แม้สมรักษ์ คำสิงห์ นักมวยเหรียญทองโอลิมปิก จะเป็นเจ้าตำรับวาทกรรม “ไม่ได้โม้” ที่สุดดัง แต่ “จอมโม้ตัวจริง” หาใช่สมรักษ์ไม่?

“จอมโม้ตัวจริง” ที่มีมากมายกระจุยกระจายไปทั่วพิภพคือ “นายพรานไพรที่ขยันเข้าลุยป่าทึบแห่งการเมือง เพื่อไล่ล่าขุมทรัพย์แห่งอำนาจรัฐ”นั้น ล้วนเป็นนักการเมืองที่สามารถ “เล่านิทานสุดโม้” ได้เหนือกว่า “อีสป จับกังแรมโบ้” ทาสยุคโบราณของอาณาจักรเอเธนส์เมื่อกว่า 3,000 ปีก่อน

โดยอีสปเล่านิทานได้สุดมัน จนนายทาสทั้งนั้นต่างชอบใจ จึงออกใบอนุญาตให้ “อีสป” ไม่ต้องทำงานหนักเยี่ยงทาสทั้งหลาย แต่ต้องพ่นน้ำลายให้กลายเป็นนิทานตลอดเวลา

นิทานอีสปที่ “หักมุม” เป็นพันๆ เรื่อง กลายเป็น “นิทานสุดโม้” ระดับอมตะมาจนถึงปัจจุบัน บัดนี้ นักการเมืองทุกชาติทุกภาษา ต่างสมัครเป็น
“ศิษย์เอกของอีสป” แล้วเล่า “นิทานสุดโม้” ที่สามารถ “สะกดจิต” ให้บรรดา “กองเชียร์” ของตนฟังแล้ว “หลงใหล” และทำให้ “กองแช่ง” เปลี่ยนใจมา “ชื่นชม” อย่างเหลือเชื่อ

ไม่ต้องดูอื่นไกล “ผู้เฒ่าทรัมป์ ปากไว” ชนะเลือกตั้งได้แบบ “ปอกกล้วยเข้าปาก” เพราะ “ออเฒ่าทรัมป์” มีชิวหาสุดอัศจรรย์ เล่า “นิทานสุดโม้ได้สุดมัน” ชนิด “อีสปต้องซูฮก”

“จิวแป๊ะทงทรัมป์” ได้เล่านิทานสุดโม้ “สะกดจิต” ชาวมะริกันนับเป็นพันๆ เรื่อง แต่มี “นิทานสุดโม้ 4 เรื่อง” ที่ชาวมะริกันต่าง “เฮลั่น” แต่ชาวโลกต่าง “สวดกงเต๊ก” ให้ทรัมป์ดังสนั่น ดังนี้

“นิทานสุดโม้เรื่องที่ 1” ได้แก่ “แคนาดาจะเป็นรัฐที่ 51 ของสหรัฐอเมริกา”ปรากฏว่า นิทานสุดโม้เรื่องนี้ มะริกันชน “ได้เฮ” แต่ชาวแคนาดา “สวดชยันโต” ทรัมป์อย่าง “สุดกระหน่ำ”

“นิทานสุดโม้เรื่องที่ 2” ได้แก่ “คลองปานามาต้องเป็นของข้า ใครอย่าซ่ามาแย่ง” โดยทรัมป์จะเข้ามาเอี่ยวอย่าง “สุดด้าน” แล้วขับ “บริษัทฮ่องกง” ให้เก็บเสื้อผ้ากลับบ้าน

“นิทานสุดโม้ เรื่องที่ 3” ได้แก่ “จะยึดเกาะกรีนแลนด์เป็นของมะกัน” เพราะสินแร่หายากที่มีอยู่มากมายใต้พิภพในเกาะนี้ ยั่วให้ผู้เฒ่า “น้ำลายไหล”

“นิทานสุดโม้ เรื่องที่ 4” ได้แก่ “ประกาศทำสงครามการค้ากับทุกชาติทั่วโลก” เพื่อบูชา “ลัทธิMAGA ของทรัมป์ให้เป็นลัทธิอมตะ” จนสหรัฐอเมริกา เป็น “เจ้าโลกตลอดกาล”

“นิทานสุดโม้” ของจิวแป๊ะทงทรัมป์ทั้ง 4 เรื่องดังกล่าว ถูกกูรูทางการเมืองระดับโลก ต่างออกมา “วิเคราะห์ วิแคะ และวิจารณ์” ว่า “โม้ได้” แต่คงทำไม่ได้เหมือน “โม้”?

อีหรอบเดียวกับที่นครสารขัณฑ์ มีผู้นำ “หุ่นเชิด” นามว่า “มาดามปากไว” และ “นักเชิดหุ่น” ฉายา “พ่อมดจอมสะกดจิต” ต่างออกมาเล่า “นิทานสุดโม้” เรื่อง “ชาวสารขัณฑ์ยุคสองพ่อลูกครองอำนาจ” ต่าง “มีกิน มีใช้มีเกียรติ และมีศักดิ์ศรี”

ปรากฏว่า แม้สองพ่อลูกจะเล่า “นิทานสุดโม้” เรื่องนี้อย่างซ้ำๆ ซากๆแต่ชาวสารขัณฑ์ยังต้อง “จ๊ะเอ๋บวกจ๊ะโอ๋” กลับคุณภาพชีวิตที่ “ตกต่ำ” ยิ่งกว่ายุคใดๆ”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม