ผมเขียนเล่าตัวหนังสือของคุณหญิงมณี มาถึงตอนที่ 27  สิ่งที่ผมประทับใจมากๆของหนังสือเล่มนี้ก็คือ ลีลาการเขียนหนังสือของท่าน ที่ถ่ายทอดความในใจออกมาตรงๆ จริงจัง ไม่อ้อมค้อม และ ไม่ห่วงว่าข้อมูลที่ท่านเขียนออกมาจะส่งผลลบต่อภาพพจน์ของท่าน

นอกจากนี้  คุณหญิงยังมักจะสอดแทรกรายละเอียดที่สำคัญเอาไว้เสมอ จนข้อมูลเหล่านั้นได้กลายเป็นประวัติศาสตร์ให้คนรุ่นหลังได้รับทราบ

(หนังสือ ชีวิตเหมือนฝัน  คุณหญิงมณี สิริวรสาร)

สำหรับท่านที่ต้องการจะอ่านบทความที่ผมเขียนเรื่องนี้ย้อนหลัง  เชิญเข้าไปอ่านได้ที่  www.whiteelephanttravel.co.th    แล้วไปที่ blog  แล้วไปที่   “ซอกซอนตะลอนไป”   บทความตอนที่ 1 จะอยู่ที่บล็อค 19  อ่านต่อเรื่อยๆจนถึงตอนที่ 26 ครับ

เรื่องหนึ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับการแบ่งมรดกของสมเด็จวังบูรพา นั้น ต้องใช้เวลายืดเยื้อยาวนาน 4 ปีกว่าจะลงตัว  เพราะส่วนแบ่งมรดกแบ่งออกเป็น 7 ส่วนตามจำนวนของทายาท  และหนึ่งในเจ็ดส่วน  มีคนนอกเข้ามาด้วย  ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดความล่าช้าในการแบ่ง

คุณหญิงมณี ได้เขียนเอาไว้ในหนังสือตอนหนึ่งว่า

“เหตุที่เนิ่นนานถึงเพียงนี้เพราะว่าการแบ่งที่ดินออกเป็น 7 ส่วน  โดยให้แต่ละแปลงมีราคาเท่าเทียมกันนั้นเป็นเรื่องยุ่งยากลำบากมากที่สุด  และในการที่พระองค์เจ้าพีระพงศ์ได้ขายส่วนของท่านให้แก่คุณหญิงสินซึ่งเป็นคนนอก ทำให้คุณหญิงสินได้มีส่วนเท่าเทียมกับทายาทองค์อื่นๆ................”

(พระองค์เจ้าพีระพงศ์ หรือ พระองค์เจ้าพีระ)

พระองค์เจ้าพีระพงศ์  มีพระนามเต็มว่า  พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช  ซึ่งก็คือ พระองค์เจ้าพีระ ผู้มีฉายาในสนามแข่งรถว่า “เจ้าดาราทอง”

(คุณหญิงสิน - ภาพจากวิกิพีเดีย)

คุณหญิงสิน คือใคร

คุณหญิงสินก็คือ  ภริยาของพระยาภักดีนรเศรษฐ(เลิศ เศรษฐบุตร)  ซึ่งเป็นผู้ริเริ่มรถโดยสารประจำทางขึ้นเป็นครั้งแรกในเมืองไทย ที่เรียกว่า  รถเมล์ขาว   และยังเป็นเจ้าของโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ อีกด้วย

คุณหญิงสิน ก็คือ มารดาของ ท่านผู้หญิง เลอศักดิ์ สมบัติศิริ  

คุณหญิงมณียังได้เขียนต่อไปว่า

“เป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้การแบ่งที่ดินเนิ่นช้าและไม่เป็นที่ตกลงกันได้ง่ายๆ คุณหญิงสินไม่เคยเข้ามาร่วมประชุมกับทายาท แต่ได้แต่งตั้งให้หลวงประกอบนิติสารเป็นผู้แทน.................หลวงประกอบเป็นผู้แทนที่ดียิ่งของคุณหญิงสิน  คือรักษาผลประโยชน์ของคุณหญิงสินเต็มความสามารถ โดยไม่ยอมให้คุณหญิงสินต้องเสียเปรียบทายาทอื่นๆ” 

สาเหตุที่พระองค์เจ้าพีระพงศ์ ได้ขายสิทธิ์ของพระองค์ให้แก่ คุณหญิงสิน  คงจะเป็นเพราะ ความสนิทสนมและไว้วางใจ  

(นายเลิศ  หรือ พระยาภักดีนรเศรษฐ – ภาพจากวิกิพีเดีย)

คุณหญิงมณี ได้เขียนเอาไว้ตอนหนึ่งว่า 

“สามีที่ถึงแก่กรรมไปแล้วของคุณหญิงสิน ซึ่งพระทายาทเรียกว่า “นายเลิศ” นั้น สมเด็จวังบูรพาทรงเคยเป็นผู้อุปการะเกื้อกูลมาตลอด  ได้ประทานพระราชทรัพย์และความช่วยเหลือหลายประการแก่นายเลิศให้มีทุนทำการค้าจนสามารถตั้งโรงน้ำแข็งได้เป็นคนแรกในเมืองไทยด้วย”

เรียกว่า   เพราะความไว้วางใจเป็นหลัก  แต่เนื่องจากนายเลิศ เสียชีวิตไปตั้งแต่ปีพ.ศ. 2488   ก่อนหน้าที่จะมีการแบ่งทรัพย์สินมรดกกัน ก็จึงทำให้ทุกอย่างเป็นไปตามหลักการทางกฎหมาย  ไม่มีการอะลุ้มอะหล่วยกัน   ซึ่งดูเหมือน  ทายาทที่รับมรดกดังกล่าวต่างก็ทรงกริ้วพระองค์เจ้าพีระพงศ์ที่ไปขายสิทธิ์ให้แก่คุณหญิงสิน  

การเจรจาต่อรองในเรื่องการแบ่งมรดกยื้ดเยื้อยาวนานประมาณ 4 ปี  ในที่สุด  ก็ตกลงกันว่าจะขายที่ดินบริเวณวังบูรพาภิรมย์ และที่ดินโดยรอบ  แล้วเอาเงินที่ได้มาแบ่งกัน  ซึ่งจะได้ส่วนแบ่งตกคนละประมาณ 1 ล้านบาทเศษ

(วังบูรพาภิรมย์ในอดีต ที่ต่อมากลายเป็นย่านวังบูรพา)

คาดว่า  เหตุการณ์น่าจะเกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2495  ลองคิดดูนะครับว่า  เงินล้านกว่าบาทในปี พ.ศ. 2495 จะมีค่ามากเพียงใด

แต่สำหรับพระองค์เจ้าพีระพงศ์  หรือ พระองค์เจ้าพีระ ซึ่งใช้ชีวิตที่มีความสุขส่วนใหญ่ในประเทศอังกฤษ  กลับจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ

เพราะบั้นปลายชีวิตของพระองค์ทรงขัดสนมาก  ใช้ชีวิตอย่างเงียบเหงา และ โดดเดี่ยว

วันที่ 23 ธันวาคม ปีพ.ศ. 2528  ก่อนหน้าวันคริสต์มาส 2 วัน  มีผู้พบชายคนหนึ่งล้มลงในสถานีรถไฟใต้ดินในกรุงลอนดอน   ในตัวไม่มีหลักฐานอะไรที่จะระบุตัวตน  จะมีก็เพียงแต่จดหมายฉบับหนึ่งที่เขียนด้วยภาษาไทยที่ไม่มีใครอ่านออก 

กว่าจะรู้ว่าเป็นใคร  พระองค์เจ้าพีระพงศ์ ก็สิ้นพระชนม์เสียแล้ว

ชีวิตของพระองค์ เป็นอีกชีวิตหนึ่งที่ “เหมือนฝัน” เพียงแต่ฉากจบของคุณหญิงมณี สวยงามกว่าของพระองค์พีระมากนัก

พบกันใหม่สัปดาห์หน้าครับ