กูรูทางการเมืองหลายท่านได้สร้างวาทกรรมเอาไว้ว่า “กลองจะดีต้องตีดัง นักการเมืองที่สุดปัง ต้องสร้างวาทกรรมได้สุดเจ๋ง”

“จากนั้นได้ยกตัวอย่างให้เห็นกันชัดชัด โดยชี้ไปที่ประธานาธิบดีที่มาจาก “คนตัดซุง” ของสหัฐอเมริกาผู้มีนามว่า “อับราฮัม ลินคอล์น” ผู้นำอินทรีหัวขาวคนที่ 16 ถือเป็นรัฐบุรุษที่สุดดัง ไม่ใช่แค่เป็นผู้ “ประกาศเลิกทาส” ปลดปล่อยอเมริกันผิวสี ให้หลุดจากการ “ล่ามโซ่และกดขี่” จากมะกันผิวขาวเท่านั้น”

แต่ประธานาธิบดีลินคอล์น “ยังได้สร้างวาทกรรมสุดดังยอดอมตะ” ไว้ว่า

“รัฐบาลประชาธิปไตยที่แท้นั้น ต้องมาจากประชาชน โดยประชาชนและเพื่อประชาชน”

วาทกรรม “สุดจ๊าบ” ดังกล่าว ถือเป็น “ต้นแบบวาทกรรม” ที่ทำให้นักการเมืองทั่วโลก “จดจำเป็นตัวอย่าง” หากต้องการเป็นนักการเมืองที่เป็นดาวฤกษ์จรัสแสง ต้องสร้างวาทกรรม “แรงสุดปัง”จนเป็น “วรรคทองที่นั่งอยู่ในหัวใจของประชาชนให้ได้”

ดังนั้น นักการเมืองทั่วโลก ต่างจึงขยันสร้างวาทกรรมที่ตนคิดว่า “โดนใจ” ประชาชนกันอย่าง “สุดกระหน่ำ”

แต่ความจริงที่เกิดขึ้น นักการเมืองพยายามสร้างวาทกรรมสุดเจ๋งให้เป็นที่ฮือฮา แต่แล้วกลับกลายเป็นการสร้างวาทกรรมมหาภัย ทำให้เกิดความบาดหมาง แบ่งข้าง แบ่งฝ่าย มีความแตกแยกรุนแรง จนกลายเป็นความวุ่นวายแทบจะกลายเป็น “รัฐล่มสลาย” ตามมา

ด้วยประการฉะนี้ วาทกรรมที่นักการเมืองสร้างขึ้นอาจกลายเป็นวาทกรรมมหาภัย จนทำให้ผู้พูดกลายเป็นนักการเมือง ผีพุ่งไต้ หรือเป็นดาวดับตลอดกาล

ขอยกตัวอย่างบางวาทกรรมของนักการเมืองสารขัณฑ์บางราย ที่สร้างวาทกรรมสุดดังขึ้นมาโดยคาดว่าจะเป็น “ผลดีต่อตนเอง หรือต่อพรรคแบบจุก จุก” เอาเข้าจริงกลับกลายเป็น“วาทกรรมมหาภัย เป็นงูพิษพันรอบคอ และตนขว้างงูให้พ้นคอไม่สำเร็จ” เช่น

“ทหาร(สารขัณฑ์) มีไว้ทำไม รบกับใครก็มีแต่แพ้” ถือเป็นวาทกรรมมหาภัย ที่ถูกประชาชนที่รักอธิปไตยดินแดนของชาติ ออกมาต่อต้านอย่างถึงพริกถึงขิง

“วาทกรรมหาภัยดังกล่าว ยังเป็นชนักปักหลังอย่างถาวรและเป็นวิญญาณร้ายที่ขี่คอเกาะหลังผู้พูดตลอดกาลอย่างน่าเศร้า”

“มีเราไม่มีเทา” เป็นวาทกรรมที่คาดหมายว่า “สุดว้าว” จนทำให้พรรคตนได้รับความชื่นชมและนิยมอย่างมืดฟ้ามัวดิน

แต่ทันทีที่นักการเมืองของพรรคไปกระทำผิดกฎหมายในคดีอุกฉกรรจ์อย่างมากมาย วาทกรรม “มีเราไม่มีเทา” จึงกลายเป็นงูพิษรัดคอที่ผู้สร้างวาทกรรมไม่สามารถ “ขว้างงูให้พ้นคอ” ได้สำเร็จ

แถมยังถูก “กองแช่ง” ย้อนกลับด้วยวาทกรรม “มีเราย่อมมีแต่เทาและดำ” เป็นต้น

ล่าสุด นักการเมืองผู้เฒ่าจากแดนใต้ ปกติเป็นผู้สุขุมและระมัดระวังในการสร้างวาทกรรมจู่ จู่ก็กินยาผิด แล้วออกมาสร้างวาทกรรมเจ็บจี๊ดว่า

“กอ.รมน.มีไว้ทำไม ไม่เคยสร้างประโยชน์แก่บ้านเมืองนอกจากผลงานที่จับต้องได้ คือการตามไล่ล่าฆ่าสส.”

เท่านั้นละครับ “รถทัวร์แห่กันมาทุกทิศทุกทาง จนบ้านท่านผู้เฒ่ากลายเป็นหมู่บ้านกระสุนตก”

แถมมี “กองแช่ง” สร้างวาทกรรมย้อนแย้งกลับว่า “สส.มีไว้ทำไม? อยู่ไปก็เปลืองงบ เพราะขยันแต่สร้างเรื่องอื้อฉาว?”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม