คนไม่น้อยต้องการเงินเพื่อยังชีพ ค้าขาย เล่าเรียน ผ่อนบ้าน ผ่อนหนี้ ผ่อนรถ เป็นต้น เมื่อหาเงินไม่ได้จึงต้องกู้ยืม

เมื่อเป็นหนี้ ก็ต้องหาทางใช้หนี้ไม่ใช่ก่อหนี้เพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงจุดหนึ่งอาจหมดทางใช้หนี้ จนเป็นปัญหาให้ต้องสูญเสียสิ่งที่มีค่า

คงจำได้ลูกสาวยืมเงิน กยศ. (กองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา) จึงมากันทั้งครอบครัวเมื่อเธอโดนยึดบ้านไม้สักทั้งหลังราคา 2 ล้านกว่าบาท เอาไปขายทอดตลาดทั้งๆ ที่เป็นหนี้แค่ 17,000 บาท แถมขายทอดตลาดแค่ 30,000 บาท

นอกจากนี้ลายเซ็นค้ำประกัน เธอบอกว่า ไม่ใช่ลายเซ็นพ่อแม่ของเธอ

แต่เจ้าหน้าที่บอกว่าส่งหมายแจ้งให้มาติดต่อ ไม่มีใครมาติดต่อจนต้องขายในครั้งที่ 11กยศ.พร้อมช่วยที่ดินคืน และให้ผ่อนหนี้เก่าถึง 6 ปีและเตือนผู้กู้เป็นหนี้ก็ต้องใช้ทางกยศ.ต้องดำเนินตามกฎหมายเพื่อจะได้นำเงินไปให้คนที่จำเป็นต้องใช้กู้ยืมต่อไป

ที่มิชิแกน ในอเมริกา ก็มีเรื่องทำนองนี้เช่นกันอูริ ราฟาเอล วัย 83 ปีเกษียณการทำงานได้ซื้อบ้านที่เซาท์ฟิลด์ ราคา 1,920,000 บาท เมื่อ พ.ศ. 2554 และเขาไม่รู้ว่า เขาค้างภาษี 16,000 บาท เขาจึงรีบนำเงินไปชำระ แต่ก็ยังค้างเงินอีก 256 บาท

ต่อมาโอ๊คแลนด์ เคาน์ตี้ก็ยึดบ้านของอูริ โดยกล่าวหาว่าเขาค้างภาษี 9,120 บาท(ค่าภาษี 256 บาท+ดอกเบี้ย 8,835 บาท) และประกาศขายเมื่อ พ.ศ.2557 ในราคา 768,000 บาท อูริจึงฟ้องร้องขอบ้านคืน

ทางมิชิแกนบอกว่า เขามีอำนาจตามกฎหมายที่จะยึดบ้านและขายทอดตลาด หากใครก็ตามไม่เสียภาษีหรือเสียภาษีไม่ครบ

ข้างทนายความของเขาคริสตินา มาร์ติน กล่าวว่า รัฐมิชิแกน ขโมยบ้านของอูริไปจนเขาไม่มีบ้านอยู่

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ แต่ถ้าประนีประนอมกันได้ทุกอย่างอาจดีขึ้นได้ทั้งผู้กระทำและถูกกระทำ

แต่ถ้าต้องเสียบ้านเพราะเงินแค่ 256 บาท ก็น่าเสียดายนะ