“ขุดศพ” เป็นคำที่ถูกนำมาใช้อย่างกระจุยกระจาย ทั้งในด้าน “รูปธรรม” และในด้าน “นามธรรม” ขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้พูดหรือความต้องการของ “จอมขุดศพ”

“ด้านรูปธรรม” มีการ “ขุดศพจริงๆ ไม่อิงนิยาย” โดยอาจเกิดจาก “โจรกระจอก” ขุดศพคนตายและเอาทองหุ้มฟันไปขายอาจเกิดจากฆาตกรต้องการทำลายหลักฐานทางคดี และอาจเกิดจากกระบวนการยุติธรรมต้องการรู้ชัดชัด เหยื่อตายอย่างไร? ตายแบบไหน? และใครเป็นคนฆ่า?

“ด้านนามธรรม” เป็นวาทกรรมที่สื่อปากไวและ “นักการเมืองปากมรณะ” นำมา “ด้อยค่าศัตรูทางการเมือง” ผู้เป็น “ซูเปอร์สตาร์ระดับดาวจรัสแสง” แล้ว “ปลีกวิเวกทางการเมืองไปชั่วคราว” แล้วจะกลับมา “ผาดโผน” บนเส้นทางการเมืองอีกครั้ง ด้วยการยิงปืนใหญ่หลายลำกล้อง BM-21 ด้วยกระสุนคำว่า “ขุดศพ” ถล่มใส่อย่างเมามัน เพื่อ “ปิดโอกาส” กลับมา “แจ้งเกิด” อีกครั้ง

ในขณะเดียวกัน “กองเชียร์” และ “สาวกของดาวจรัสแสง” ที่เชื้อเชิญให้วีรบุรุษของตนกลับมา “กู้พรรค” ต่างเชื่อมั่นว่า “นี่คือการกลับมาของคนเก่งครั้งใหม่”

วันนี้ “ดาวจรัสแสง” จะสามารถพิสูจน์ “ความเจ๋ง” ได้หรือไม่? คงจะยังไม่มีใครสามารถตอบได้

แต่ที่แน่ๆ “กองแช่ง” และ “ศัตรูทางการเมือง” กลับกลายเป็นถูกมือดี “ขุดศพ” ขึ้นมาเป็น “ผีดิบ” เล่นงานดาวจรัสแสงอย่างถึงพริกถึงขิง

“ดังนั้น งานกู้พรรคเก่าแก่ที่จ๊ะเอ๋กับวิบากกรรม จนทำท่าจะสูญพันธุ์ในทางการเมืองของดาวจรัสแสง ผู้กลับมาจึงกลายเป็นงานสุดหิน ระดับเข็นครกขึ้นหน้าผาที่สูงชัน เพราะศัตรูทางการเมืองต่างออกมาใช้วิชามาร เตะตัดขาดาวจรัสแสงให้เดี้ยงพิการ”

“โดยเฉพาะต่างโหมโฆษณาวาทกรรมปีศาจพรรคเก่าแก่กำลังขุดศพดาวจรัสแสงกลับมาให้เป็นซอมบี้ทางการเมือง”

แถมอดีตศัตรูทางการเมืองทั้งหลาย ที่เป็นนางอิจฉา “สุดแค้นฝังวิญญาณ” ยังทำการ “ฉีดเชื้อราอำมหิต ให้แก่เยาวชนรุ่นใหม่” ว่า“ดาวจรัสแสงผู้นี้” เป็นผู้สร้างตำนาน “สั่งฆ่าคนเสื้อแดงในปี 2553”

เจอะ “วิชามาร” ระดับ “อสูรจากนรกทาร์ทารัส” โดยต่าง “กระติกศรีมณีเหวงอย่างสุดธิดาไม่ว่างเว้น” เช่นนี้ คอการเมืองที่เป็น “กองเชียร์พรรคเก่าแก่ต่างวิตก” ว่า ที่สุดของที่สุด “ในศึกเลือกตั้ง” ดาวจรัสแสง “จะฟื้นลมหายใจของพรรคเก่าแก่ได้หรือไม่?”

จะทำอย่างไร? ให้ประชาชนเชื่อว่า ดาวจรัสแสงเป็นผู้บริสุทธิ์ แต่แกนนำคนเสื้อแดงและคนเสื้อดำต่างหากเล่า “ที่ทำลายบ้านเมืองในปี 2553” แล้ว “โยนบาป” ให้แก่ดาวจรัสแสง

แถมยัง “จองเวร” ดาวจรัสแสงในทุกๆ ด้านไม่รู้จบและไม่รู้เลิก?

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม