ยุคโควิด - 19 อะไรๆก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ทุกสาขาอาชีพต่างได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด แม้แต่เชฟโรงแรมระดับ 5 ดาวเงินเดือนหลักแสนบาทก็ยังต้องทิ้งมันไว้ข้างหลังหันหน้ากลับบ้านในต่างใช้ชีวิตแบบชาวบ้านชนบทอย่างที่เคยเป็นมาตั้งแต่ปู่ย่า ตายาย

วันนี้ (22 ม.ค.64) ผู้สื่อข่าวประจำจังหวัดสุรินทร์ ได้ลงพื้นที่ตำบลขอนแตก อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ ดูวิถีชาวบ้านตอนเวลาประมาณ 14.00 น. ชาวบ้านในชุมชนแห่งนี้พากันทำออกมาขายอาหารพื้นบ้านบริเวณหน้าร้านค้าประชารัฐของชุมชน บางวันแม่ค้ามาเยอะ บางวันก็มีแต่ 2- 3 เจ้า เฉพาะคนที่ขายดีและหมดทุกวัน

ผู้สื่อข่าวยืนมองพ่อค้าย่างปลาขายเห็นมีคนมาสั่งมาจองไว้ระหว่างย่าง- ปิ้งแป๊บเดียวก็หมด จึงเข้าไปสอบถามพ่อค้าขายปลา ทราบชื่อนายบารเมษฐ์ แสงมาศ หรือ ลุงบุญ อายุ 60 ปี บ้านเลขที่ 22/2 หมู่ 6 บ้านโคกปรือ ตำบลขอนแตก อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ 

ลุงบุญ ไม่เคยอยู่บ้าน โตขึ้นก็ออกไปผจญชีวิตตามลำพังทำงานไปเรื่อยๆ เริ่มเป็นกุ๊กตั้งแต่อายุ 22 ปีจนถึงอายุ 29 ปีก็ได้เลื่อนมาเป็นเชฟโรงแรมระดับ 5 ดาวต่างประเทศ เงินเดือนหลักแสน ประเทศที่เคยอยู่ก็คือ รัฐเซีย อินโดเนียเซีย สิงคโปร์ มาเลียเซีย เวียดนาม ทำมาทั้งชีวิต มีทุกอย่าง 

แต่! พอมีโรคระบาดโควิด - 19 ลุงเลยตัดสินใจกลับมาอยู่บ้าน อีกอย่างอายุก็มากแล้วด้วย อยู่บ้านเริ่มเลี้ยงปลามีทั้งปลานิล ปลาช่อน ปลาดุก ปลาหมอ เมื่อโตก็จับมาย่าง - ปิ้งขาย ช่วงเวลา 14.00 น. บริเวณด้านหน้าร้านค้าประชารัฐของชุมชน ขายทุกวัน หมดทุกวัน ปลาไม้ละ 20 บาท เลี้ยงเองขายเองกำไรได้เล็กน้อยก็ไม่เป็นไร ขายให้ชาวบ้านในชุมชนด้วยกัน ลุงขายวันละ 40-50 ไม้ พอเรื่มย่าง - ปิ้ง ลูกค้าก็จะมาจองไว้ แล้วกลับบ้านไปทำงานต่อ เพราะถ้าไม่จองไว้ ปลาหมดก่อนแน่นอน จึงไม่กังวลในแต่ละวันยังไงก็ขายหมดอยู่แล้ว แต่จะไม่ทำเพิ่ม เพราะอาจทำให้ขายไม่หมดได้ เก็บเล็กผสมน้อยไปแบบนี้ดีกว่า

รายได้ก็ไม่เยอะ 800-1,000 บาท ทุกวันไม่มีวันหยุด ลูกค้ายังตอบรับดีทุกวัน อีกอย่างได้กลับมาอยู่บ้านตัวเอง ชีวิตมีความสุขในแบบที่ชอบ ปลูกผัก เลี้ยงปลา วิถีชาวบ้าน แบบพอเพียง