พาลูกหลานไปไหน ต้องระวังความปลอดภัย ไม่ว่าไปกับครอบครัวหรือใคร

ครอบครัวพาลูกหลานไปเที่ยวด้วยรถหลายคัน

ปรากฏว่า ตอนกลับ ต่างขับรถกลับบ้านปรากฏว่า ทิ้งเด็กน้อยหนึ่งคน

ที่เป็นเช่นนี้ เพราะคิดว่าหนูน้อยไปกับรถญาติอีกคัน กว่าจะรู้ก็ไปกันไกลแล้ว และต้องรีบกลับมารับหนูน้อยที่ตกใจ

อีกกรณี แม่พาลูกไปซื้อของ และเข้าห้องน้ำ พอออกจากห้องน้ำก็สตาร์ทรถออกไป โดยไม่รู้ว่าลูกไม่ได้อยู่ในรถ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ลูกนอนคลุมผ้าอยู่เบาะหลัง แต่ลูกได้ลงจากรถไปเข้าห้องน้ำ พอเด็กออกจากห้องน้ำก็ไม่เห็นแม่ จึงไปถามเจ้าหน้าที่แถวนั้น และให้หมายเลขโทรศัพท์ของแม่ ส่วนแม่ขับรถผ่านร้านน้ำ จึงหันไปถามลูกที่คิดว่านอนหลับว่าจะดื่มอะไร แม่ดึงผ้าห่มออกก็ตกใจว่าลูกหายไป ดีว่าทางสถานที่เด็กหายโทรศัพท์มาบอกว่าให้รีบกลับมารับลูกด้วย

นี่คืออุทาหรณ์ว่า เวลาพาลูกหลานไปไหน ก่อนจะกลับตรวจสอบว่าลูกหลานอยู่ไหม หรือถ้านอนอยู่ก็ควรตรวจดูว่า ยังนอนหลับอยู่ใต้ผ้าห่ม หรือหายไปไหน

ด.ช.ใหญ่ อยู่ ม.4 และ ด.ช.กลาง อยู่ม.3 ไปเที่ยวกับบริษัทชื่อดังแห่งหนึ่งที่ญี่ปุ่น

ทั้งสองคนสนุกสนานกับการท่องเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ แต่รสนิยมพี่ชายกับน้องชายชอบต่างกัน พี่ชอบดูศิลปะ และความทันสมัย น้องชายชอบไปซื้อหนังสือต่างๆ และเพลง หรืออะไรที่ไฮเทค

ขากลับ น้องชายกลับถึงโรงแรมเรียบร้อย แต่พี่ชายหายไป ไม่ได้กลับมาด้วย

พอถามไกด์ เขาตกใจและตอบว่าพี่ชายไม่ได้กลับด้วยหรือ เพราะเขาไม่ได้นับคนตอนขึ้นรถ พอถึงเวลาก็ให้รถกลับ

พี่ชาย ไม่รู้ภาษาญี่ปุ่น และถูกทิ้งอีกเมือง แต่ความฉลาดของเขาจึงกลับมาถึงโรงแรมได้ ทั้งคู่ไม่กล้าบอกแม่ว่าไกด์ไม่ใส่ใจ กลัวแม่ตกใจ และไปต่อว่าบริษัททัวร์ จนไกด์โดนตำหนิ

ฉะนั้น ใครให้ลูกไปต่างประเทศลำพัง ต้องได้ไกด์ดีๆ มีความรับผิดชอบสูง ลูกจะได้ปลอดภัย

สุพัตรา สุภาพ