ตั้งแต่โลกยุคโบราณจนถึงพิภพปัจจุบัน “จักรพรรดิจำนวนไม่น้อยต้องหมดอำนาจ” อย่างไม่คาดฝัน เพราะ “บริวารเป็นพิษ ผู้ใกล้ชิดเป็นภัย” จนทำให้หลายราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่ต้อง “ล่มสลายไปแบบฟ้าแลบ ฟ้าผ่า”

อีหรอบเดียวกับ “ผู้นำประเทศจำนวนมาก” ต้องตกเก้าอี้ “หลุดจากตำแหน่งอย่างฉับพลัน” เพราะมี “ที่ปรึกษาสุดห่วยมีกุนซือสุดทราม” ชนิด “ซาตานไม่นับญาติ”

“บริวารและผู้ใกล้ชิดจักรพรรดิ” ที่เป็นพิษเป็นภัยจนทำให้จักรพรรดิกลายเป็น “เทพตกสวรรค์” นั้น ประกอบไปด้วย “เหล่าราชนิกูล” ของจักรพรรดิ มเหสีและนางสนมเอกทั้งหลาย ซึ่งล้วนเป็น “จอมอันตราย” ที่มี “ความโลภบังตา ความเขลาบังใจและความมัวเมาในอำนาจบังความผิดชอบชั่วดี” ซึ่งล้วนเป็น “จุดวาบไฟ” ที่ทำให้จักรพรรดิถูกไฟเผาไหม้กลายเป็นตอตะโก

แต่ที่เป็น “ภัยร้ายสุดสุด” ได้แก่ “เสนาบดีและขุนนางกังฉิน” ที่ใกล้ชิดจักรพรรดิ หรือ “ขันที” ผู้ที่จักรพรรดิ “ไว้วางใจ” และ “ที่ปรึกษาระดับบิ๊ก บิ๊ก” ที่สะกดจิตให้จักรพรรดิทำตามทุกอย่างได้แบบ “สุดง่าย”

“ผู้คนเหล่านี้ คือ ผู้ทำให้ราชวงศ์ล่มสลายตัวจริง และเป็นผู้พิฆาตจักรพรรดิตัวแท้”

ในขณะที่ “ผู้นำประเทศ” ทั้งหลาย ที่ต้องพบกับ “ชะตากรรมอันสุดทราม” ล้วนเกิดจากผู้นำเชื่อฟังที่ปรึกษา “สุดจัญไร” และกุนซือ “สุดจ๊าดง่าว” ทั้งสิ้น

“ที่ปรึกษา” และ “กุนซือ” นั้น ให้รวมถึงลูกเมีย เพื่อนพ้องน้องพี่และผู้ใกล้ชิดที่มีผลประโยชน์เกื้อกูลผู้นำคนดังอย่างแยกกันไม่ออก

จึงไม่น่าประหลาดใจ ที่ผู้นำจำนวนมากต้อง “พังเพราะเมียถูกเขี่ยพ้นอำนาจเพราะลูก ถูกเข้าคุกเพราะเพื่อน และสิ้นบทบาททางการเมืองไปตลอดชีวิต” เพราะได้ที่ปรึกษา “สุดห่วย”

คงจะไม่มีใครสามารถยก “ตำนาน” จักรพรรดิล่มสลายและผู้นำทางการเมืองหมดอำนาจมา “แจงสี่เบี้ย” ได้ครบถ้วน

“หากจะยกตัวอย่างแค่จิ๊บ จิ๊บ แบบฉับพลันทันใดและกระชับย่อได้เร็วที่สุด”

ก็จะเห็นชัด ชัดได้จากกรณี “ประธานาธิบดียุน” แห่งเกาหลีใต้ ที่เป็นนักการเมือง “หลงยุค” ประกาศกฎอัยการศึกอย่าง “ไร้หลักการ” จนชาวเกาหลีต่าง “อ้าปากค้าง” เพราะ “ท่านยุน” ไปหลงเชื่อบรรดา “ขุนศึกรถถัง” ที่เป็นกุนซือประจบสอพลอว่า

“ถ้าท่านประกาศกฎอัยการศึกในวันนี้ จะสามารถจัดการกับศัตรูทางการเมืองให้สิ้นราบคาบอย่างสุดง่าย”

“แล้วที่สุดเป็นไง?” หลังจากที่ “ท่านยุน” หูเบา “เชื่อกุนซือ”ผู้มีปัญญามือบอด ก็จบท้ายด้วย “ท่านยุนต้องพังพินาศ” อย่างไร้ทางแก้ไข

“พังเพราะกุนซือ” ยังมีต่อครับ

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม