มหาอุทกภัยที่ถล่มนครหาดใหญ่ จากเดชอำมหิตของเทพอสูรไตตัน จนชาวหาดใหญ่ ต้อง “ดับขาร” และ “เดี้ยงพิการ” ไปตามๆ กันนั้น

บัดนี้ “สงครามทมิฬ” ได้จบแล้ว เทพไตตันได้ราวี ราวี อย่างเมามันกับชาวหาดใหญ่จน “หายโกรธแค้น” ทำให้มีคนตายไปกว่าร้อย และทรัพย์สินเสียหายนับหมื่นล้าน

แต่ชาวหาดใหญ่ก็ยังมีอารมณ์ตกค้าง จนกลายเป็น “ควันหลง” ตามมาอีกมากมาย

“ควันหลง” ที่คาใจ ทุกคนต่างอยากรู้ ความพินาศที่เกิดขึ้น ผิดพลาดได้อย่างไร? ใครต้องรับผิดชอบ?

“สงครามมหาภัย” ครั้งนี้ประชาชนสู้แบบไร้อาวุธแล้ว นักการเมืองทั้งระดับชาติและระดับท้องถิ่น รวมถึงข้าราชการทั้งหลาย ต่างมีอาวุธอยู่ในมือแล้วเหตุใดจึงปกป้องชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนชาวหาดใหญ่ไม่ได้?

ดังนั้น ควันหลงหลังสงครามมหันตภัย รัฐบาลมิกกี้เมาส์จึงถูกสวดชยันโตและสวดกงเต๊กอย่างยับเยิน

ปกติ นักการเมืองส่วนใหญ่จะเป็น “มนุษย์ปากไว” จึงเก่งฉกาจในการ“โต้เถียง” และ “แก้ตัว” แต่ใน “สงครามอุทกภัยครั้งร้ายแรง” ครั้งนี้ นักการเมืองส่วนใหญ่ กลายเป็น “นกปากเจ็บ” จึง “ไม่กล้าเถียงกับชาวบ้าน”จนอาจกลายเป็น “แผลเหวอะหวะ” เพิ่มขึ้น

“ไม่กล้าเถียง” แต่กลับ “โยนบาป” ให้ข้าราชการประจำว่า “ถ่อไม่ถึงน้ำจ้ำไม่เต็มพาย” จึงมีการ “เด้ง” บางรายให้เป็น “แพะรับบาป”

ด้วยประการฉะนี้ “นายอำเภอหาดใหญ่” จึงถูกระเบิดปาเข้าใส่สองลูก

“ลูกแรก” เด้งจากหาดใหญ่แบบฟ้าแลบ ฟ้าผ่า

“ลูกสอง” ให้ออกจากราชการไว้ก่อน โดยใช้ BM-21 ยิงด้วยจรวดป.ป.ช.เข้าถล่มอย่างไม่ปรานี

ตามมาด้วย สารวัตรอำเภอหาดใหญ่ ได้กลายเป็น “ลูกชิ้นเด้ง” ไปเป็นตำรวจที่อื่นอย่างกะทันหัน แทบเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าไม่ทัน จร้า

ส่วน “นายกเทศบาลนครหาดใหญ่” เป็นนักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้ง ก็ถูกชาวหาดใหญ่ส่งเสียงทางโซเชียลมีเดีย “ให้ลาออกไปอย่างด่วนจี๋”

ในขณะที่ “ขาใหญ่เฟียส เขต 8” ที่ลั่นกระสุนใส่หน่วยกู้ภัยอย่าง “เมามัน”ก็ถูกตำรวจ “เอาปูนป้ายหน้า” จะต้องนำตัวมาดำเนินคดีให้ได้

โดยตำรวจระบุว่า “ต้องนำตัวหัวร้อนในแดน 8 (นำภาษาเรือนจำคำว่า “แดน 8” มาแทนคำว่า “เขต 8” จนนักข่าวงงไปตามๆ กัน)มาลงโทษให้ได้ ขืนไม่ลงโทษเป็นตัวอย่าง วันหน้าหากเกิดภัยพิบัติที่ไหนก็จะมีเฟียสมายิงปืนเลียนแบบ”

“ควันหลง” จากอารมณ์บูดของชาวบ้านหาดใหญ่ยังมีอีกมาก จาระไนกันไม่หมดแน่

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม