เลียบวิภาวดี : หลงป่า

“ติโต” อดีตผู้นำคนดังแห่งยูโกสลาเวียได้สร้างวาทกรรมสุดอมตะไว้ว่า
“ในบรรดาป่าทึบทั้งหลาย ไม่มีป่าดิบใดจะมีภยันตรายเท่ากับป่าทึบแห่งการเมือง”
“เห็นได้ชัด ชัด เช่น ป่าทึบแห่งการเมืองในสารขัณฑ์ 94 ปีของการไล่ล่าขุมทรัพย์แห่งอำนาจรัฐ เต็มไปด้วยการช่วงชิงอย่างดุฉกรรจ์ โดยมีขุนศึกรถถังเข้าไปล่าแข่งกับนักการเมือง”
ในป่าดงดิบทางการเมืองยุคล่าสุด ขุนศึกรถถังได้ถอยห่างเหลือแต่พรรคการเมืองสีต่างๆ แข่งขันกันในสนามเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย
พรรคส้มที่เคยเป็น “หัวหอกในการสู้กับเผด็จการ” จนขุนศึกรถถังยอมถอย กลายเป็นพรรคการเมืองได้ครองสส.มากเป็นอันดับ 1 แต่ไม่สามารถจัดตั้งรัฐบาลได้สำเร็จ
พรรคสีแดงได้จับมือกับพรรคอีกหลายสีจัดตั้งรัฐบาลได้สำเร็จ ทำให้พรรคส้มกลายเป็นฝ่ายค้าน แล้วก็เป็นฝ่ายค้านซ้ำอีกครั้งในการเลือกตั้งปี 2569 เพราะพรรคส้มได้สส.ตกต่ำลงมาอย่างน่าใจหาย โดยมีพรรคสีน้ำเงินได้สส.เป็นอันดับ 1 และจัดตั้งรัฐบาลโดยไม่ต้องการร่วมสังฆกรรมกับพรรคส้ม
จากนั้นมา พรรคส้มก็กลายเป็นพรรคพยาบาท ใช้กลยุทธ์ทุกทางเพื่อกลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิม ด้วยการใช้วิธีการต่อสู้เหมือนยุคล้มขุนศึกรถถัง นั้นก็คือ “กูดี แต่มึงเลว”
แต่ดูเหมือน การสู้แนวนี้ ได้ถูกอดีตผู้นำจิตวิญญาณของพรรคส้ม คืออาจารย์ป๊อกช่าป๊อก คนดัง ออกมาเหยียบเบรกเท้า ดึงเบรกมือ และตบเกียร์ต่ำว่า
สู้แบบ “กูดี มึงเลว” เป็นการสู้แบบ “นายพรานหลงป่า”
สู้แบบแนวทาง “กูดี มึงเลว” และ “เชิดชูอุดมการณ์ประชาธิปไตย” ทำให้พรรคส้มชนะขุนศึกรถถังได้ เพราะ“มันชัดเจน ระหว่างประชาธิปไตยกับเผด็จการ”
“แต่การสู้กับรัฐบาลในยุคประชาธิปไตย และรัฐบาลสีน้ำเงินได้ชัยชนะมาจากการเลือกตั้ง จะสู้ด้วยรูปแบบ “กูดี มึงเลว” และขยันสร้างวาทกรรมต่างๆ อย่างหยาบคาย แล้วใช้ “พรรคด่าแซะ จิกตีและก้าวร้าวอย่างไม่บันยะบันยังยอมจะเรียกศรัทธาเพิ่มจากประชาชนกลุ่มใหม่ไม่ได้ นอกจากกองเชียร์เดิมๆ ที่ยังเหนียวแน่น”
“ดังนั้น การดุด่าตาชันของขุนศึกพรรคส้มในวันนี้ จึงเป็นนายพรานหลงป่าทึบทางการเมือง ที่ยังหาทางออกจากป่าดงดิบไม่ได้”
แต่ดูเหมือน ขุนศึกตัวเป้งเป้ง ที่สุดห้าวของพรรคส้มในวันนี้ นอกจากไม่ฟังท่านป๊อกช่าป๊อกแล้ว ยังไม่เห็นหัวท่านปะเท้งปะ จักรเย็บผ้าตัวจริงอยู่ในสายตาอีกต่างหาก
กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม
