเรื่องยากที่สุดที่เราทำ” Peaceful Parenting, Happy Kids, How to stop yelling and start connecting : ดร.ลอร่า มาร์คัม “งานเลี้ยงลูก” ไม่ได้เป็นเรื่องง่าย ไม่ใช่เพราะการเลี้ยงเด็กคนหนึ่งต้องอาศัยความรู้ที่มากมาย ต้องใช้เทคนิคที่หลากหลาย หรือต้องใช้ความทุ่มเทเสียสละมหาศาลเพราะงานเลี้ยงลูกไม่ใช่เรื่องของการเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งให้เติบโตขึ้นมาเท่านั้น

แต่เป็นงานที่เกี่ยวข้องกับเรื่องการพัฒนามนุษย์คนหนึ่งอย่างลึกซึ้งที่สุดซึ่งมนุษย์คนนั้นไม่ใช่ลูก...แต่เป็น “ตัวเราเอง” หมอจึงพูดกับพ่อแม่เสมอในทุกครั้งของการอบรมห้องเรียนพ่อแม่ “ลูกจะไม่ได้เป็นสิ่งที่เราสอน แต่เค้าจะเป็นสิ่งที่เราเป็น”

การเติบโตภายในของพ่อแม่จึงเป็นเรื่องที่สำคัญมากที่สุด ในการพัฒนาเด็กคนหนึ่งให้เติบโตอย่างมีความมั่นคงภายในและมีความสุขเพราะหัวใจสำคัญของการเลี้ยงลูกคือ “การเปลี่ยนแปลงโลกภายในของพ่อแม่”

(คำนิยม พ่อแม่ใจเย็น ลูกๆ เป็นสุขโดย ผศ.พญ.จิราภรณ์ อรุณากูร)

l การนับถือศาสนา หรือ การนำศาสนามาใช้ให้เกิดคุณค่าต่อชีวิต หัวใจ คือ การเข้าใจและการปฏิบัติตนอย่าง มีความรับผิดชอบ ต่อหลักธรรมของศาสนา ของผู้คนนั้นๆ

ลองมาพิจารณา เปรียบเทียบ กับ เรื่องนี้ หัวใจสำคัญในการเลี้ยงสัตว์ คือ ความรับผิดชอบ (Responsible Pet Ownership)

1.ความรู้ความเข้าใจธรรมชาติของสัตว์เลี้ยง

2.ความรับผิดชอบต่อสัตว์เลี้ยงของเรา

3.ความรับผิดชอบต่อผู้อื่นในสังคม

การเป็นเจ้าหน้าที่เลี้ยงสัตว์ที่ดี

1.ต้องมีจิตสำนึกที่ดีในการดูแลสัตว์ รักสัตว์ อยากให้สัตว์มีความสุข สุขภาพแข็งแรง

2.สำนึกเสมอว่าสัตว์ที่เราเลี้ยงและรับผิดชอบอยู่ได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดี

3.ใฝ่หาความรู้เกี่ยวกับเรื่องสัตว์อยู่เสมอ

4.ทราบเป็นอย่างดีเกี่ยวกับสถานที่ต่างๆ ในพื้นที่เลี้ยงสัตว์

5.มีความภาคภูมิใจที่ได้มีโอกาสทำงานเลี้ยงสัตว์ในสวนสัตว์