เมื่อราว 400 ปีก่อน ในรัชสมัย สมเด็จพระนารายณ์มหาราช แห่งกรุงศรีอยุธยา บ้านเมืองอยู่ในยุคที่รุ่งเรืองและมีการเจริญสัมพันธไมตรีกับต่างชาติ วันหนึ่งมีการหล่อปืนใหญ่สัมริดขนาดมหึมาเพื่อใช้ป้องกันพระนคร ปืนกระบอกนี้ใหญ่โตจนไม่มีใครรู้ว่ามันมีน้ำหนักเท่าใด

สมเด็จพระนารายณ์ฯ ทรงต้องการทราบน้ำหนักของปืนใหญ่ขนาดยักษ์  เพื่อจะได้ออกแบบป้อมปราการและการขนย้ายให้เหมาะสม แต่ในสมัยนั้นไม่มีเครื่องชั่งใดในแผ่นดินที่จะรองรับน้ำหนักมหาศาลเช่นนี้ได้ เหล่าขุนนางต่างพากันจนปัญญา

ขณะนั้นเอง คอนสแตนติน ฟอลคอน ลูกเรือชาวกรีกผู้มีไหวพริบเฉลียวฉลาด ได้อาสาเข้ามาแก้ปัญหานี้

ฟอลคอนเริ่มดำเนินการด้วยขั้นตอนที่น่าทึ่ง ดังนี้:

1.             เขาให้ลากปืนใหญ่ยักษ์วางลงบนเรือสำเภาที่ลอยลำอยู่ในแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อน้ำหนักปืนกดเรือให้จมลง ฟอลคอนจึงให้ใช้สี ขีดเส้นระดับน้ำ ไว้ที่ข้างลำเรือ

2.             จากนั้นเขาให้ยกปืนใหญ่ขึ้นฝั่ง และสั่งให้ทหารนำ "กระสอบหิน" ที่ทราบน้ำหนักแต่ละกระสอบแล้ว ทยอยขนลงเรือทีละกระสอบๆ

3.             เมือเรือค่อยๆ จมลงอีกครั้ง จนกระทั่งระดับน้ำที่ข้างเรือเสมอกับ "เส้นขีด" ที่เคยทำไว้ตอนบรรทุกปืนใหญ่    ฟอลคอนจึงสั่งให้หยุดขนหิน

ฟอลคอนนำจำนวนกระสอบหินทั้งหมดมาคูณกับน้ำหนักหินแต่ละกระสอบ แล้วรวมกัน แล้วประกาศก้องว่า "น้ำหนักรวมของหินในกระสอบเหล่านี้ คือน้ำหนักที่แท้จริงของปืนใหญ่"

สมเด็จพระนารายณ์มหาราช พอพระทัยในสติปัญญาและการประยุกต์ใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์ที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง  จึงพระราชทานรางวัลและไว้วางใจให้ฟอลคอนเข้ารับราชการ จนต่อมาได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าพระยาวิชเยนทร์ ขุนนางผู้มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์อยุธยา

การกระทำของฟอลคอนเป็นการทำความดีตามบุญกิริยาวัตถุ10 เรื่องการให้ความรู้แก่ผู้อื่น (ธัมมเทสนามัย)  เพราะได้ให้ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับหลักอารคีเมดีส ภาคปฏิบัติ ให้คนไทยที่ไม่รู้มาก่อน

เอกสารนี้ จัดทำโดย“ชมรมเสมาพัฒนาชีวิต” “มูลนิธิส่งเสริมการลูกเสือแห่งประเทศไทย”

This document was created   by “Sema Life Development Club, Thai Scouts Promotion Foundation