ปัญหาทุจริตคอร์รัปชันในแวดวงราชการ ซึ่งเกี่ยวพันระหว่างข้าราชการประจำกับนักการเมืองที่เข้าไปนั่งตำแหน่งรัฐมนตรีในกระทรวงต่างๆ และมีมาอย่างต่อเนื่องยาวนานนั้น ต่างก็ทราบกันดีว่า ปัญหานี้เป็นปัญหาเชิงโครงสร้างของสังคมไทยที่ฝังรากลึก

ถามว่าแก้ได้ไหม ตอบว่าแก้ได้แต่ต้องเอาจริง ซึ่งที่ผ่านๆ มานั้น พอมีเรื่องราวขึ้นมาก็ประกาศเอาจริงเอาจังกันทีหนึ่ง หลังจากนั้นพอเรื่องซาลง ก็ค่อยๆ เลือนหายเหลือแต่ความว่างเปล่า“กลายเป็นเพียงแค่สายลมพัดผ่าน” ด้วยเหตุนี้ ปัญหาคอร์รัปชันในวงราชการจึงมีแต่จะเพิ่มมากขึ้น

เช่นคราวนี้หลังจาก กรอ.ภาคเอกชนมีผลสำรวจเรื่องการทุจริตคอร์รัปชันหน่วยงานต่างๆ ของภาครัฐออกมา ไม่เพียงแต่จะทำให้นายสุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ปะทุอารมณ์แสดงพฤติกรรมราวกับเป็น“กุ๊ยข้างถน”เดินชนไหล่นักข่าว และลั่นวาจาว่า“มึงรู้จักกูน้อยไป” เท่านั้น นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี ก็แสดงท่าทีขึงขัง

โดยเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคมวานนี้ นายอนุทิน ชาญวีรกูล ได้เปิดทำเนียบรัฐบาล เป็นประธานการประชุมบูรณาการความร่วมมือ“ภาครัฐ – เอกชน” เพื่อยกระดับการป้องกันและปราบปรามการทุจริต ครั้งที่ 1 ทั้งนี้ นายอนุทินได้กล่าวถึงที่มาที่ไปในการประชุมครั้งนี้ว่า เกิดจากการที่รัฐบาลได้รับทราบความกังวลใจของประชาชนจากผลการสำรวจความคิดเห็นของภาคเอกชนเกี่ยวกับความโปร่งใสในการปฏิบัติราชการภาครัฐ โดยคณะกรรมการร่วมภาคเอกชน 3 สถาบัน (กกร.)

ผลสำรวจของ กกร.ที่เป็นเรื่องเดียวกับที่ทำให้นายสุชาติ ชมกลิ่น เกิดอาการ“น๊อตหลุด”ใส่นักข่าว อันเนื่องมาจากคำถามเกี่ยวกับกรมควบคุมมลพิษภายใต้สังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นหน่วยงานที่“เรียก-รับสินบน”เฉลี่ยสูงที่สุดใน 10 หน่วยงานภาครัฐ นั้น มีข้อเสนอแนะให้รัฐบาลยกระดับการต่อต้านการทุจริตเป็นวาระแห่งชาติด้วย

กล่าวโดยสรุปก็คือ การเปิดทำเนียบรัฐบาลเพื่อประชุมบูรณาการความร่วมมือ“ภาครัฐ – เอกชน”ของนายอนุทิน ชาญวีรกูล ถือว่าเป็นขั้นตอนต่อเนื่องมาจาก เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคมที่ผ่านมา นายอนุทินได้ลงนามในคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี แต่งตั้ง“คณะกรรมการประสานงานเพื่อการต่อต้านการทุจริต หรือ“คตท.”

คณะกรรมการชุดนี้  ประกอบด้วย นายอนุทิน ชาญวีรกูล ในฐานะนายกรัฐมนตรี เป็นประธานกรรมการ มีนายปกรณ์ นิลประพันธ์ รองนายกรัฐมนตรี และ พล.ต.ท.รุทธพล เนาวรัตน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม เป็นรองประธานกรรมการ ส่วนกรรมการอีกจำนวนหนึ่ง ก็เป็นส่วนราชการที่เกี่ยวข้องเช่น อัยการสูงสุด เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา เลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน  เลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ  ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ เลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เลขาธิการสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน และรวมทั้งองค์กรภาคเอกชน เช่น ประธานกรรมการหอการค้าไทยฯ, ประธานสภาอุตสาหกรรมฯ, ประธานกรรมการสมาคมธนาคารไทย และประธานองค์กรต่อต้านคอร์รัปชันฯ เป็นต้น

