“กะล่อน” เป็นคำไทย ที่ชาวบ้านใช้อย่างแพร่หลาย กับ “มนุษย์ศรีธนญชัย”อย่างไม่เกรงใจ หากผู้นั้นขยัน “กระติกศรีมณีเหวง” ด้วยการ “โป้ปดมดเท็จกลับไปกลับมาอย่างสุดเห่ย” พูดจาออกมาคำใด “ล้วนเชื่อถือไม่ได้”

“กะล่อน” เป็นสำนวนที่คนไทยโบราณจำมาจาก “คุณสมบัติสุดประหลาด”ของ“มะม่วงพันธุ์กะล่อนทอง” ซึ่งเป็น “มะม่วงผลเล็กแต่เด็ดไปด้วยรสหวานจัดจ้านและหอมสุดรุนแรง” แต่กลับไม่ได้รับความนิยม เพราะ “ส่งเนื้อมะม่วงเข้าปากแต่ละคำ นอกจากรับไม่ได้กับความหอมอันแรงฉกาจฉกรรจ์ ยังเสียอารมณ์กับ เสี้ยนมะม่วงที่แทรกอยู่ในเนื้อมะม่วงอย่างยั้วเยี้ย”

ดังนั้น “คำหวานแทรกเสี้ยนคำโกหก” ของมนุษย์ “ตอแหลกระแตวับ” ที่ไม่จริงใจกับใคร จึงถูกคนไทยเรียกเป็น “ไอ้จอมกะล่อน”

“จอมกะล่อน” จึงเป็นคำดุด่าตาชันยอดซีม่ามอบให้แก่ “จอมพลิกลิ้น”ทั้งหลายที่ “สะใจพะยะค่ะ”

ดูเหมือนสื่อทั้งหลายและกูรูทางการเมืองทั้งปวงจะพร้อมใจกันเรียกนักการเมืองที่ไม่จริงใจกับประชาชนพูดกลับไปกลับมาอย่างสับปลับด้วยฉายา “นักเลือกตั้งจอมกะล่อน”

“นักเลือกตั้งจอมกะล่อน” ส่วนใหญ่เป็นแค่ “ดาวเคราะห์และดาวแคะที่หิวแสง” นานๆ ครั้งจึงจะปรากฏ “ดาวฤกษ์ที่เป็นจอมกะล่อน”

แต่ยังไม่เคยมีระดับ “ผู้นำของประเทศ” คนใด ที่ถูกสื่อและนักวิชาการให้ฉายาเป็น “จอมกะล่อน”

จู่จู่ “จักรพรรดิปากจู๋” ผู้นำประเทศอินทรีหัวขาวที่ประกาศตั้งกำแพงภาษีกับทุกประเทศทั่วโลกอย่างอหังการ โดยเล่นงานกับประเทศจีนอย่าง“โหดเป็นพิเศษ”

แต่ปรากฏว่า “จีนสวนหมัด” แบบ “ตาต่อตาและฟันต่อฟัน” ชนิด “หมูไม่กลัวน้ำร้อน”

หลังจากเกิดแรงต่อต้านจากทั้ง 180 ประเทศและจากจีนอย่างรุนแรง จนกำลังจะ“ส่งผลร้าย” ต่อเศรษฐกิจของอินทรีหัวขาวและสร้างมหาภัยให้เกิดขึ้นกับชาวอเมริกันกว่า 300 ล้านคน “จักรพรรดิปากจู๋” จึงกลับลำอย่างกะทันหัน

นอกจากชะลอการเก็บภาษีมหาโหดกับ 180 ประเทศทั่วโลกแล้วยัง “พลิกเกม” ขอเจรจากับจีนอย่างฉับพลันด้วย “คำหวานสารพัด”

แต่จีนได้โต้กลับอย่างไม่ไยดีว่า “ไม่ต้องการเจรจากับผู้นำที่ทำตัวเป็น Flip-Flop”

“จักรพรรดิปากจู๋” ต้องหน้าแตกหมอไม่รับเย็บครั้งนี้ ถ้าแปลคำว่าผู้นำ Flip-Flop เป็นสำนวนไทยโบราณสื่อปากจัดบางราย ก็จะใช้สำนวน “สุดแสบ” ดังนี้

“จีนไม่ต้องการเจรจากับผู้นำที่กะล่อนยกกำลังห้า ที่พลิกลิ้นกลับไปกลับมาตลอดเวลา เพราะเป็นผู้นำที่ขาดความน่าเชื่อถือ”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม