แล้ว "พิมรี่พาย" ก็พรีเมี่ยม
..
๑. พิมรี่พายเริ่มสร้างสตอรี่เพื่อนำไปสู่การขาย ด้วยการปล่อยทีเซอร์โทร.หารัฐมนตรีศุภจี ซึ่งเป็นลีลาปกติของพิมรี่พายในการเริ่มต้น "กำหนดความน่าสนใจ"
.
๒. แล้ว รองนายกฯ รัฐมนตรีพาณิชย์ "นางศุภจี สุธรรมพันธ์" ก็ปรากฏตัวขึ้นในทีเซอร์นั้น มันทำให้เกิด "ราคา" ในจุดเริ่มเรื่อง เพราะมีคนระดับ "รัฐมนตรี" มา "การันตี"
.
๓. พิมรี่พาย คว้าทุเรียนพูใหญ่ในถาดตรงหน้าขึ้นมากิน เพื่อสื่อสาร "ความอร่อย" กินไปพูดไป พูดกับคนดูบ้าง พูดกับรัฐมนตรีบ้าง
.
๔. "เนื้อความ" (message) คือ พิมพรี่พาย = แม่ค้า, จะขายทุเรียน = พูใหญ่ พิมรี่พายกินมูมมาม = อร่อย, และบอกว่า "ครีมมี่ พรีเมี่ยม", จะขายทุเรียนลูกละร้อย 1 ล้านลูก, รัฐมนตรีศุภจี = ความน่าเชื่อถือ ในมวลสารทั้งปวง (ครีมมี่ พรีเมี่ยม + พูใหญ่ + อร่อย + ลูกละร้อย มีขายราคานี้ถึงล้านลูก)
.
๕. เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์และตั้งคำถามทั้งจากชาวสวน อินฟลูฯ พ่อค้าแม่ขาย และชาวเน็ตเพื่อนรัก ว่า ลูกละร้อย มีจริงเหรอ มีกี่ลูก ชี้นำราคาตลาดต้นฤดูกาลทุเรียนผิดไหม ทำลายตลาดหรือเปล่า ฯลฯ วิพากษ์ใคร ตั้งคำถามใคร ถามรัฐมนตรีครับ ไม่ได้ถามพิมรี่พาย
.
๖. นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ก็ชี้แจงดรามา "พิมรี่พาย" ไลฟ์ขายทุเรียนราคาถูกลูกละ 100 บาท โดยเชื่อว่าเป็นเทคนิคในการทำ #โพรโมชัน ไม่น่าจะมีปัญหาเรื่องคุณภาพไม่ตรงปก เพราะกระแสแรง และมีคนจับตามองมากมาย จึงเชื่อว่า พิมรี่พาย จะไม่กล้าทำเช่นนั้น และยังย้ำว่า ทุเรียนมีหลายเกรด มีหลายคุณภาพ และตนก็ไม่ได้ไปช่วยไลฟ์ขายทุเรียนตามที่พิมพ์รี่พายนัดไลฟ์ขายทุเรียน ซึ่ง กระทรวงพาณิชย์ ไม่เกี่ยวข้องกับส่วนนี้ เพราะกระทรวงจะดูแค่เรื่องคุณภาพ ดูแลเรื่องราคาโดยรวม และดูแลอินฟลูเอนเซอร์ ทุกคนเท่ากัน -- ประเด็นถูกดีดออกจากรัฐมนตรี ไปตกอยู่ที่พิมรี่พาย
.
๗. นายกรนิจ โนนจุ้ย โฆษกกระทรวงพาณิชย์ ออกมาซ้ำ ด้วยการระบุว่าเปิดกว้างให้อินฟลูเอนเซอร์ช่วยขายสินค้าเกษตร แต่ไม่ได้สนับสนุนรายใดเป็นพิเศษ การตั้งราคาและโพรโมชันเป็นข้อตกลงตามกลไกตลาด หลังจากนี้จะจับตาอินฟลูเอนเซอร์ไลฟ์ขายทุเรียน หากพบจัดโพรโมชันรุนแรง จนทำให้ราคาตลาดลดลงอย่างมีนัยสำคัญ หรือเกิดความปั่นป่วน ก็จะใช้กฎหมายเข้าดำเนินการทันที เพื่อคุ้มครองเกษตรกร ให้ขายสินค้าได้ในราคาที่เหมาะสมและเป็นธรรม ---เรื่องถูกดีดพ้นทั้งจากรัฐมนตรีและกระทรวงไปตกอยู่ที่พิมรี่พาย
.
