วันนี้ผมมีภาพข่าวมาให้ดูภาพหนึ่ง เป็นภาพของการส่งเสริมวัฒนธรรมเกี่ยวกับการแต่งกายของนักเรียนแห่งหนึ่งที่ให้ นักเรียนแต่งชุดไทยมาโรงเรียน 

เห็นแล้วคงบอกได้ว่างานรักษาและส่งเสริมวัฒนธรรมไม่ใช่งานเล็กๆ ที่ใครๆคิดจะทำก็ทำได้ แต่ต้องใช้ความร่วมมือร่วมกันทั้งประเทศ โดยเฉพาะในสังคมแต่ละแห่งจะต้องมีความตั้งใจไปในทิศทางเดียวกัน 

กระทรวงวัฒนธรรม ซึ่งเป็นกระทรวงที่รับผิดชอบในเรื่องนี้จึงน่าจะเป็นกระทรวงที่มีภาระใหญ่ไม่น้อยกว่ากระทรวงเศรษฐกิจ หรือสังคม

แต่ดูเหมือนว่ากระทรวงวัฒนธรรม ยังขาดการสนับสนุนส่งเสริมที่เพียงพอกับภาระของกระทรวงวัฒนธรรม ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของงบประมาณ ในเรื่องของบุคลากรที่มักจะได้ยินข่าวออกมาอยู่บ่อยครั้งว่าจะน้อยเกินไปบ้างขาดแคลนบ้าง 

สรุปโดยภาพรวมก็คงจะหมายถึงว่า การรักษาและส่งเสริมวัฒนธรรมไทยของเรายังต้องทำงานเหนื่อยกันไปอีกนานกว่าจะเข้ารูปเข้ารอยให้งานด้านวัฒนธรรมเดินไปราบรื่น 

ยิ่งโดยเฉพาะค่านิยมและทัศนคติของคนไทยกำลังถูกชักนำให้ไปนิยมวัฒนธรรมต่างชาติมากขึ้น ยิ่งทำให้วัฒนธรรมไทยยิ่งมีอุปสรรคในการรักษาและส่งเสริมมากขึ้นโดยเฉพาะกลุ่มคนไทยบางกลุ่มที่ยังมองเห็นว่าวัฒนธรรมไทยเป็นเรื่องเฉิ่ม เชยล้าสมัย 

ดังนั้น จึงถึงเวลาแล้วที่ภาครัฐจะทำเฉยแล้วปล่อยให้งานด้านวัฒนธรรมเดินไปตามลำพังไม่ได้แล้ว แต่จะต้องเป็นทั้งพี่เลี้ยงและผู้ส่งเสริม สนับสนุนให้งานด้านวัฒนธรรมเดินไปได้อย่างสะดวกและคล่องแคล่วกว่าที่เคยเป็นมา 

ในเวลาเดียวกัน บุคลากรของกระทรวงวัฒนธรรมจะนั่งๆ เดินๆ ทำตัวเช้าชามเย็นชาม เหมือนอย่างแต่ก่อนๆ ที่เคยเป็นมาแล้วไม่ได้เช่นกัน 

เห็นทีจะต้องนำเพลงวัฒนธรรมนำชาติออกมาร้องกันอีกสักครั้งหลังจากที่หยุดหายไปนาน

โดย ชนิตร ภู่กาญจน์