จะอะไรก็ตาม จากที่เคยเห็นมานักต่อนัก ตั้งแต่สมัยรัฐบาล“พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ”หลังรัฐบาล“พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์”เรื่อยมา นับจนถึง พ.ศ.นี้ ก็กว่า 35 ปีล่วงมาแล้ว ซึ่งก็อย่างที่กล่าวไว้ในตอนต้นว่า พอเรื่องซาลง ก็ค่อยๆ เลือนหายเหลือแต่ความว่างเปล่า โดยที่กรรมการ“คตท.”ชุดนี้ จะเป็นได้ก็เพียงแค่“ยันต์กันผี”เท่านั้น

ทำไมถึงเป็นได้ก็เพียงแค่“ยันต์กันผี” นั่นก็เพราะอำนาจหน้าที่ของ“คตท.” ซึ่งมีอยู่ทั้งหมด 5 ข้อนั้น ไม่ได้“วิเศษ”ถึงกับจะแก้ปัญหาคอร์รัปชันที่เป็น“มะเร็งร้าย”ของบ้านเมืองนี้ให้ทุเลาเบาบางลงได้ อ่านดูแล้วก็งั้นๆ เหมือนกับงาน“รูทีน”ของหน่วยงานราชการหลักที่มีอยู่แล้ว

เช่นว่า มีอำนาจ“เสนอแนะแนวทางและมาตรการในการประสานความร่วมมือกับทุกภาคส่วนทั้งหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคม และประชาชน ในการแก้ไขปัญหาการทุจริตต่อคณะรัฐมนตรี เพื่อให้การขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ชาติการป้องกันและปราบปรามการทุจริตสู่การปฏิบัติให้บังเกิดผลได้อย่างเป็นรูปธรรม และเพื่อยกระดับคะแนนดัชนีการรับรู้การทุจริตของประเทศไทย (Corruption Perceptions Index: CPI)”

อ่านแล้วก็“ลอยมาก” และสุดท้ายก็ไปจบที่คณะรัฐมนตรี ซึ่งทุกวันนี้ทุกปัญหาจากทุกกระทรวง-กรม ก็ต้องไปจบที่คณะรัฐมนตรีเช่นกัน ดังนั้น จึงนอกจากจะเป็นงาน“รูทีน”แล้ว ก็ยังซ้ำซ้อนอีก มิหนำซ้ำยังเปลืองงบประมาณ เปลืองค่าเบี้ยเลี้ยง สำหรับจ่ายให้แก่คณะกรรมการ“คตท.”  และคณะอนุกรรมการหรือคณะทำงานชุดต่างๆ ที่จะมีการแต่งตั้งตามมาอีก

อย่างไรก็ตาม ถ้านายอนุทิน ชาญวีรกูล แน่จริงและมีความมุ่งมั่นที่จะปราบทุจริตคอร์รัปชันอย่างที่พูด ไม่ใช่เพื่อสร้างภาพหรือ“ซื้อเวลา” เรื่องเร่งด่วนเฉพาะหน้าซึ่งจะต้องทำในตอนนี้ทันที ก็คือ ต้องจัดการเรื่อง“ภาษีหุ้นชินคอร์ป” ที่นักโทษเด็ดขาดชายทักษิณ ชินวัตร จะต้องจ่ายคืนให้แก่กรมสรรพากร จำนวน 1.76 หมื่นล้านบาท หรือตัวเลขกลมๆ 17,629 ล้านบาท ตามคำพิพากษาของศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากร เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2568

และรวมทั้งของ“ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร”ที่เวลานี้หนีคดีโกงชาติโกงแผ่ดินอยู่ในต่างประเทศ โดยมีโทษติดตัว 5 ปี ไม่รอลงอาญา ที่จะต้องชดใช้ค่าเสียหาย 1 หมื่นล้านบาท หรือตัวเลขทั้งสิ้น 10,028 ล้านบาท จาก“คดีทุจริตโครงการรับจำนำข้าว” ในส่วนของการระบายข้าวแบบรัฐต่อรัฐ (จีทูจี) ซึ่งศาลปกครองสูงสุดมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2568

บรรทัดนี้ จึงขอเรียกร้องว่า หากนายอนุทิน ชาญวีรกูล คิดจะปราบคอร์รัปชันจริงๆ ไม่ใช่แค่สร้างภาพ หรือ“วิ่งวน-เด้งเชือก”เหมือนนักมวยที่หวังจะประคองเพียงเพื่อชกให้ครบยก ก็ต้องจัดการให้สะเด็ดน้ำด้วยการเร่งบังคับคดีกับ“พี่น้องโคตรโกง”คู่นี้

เพราะเชื้อโรคของ“คอร์รัปชัน”ที่แพร่กระจายอยู่ในประเทศนี้ และปราบยากปราบเย็น ประการสำคัญก็เนื่องจากนักการเมืองเป็น“พวกเดียวกัน” จึงไม่กล้าเด็ดขาด กลัวว่าจะ“ลูบหน้าปะจมูก” !

รุ่งเรือง ปรีชากุล