๘. เดอะโชว์ มัสต์ โกออน พิมรี่พายไม่ถอย เปิดแคมเปญแล้วต้องไปต่อ คนรอลุ้นทุเรียนลูกละร้อย จำนวนหนึ่งล้านลูก ว่ามีจริงไหม นั่นกลายเป็น "โจทย์ใหญ่" ของพิมรี่พาย ว่าจะเดินหน้าต่อและ #จบให้สวย อย่างไร ในเวลาที่พี่แต๋มดีดตัวออกไปแล้ว
.
๙. ถึงเวลาโชว์ ทีมงานพิมรี่พายมาเต้นโชว์ฆ่าเวลา ขับเน้นความอยากของคนดู รอจนได้ยอดคนดูที่รับประกันความยิ่งใหญ่ของไลฟ์นี้ "พิมรี่พาย" จึงออกโรง และแล้ว #สตอรี่แบบพรีเมี่ยม ที่ไม่ต้องมี "ศุภจี" ก็เริมขึ้น
.
๑๐. พิมรี่ทำเพื่อทุเรียนไทย, พิมรี่ลำบากมากรู้มั้ย ไปซื้อหลายสวนก็ถูกปฏิเสธ สุดท้ายต้องเหมาสวน (ซึ่งจริงๆ ก็คือระบบปกติ เวลาต้องการสินค้าจำนวนมากขนาดนี้) ทุเรียนจึงมีหลายขนาด หลายราคานะคะ (ย้ายความทรงจำจาก ลูกละร้อย ล้านลูก ออกมาอยู่กับสตอรี่ใหม่ ที่นำด้วยหัวจิตหัวใจแห่งความรัก และพี้คสุดที่ "ยอมขาดทุน" ตามมาด้วย "ผู้ประกอบการตัวเล็ก" ก็ได้พื้นที่ขายไปกับพิมรี่ด้วย ทั้งทุเรียนกวนและทุเรียนทอด)
.
๑๑. พิมรี่ดีด "ศุภจี" ออกจากพื้นที่ไลฟ์ เหลือแค่ #ใจของพิมรี่เอง ที่ทำเพื่อทุเรียน เพื่อคนอื่นๆ ด้วยความเสียสละ เล่าเรื่องสนุก ซาบซึ้ง หลายอารมณ์ จนไลฟ์น่าสนใจ น่าติดตาม ดูไม่เบื่อ ยิ่งดูยิ่งอิน และอยาก F สินค้า พิมรี่คือ "#มืออาชีพ" ของแท้ ในการไลฟ์ ทั้งโปรดักชัน แสง สี เสียง ตัวประกอบที่ขับเน้นตัวเอก #บท และ "#การดำเนินเรื่อง"
.
๑๒. ความดีของพิมรี่ หัวใจที่ใหญ่เหนือคำวิจารณ์ใดๆ ของพิมพรี่ น้ำตาและสถานะของ #ผู้พร้อมแบกรับทุกคำชมคำด่า "ชนะ" ทั้งหมด เป็น "#ลิควิด" ลบประโยคว่า ตรงปกมั้ย โฆษณาเกินจริงมั้ย หลอกลวงผู้บริโภคมั้ย ชี้นำตลาดผิดมั้ย ได้ช่วยชาวสวนมั้ย ได้ตังค์จากกระทรวงมั้ย ฯลฯ จางลงจนหายไปทั้งหมด เพราะใจเธอสะอาด ใจเธอใส เกินกว่าที่ผู้คนจะอยากรับฟังคำถามจากปากสกปรกของใครก็ตาม ที่จะอ้าขึ้น ต่อให้เป็นคำถามที่ดีแค่ไหน ก็จะถูกทำให้เหลือสภาพเพียงแค่ "แซะ" หรือ "ตาร้อนผ่าว" เท่านั้น
.
๑๓. ทุเรียนไทยไม่ได้ถูกทำพรีเมี่ยมขึ้น (คนไม่ได้แย่งกันซื้อเพราะ เฮ้ย!! แม่ง ทุเรียนโคตรดีว่ะ แต่ซื้อเพราะพิมรี่เขาเสียสละ) การตลาดและแผนงานของกระทรวงและรัฐมนตรีก็ไม่ได้พรีเมี่ยมขึ้น ไม่ยังไม่สามารถดึงทุเรียนทั้งตลาดขึ้นมาในสภาพสินค้าพรีเมี่ยม เป็นแค่สินค้าที่ต้อง #เร่งระบาย
.
๑๔. สินค้าที่เรียกว่าทุเรียน ระบายออกจากสวนและตลาดได้จำนวนหนึ่ง โดยใจและฝีมือของพิมรี่พาย (ซึ่งบางส่วนจะต้องทยอยส่ง) สิ่งเดียวที่ "ได้ใจคน" คือ "ใจพิมรี่" ต่อให้ขาดทุุนจากการขายทุเรียน "หลายราคา" ในครั้งนี้ แต่พิมรี่ "ซื้อใจ" คนไปแล้ว และคนเหล่านี้จะ "ซื้อของ" พิมรี่ใลฟ์ต่อไป #พิมรี่ชนะ #พิมรี่พรีเมี่ยม
.
๑๔. วงการทุเรียนคึกคักขึ้นนิดหน่อย เพราะคนถูกทำให้อยาก พิมรี่บอกว่าซื้อตรงไหนก็ได้ ไม่ต้องซื้อกับพิมก็ได้ (ใจกว้าง ใจงาม ซึ้งใจเลย) แล้วคนซื้อก็ไปต่อรองราคากับคนขายเอาเอง
.
๑๕. ดารารับเชิญ หรือจะเป็นคนต้นคิด หรือเป็นเพียงอุปกรณ์ประกอบการขาย ก็ไม่ทราบได้ ที่ชื่อ "ศุภจี" อยู่ตรงไหนในท้ายที่สุด เป็นรัฐมนตรีที่พรีเมี่ยมขึ้นหรือไม่ ทุเรียนต้นฤดู ที่ควรถูกชี้นำให้ราคาดี ราคาสูง เพราะ #มีคุณภาพ กลับถูกถกเถียงกันที่ #ราคาถูก = ดี คนจนจะได้กินทุเรียนกันบ้าง (เห็นชาวเน็ตเพื่อนรักเขาชอบพูดประโยคนี้) การตลาดต้นฤดูไม่ได้มุ่งชูความพรีเมี่ยมของสายพันธุ์ ของ GI และของรสชาติ จนนำไปสู่ "#ความอยากต่อคุณภาพอันพรีเมี่ยม" นั้น อันจะเป็นจังหวะเดียวและโอกาสทองที่ทำราคา กลับถูกสื่อสารว่า "ปีนี้ทุเรียนมาก" ต้องหาทางเร่งระบาย คุณว่า เป็นการเปิดตลาดที่ถูกหรือผิดของรัฐมนตรี
.
๑๖. พิมรี่รอดแล้ว และมี "อนุสาวรีย์" ของตัวเองแล้ว มีคนสรรเสริญกราบไหว้แล้ว มาเอาใจช่วยรัฐมนตรีศุจีกันต่อ มีแรงหาม ช่วยกันหาม มีแรงแห่ ช่วยกันแห่ มีความรู้ก็ช่วยท่านอธิบาย แต่!!!! สุดท้ายคนที่ต้องรอด คือ "เกษตรกร" นะครับ อย่าลืมจุดนี้
วันพุธ ที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2569
