ในยุคที่อาณาจักรสารขัณฑ์ มีนายกฯ ชื่อ “ชวน หลีกภัย” ดูเหมือน“ภัยชนิดต่างๆ ที่เป็นสุดยอดอันตราย” ต่างไม่ได้ “นัดหมายมาถล่มสารขัณฑ์” ราวกับถูกนามสกุล “หลีกภัย” ที่สุดอาถรรพ์เล่นงานจน “ภัยทั้งหลายต่างปลีกวิเวกอยู่ในถ้ำ”

“ไม่ว่าภัยทางสังคม ภัยทางเศรษฐกิจ ภัยความมั่นคงและมหันตภัยจากธรรมชาติทุกชนิด ต่างไม่กล้ามาท้าทายกับเดชของหลีกภัยอย่างน่าขบขัน”

ครั้นนครสารขัณฑ์มีผู้นำคนใหม่เกิดขึ้นอีกหลายราย ภัยทั้งหลายมักจะดาหน้าออกมา “ท้าทาย” ผู้นำสารขัณฑ์ แบบ “หมูไม่กลัวน้ำร้อน กระท้อนไม่กลัวถูกทุบ ไอ้หัวบุบไม่กลัวถูกผู้นำสกัดอย่างสุดห้าว”

แต่ภัยที่เหาะเหินเดินเข้ามาเล่นงานชาวสารขัณฑ์ ก็ “เข้ามาทีละภัยอย่างเกรงใจ” และ “ไม่มีการชุมนุมแบบลงแขกเกี่ยวข้าวจนกลายเป็นมหาภัย”

แล้วจู่ จู่ “พรรคสีน้ำเงิน” ก็ได้รับการสนับสนุนจาก “พรรคสีส้ม” ให้มาเป็น “รัฐบาลเฉพาะกิจบริหารประเทศได้แค่ 4 เดือน” โดยมี “มิกกี้เมาส์ ชาญวีรกูล เป็นผู้นำ”

เท่านั้นล่ะครับท่านผู้ชม “มหาภัยทั้งหลายที่ปลีกวิเวกอยู่ในถ้ำ” ก็เฮโลออกมาเล่นงานชาวสารขัณฑ์ เพื่อพิสูจน์ว่า “มิกกี้เมาส์ เป็นหนูอัศจรรย์เหมือนในหนังการ์ตูนหรือไม่?”

แล้ว “ปัญหาสุดโหดจากภัยต่างๆ ก็ได้มาเคาะประตูบ้าน” เรียกให้มิกกี้เมาส์ไปจัดการ “เข็นครกขึ้นหน้าผา”

เริ่มด้วย “ภัยความมั่นคง” จากการรุกรานชายแดนสารขัณฑ์ของกองทัพขอมดำดิน จากการสั่งการของ “จักรพรรดิตาเหล่นามว่า พ่อมดฮุนเซน” ที่เห็นว่ารัฐบาลและกองทัพสารขัณฑ์ เป็นแค่ “หมูในอวย จะย่างกินหรือต้มกินช่างอร่อยลิ้นไม่แพ้หมูแผ่น หมูหยอง และหมูกระป๋อง”

แต่แล้ว “มนุษย์ฮวยเซง แห่งขอมดำดิน” ก็ต้องเจอะของจริง “ถูกหมูเขี้ยวตันและจับกังแรมโบ้” เล่นงานจนร้องเสียงหลง “บองสลันโอน โอ๊ย โอ๊ย” รีบไปกราบกรานขอให้ “ทรัมป์ช่วยลูกช้างด้วย”

“แม้มิกกี้เมาส์จะชนะภัยความมั่นคง แต่กลับเดี้ยงพิการในภัยสงครามการค้า ภัยสงครามภาษี ภัยการท่องเที่ยว และภัยเศรษฐกิจที่รุมกันเล่นงานชาวสารขัณฑ์ต่างบาดเจ็บสาหัส และเป็นหนี้ท่วมหัวทุกครัวเรือน”

นอกจากภัยเศรษฐกิจที่ขยี้ขย้ำจนชาวสารขัณฑ์ต่าง “ตูดปะ” กันทั่วหน้า จู่ จู่ “ภัยทางสังคม” จากทุราจารข้ามชาติ ทั้งเว็บพนันออนไลน์และสแกมเมอร์จัญไรก็หลอกลวงคนไทยจนกลายเป็น “ทาสยุคใหม่”

จบท้ายที่ “สุดโหดและสุดร้าย” กว่าสิ่งใด “ภัยพิบัติทางธรรมชาติระดับเบิ้ม เบิ้ม” โดยเฉพาะ “อุทกภัยที่เกิดจากเทพโพไซดอนคลุ้มคลั่ง” ก็เล่นงานทุกภูมิภาคของอาณาจักรสารขัณฑ์ “จมน้ำป๋อมแป๋ม” จนชาวสารขัณฑ์ต่างกลายเป็น “ลูกพญานาคที่ว่ายน้ำไม่เป็นอย่างสุดเศร้า”

โดยเฉพาะ “เดชสุดท้ายของเทพโพไซดอนที่เล่นงานภาคใต้ของสารขัณฑ์อย่างถึงพริกถึงขิง”

อสูรไตตัน เล่นงานจนหาดใหญ่กลายเป็นนครใต้บาดาล นายกฯมิกกี้เมาส์ถึงขั้น “โอดครวญ” อยากมีนามสกุล “หลีกภัย” เหมือน “นายกฯ ชวน”ไม่อยากเป็น “หนูเจอะภัย 5 เด้งยกกำลัง 3”

“โอดครวญ” แบบนี้ “กองแช่ง” ได้แต่สมน้ำหน้า แต่ “กองเชียร์”ต่างให้กำลังใจ “มิกกี้เมาส์ สู้ สู้”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม