โอลด์ ทาวน์ แกลเลอรี่

การเรียนรู้ของเด็กนั้น ไม่เคยมีใครที่จะไม่ผ่านการอ่านจากตัวการ์ตูนได้เลย ซึ่งมีการสร้างเรื่องผ่านหนังสือและภาพยนตร์ออกมามากมายเด็กทั่วโลกนั้นรู้จักตัวการ์ตูนดังๆ หลายตัว เช่น แจ๊ค-จิลมิกกี้เมาส์, กู๊ฟฟี่ ป๊อปอาย, สโนว์ไวท์ ซิลเดอเรลล่า,ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง เช่นเดียวกับเจ้าหญิงเจ้าชายในนิยาย จนส่งชื่อเสียงของวอลท์ ดิสนีย์ให้เป็นราชาการ์ตูนถึงกับเอาตัวละครนั้นมาสร้างสวนสนุก สำหรับเด็กไทยก็เช่นเดียวกัน มีตัวการ์ตูนตัวโปรดอยู่หลายตัว ไม่ว่าจะเป็น นายศุขเล็ก-หนูเล็ก-ลุงโกร่ง หนูนิด-หนูหน่อย-ทาร์ซาน, ป๋อง-เปรียว, แจ๋วแหวว, อัศวินดำ จนถึงเจ้าชายผมทองก็หลายคนวาดกัน ซึ่งต่างมีการสร้างตัวการ์ตูนตัวเอกให้รู้จักกัน ดังนั้น นักเขียนการ์ตูน นักวาดภาพนักสร้างสรรค์ลายเส้น จึงถือว่ามีบทบาทต่อเด็กในสังคมไทยผ่านเส้นสายลายมือจนเป็นตัวการ์ตูนตัวเอกให้เด็กชอบและรู้จักกัน 

การ์ตูนที่พัฒนาสร้างเป็นตัว

การเริ่มต้นภาพลายเส้นเป็นตัวการ์ตูนนั้น เริ่มมาจากภาพเขียนก่อนประวัติศาสตร์ตามผนังถ้ำที่ดูตลกประหลาดและภาพวาดตามจิตรกรรมฝาผนังแต่ครั้งอยุธยา ซึ่งมีการร่างภาพลายเส้นก่อนลงมือเขียนจริง ภาพร่างในสมุดไทยนั้นยังหลงเหลือให้เห็นได้ในสมัยรัตนโกสินทร์ แต่ไม่แพร่หลายนักจนเมื่อรัชกาลที่ ๖ ได้เริ่มการเขียนภาพเส้นล้อ-ภาพเส้นขาด ขึ้นในหนังสือดุสิตสมิต ดุสิตสมัยและนาวิกศาสตร์ จึงทำให้มีการวาดภาพลายเส้นเป็นการ์ตูนขึ้นประกอบในหนังสือแบบเรียนต่างๆ เช่น ดรุณศึกษา แบบเรียนเร็วหลายสมัย จากภาพประกอบในหนังสือเรียนนั้นต่อมาได้พัฒนาเป็นหนังสือเรื่องมีภาพประกอบ พิมพ์จากบล็อกไม้จนมาเป็นการ์ตูนสั้นๆ ในหนังสือพิมพ์ นิตยสารโดยเขียนภาพถ่ายอัดลงแผ่นตะกั่วทำบล็อกเพื่อพิมพ์ จนมาทำเป็นหนังสืออ่านภาพการ์ตูนทั้งเรื่อง โดยสร้างเรื่องจากนิทานพื้นบ้าน เรื่องผีหลอก และเรื่องจักรๆ วงศ์ๆ ราคาเล่มละหนึ่งบาท เนื้อหาไม่พ้นเรื่องที่นิยมกันในการแสดงลิเก-ละครร้องแก้บนที่มีคนเขียนเป็นหนังสือคำกลอนร้องให้โรงพิมพ์วัดเกาะพิมพ์ขาย ช่างเขียนลายเส้นที่มีชื่อเสียงสมัยนั้นเช่น ขุนปฏิภาคพิมพ์ลิลิต (เปล่ง ไตรปิ่น)สวัสดิ์ จูฑารพ, เหม เวชกร, เฉลิมวุฒิ ซึ่งมีการเขียนลายเส้นและการ์ตูนต่อรุ่นกันมาอีกหลายคน เช่น ตุ๊กตา, ประยูร จรรยาวงศ์, วิตต์ สุทธิเสถียร,พนม, ปยุต เงากระจ่าง, สุภี, ช่วง มูลพินิจ, พ.บางพลี, ต่วย, ฉลอง เป็นต้น ซึ่งต่างคนนั้นมีเส้นลายเฉพาะตัวที่น่าสนใจ ทำให้มีนักเขียนการ์ตูนไทยเกิดขึ้นใหม่หลายคนที่ยังสานต่องานและสร้างสรรค์ชิ้นงานให้ทันสมัยจนตามกันไม่ทันมาถึงวันนี้ โดยเฉพาะงานการ์ตูนไทยระดับฝีมืออย่าง จุก เบี้ยวสกุล, รงค์, เตรียม ชาชุมพร, วัฒนา, ราช เลอสรวง, รงค์, โอม รัชเวชย์, สละ นาคบำรุง,สมบัติ คิ้วฮก, สมชาย ปานประชา, พล พิทยกุล, เฉลิม อัคภู และคนอื่นๆ ต่างร่วมกันสร้างสรรค์งานใหม่ จากเดิมเป็นงานการ์ตูนแนวล้อเลียนการเมือง-แนวตลกสั้นแบบการ์ตูน ๓ ช่องจบมาเป็นงานการ์ตูนที่ตอบสนองการเรียนรู้ในสังคมใหม่งานจึงมีสีสันและการสร้างสรรค์ที่มีลูกเล่นจากสื่ออิเล็กทรอนิกส์มากขึ้น สามารถต่องานรับใช้การสื่อความหมายในการแสดง การจัดนิทรรศการการโฆษณา ประชาสัมพันธ์การเผยแพร่ทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ออนไลน์มากขึ้น

คนเขียนคนรักการ์ตูนไทย

สำหรับงานหนังสือการ์ตูนก็ยังมีให้อ่านตามมยุคสมัยแม้จะมีบางเล่มหยุดกิจการไปแล้ว เช่น ตุ๊กตา, ชัยพฤกษ์การ์ตูน, ฟ้าเมืองเด็ก,สวนเด็ก, เสียงเด็ก, ไดโนสาร, เบบี้, หนูจ๋า,ขายหัวเราะ, ต่วยตูน, มหาสนุก ส่วนการ์ตูนแนวมังงะ-ญี่ปุ่นนั้นก็มี Thai Comic,a-comic และ c artoonthai studio เป็นต้น ซึ่งล้วนเป็นงานที่มีบทบาทสำคัญบนถนนของการเรียนรู้สำหรับเด็กและเยาวชนไทย โดยผ่านเรื่องราวและตัวการ์ตูนของแต่ละคน ที่ยังเดินหน้าสร้างผลงานให้กับสังคมอย่างไม่ท้อถอย แม้ว่าจะต้องสู้กับสังคมออนไลน์และการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์สร้างตัวการ์ตูนอย่างใหม่ก็ตาม ทุกคนนั้นยังสร้างงานด้วยวิธีเขียนภาพด้วยเส้นสายลายมืออย่างที่ไม่มีสื่อใดจะทำได้ดีกว่า และ “ฝีมือ” การวาดภาพทุกภาพนั้น เป็นต้นฉบับงานชิ้นเดียวที่เกิดจากฝีมือและความชำนาญที่ทุกคนสามาถเรียนรู้ได้ง่าย  วันนี้ งานการ์ตูนไทยยังจัดแสดงให้ชมฟรีที่ โอลด์ ทาวน์ แกลเลอรี่ณ สี่แยกแม้นศรี จนถึงสิ้นเดือนกุมภาพันธ์นี้ต้องขอชวนไปให้กำลังใจและเรียนรู้จากคนสร้างการ์ตูนไทยกันครับ