โลกวันนี้ “มนุษย์มหาภัย” ไม่ได้ถูกล็อกสเปกว่าอยู่ในคนวัยใดเป็นพิเศษ โดยผู้ที่ตกเป็นข่าวดังมีทั้งผู้เฒ่าวัยใกล้แง้มฝาโลงและคนหนุ่มสาวที่ใช้ชีวิตอย่างสุรุ่ยสุร่าย

“ปรับโฟกัสไปที่ผู้เฒ่าวัยไม้ใกล้ฝั่ง” ผู้ที่สร้างความวินาศสันตะโรให้แก่ชาวโลก และสร้างความหวั่นไหวให้แก่ผู้คน ส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้เฒ่าที่โหยหาอำนาจทางการเมืองอย่างดุเดือดดุดันและฉกรรจ์โดยไม่แคร์สังขารตนเองที่อยู่ในวัย“ฒ ผู้เฒ่าเดินย่อง”

ตัวอย่างที่เห็นชัด ชัด ได้แก่ “ท่านจักรพรรดิเนกไทแดง” ซึ่งเป็น “King” แห่งอาณาจักรอินทรีหัวขาว ที่สร้างเหตุการณ์เขย่าโลกเป็นรายวันจนผู้คนต่าง “เกรงกลัว” และ “เกรงใจ”

“แต่ฝันไกลของผู้เฒ่า ต้องการเป็นจักรพรรดิของดาวราหูที่ทุกคนต้องฟังกูแต่ตูข้าไม่ต้องฟังใคร อยากได้แผ่นดินไหนมาเป็นของประเทศข้า ต้องได้”

“จนชาวโลกเกิดความวุ่นวายและหวั่นไหวตลอดเวลา?” ที่เกิดจากผู้เฒ่าท่านนี้

ในขณะเดียวกัน ก็มี “ผู้เฒ่าที่มาจากชาติกระจอก” บางรายต้องการเป็นจักรพรรดิในแผ่นดินที่ตนปกครอง ยาวนานตลอดกาลไปชั่วชีวิต เช่น“ท่านจักรพรรดิฮุนเซน” เป็นต้น

“ปรับโฟกัสไปที่คนหนุ่มกะหำใสบ้าง”โดยเฉพาะผู้มีเป้าหมายที่ต้องการพุ่งชน “คนอายุน้อยรวยร้อยล้าน” อย่างฉับพลัน

แท้จริงแล้ว ไม่มีอาชีพสุจริตใดในโลก ที่จะทำให้คนอายุน้อย “รวยทันทีทันใด” นอกจาก “อาชีพผิดกฎหมายสุดจัญไร” เช่น “ค้ายาเสพติด ค้ามนุษย์ เปิดเว็บการพนันผิดกฎหมาย เป็นเจ้าพ่อฟอกเงิน และเจ้าพ่อสแกมเมอร์ต้มตุ๋นหลอกลวงเหยื่อทั่วโลก”

จึงไม่น่าประหลาดใจ “เฉิน จื้อ” เจ้าพ่อสแกมเมอร์มือวางอันดับ 1 ของโลก“จึงรวยอย่างฉับพลัน เป็นแสนๆ ล้าน” อย่างรวดเร็ว

ดังนั้น คนหนุ่มในสารขัณฑ์ที่ต้องการเป็น “คนอายุน้อยรวยร้อยล้าน” อย่างฉับพลันแค่ “ฝ่ามือพลิก” จึงต้องทำแบบ “เฉิน จื้อ” ด้วยการค้ายาเสพติดเปิดเว็บพนัน ฟอกเงินและเป็นเจ้าพ่อสแกมเมอร์

“แต่มนุษย์อายุน้อยรวยร้อยล้านในสารขัณฑ์ ยังเกิดฟ้าแลบในสมอง ขอเข้าไปเป็นนักการเมืองในบางพรรค โดยเฉพาะพรรคมีชื่อดัง เพื่อจะได้เป็นยันต์กันผี มือกฎหมายไม่กล้าเล่นงานง่ายๆ”

แต่แล้ว “กรรมติดจรวดในสารขัณฑ์มีจริง” จึงทำให้ “มนุษย์อายุน้อยรวยร้อยล้าน” หลายรายที่สังกัดอยู่ในพรรคการเมือง “ถูกกรรมติดขีปนาวุธพุ่งเข้าใส่” จนเดี้ยงพิการ “ถูกลากตัวเข้าไปอยู่ในเรือนจำอย่างน่าเศร้า”

“มนุษย์อายุน้อยรวยร้อยล้าน ที่สังกัดพรรคการเมืองเหล่านั้น จะมีภาพลักษณ์สีเทาและสีดำ กระทบถึงพรรคการเมืองจอมวาทกรรมหรือไม่? คงไม่มีใครตอบได้จร้า?”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม