เมื่อวันที่ 25 มกราคม 2567 ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ที่อาคารรัฐสภา นายสุภกร ตันติไพบูลย์ธนะ ส.ส.กรุงเทพฯ เขตสวนหลวง-ประเวศ (เฉพาะแขวงหนองบอน) พรรคก้าวไกล กล่าวถึงข้อร้องเรียนของประชาชนเรื่องปัญหาคนเร่ร่อน ผู้ป่วยจิตเวช ผู้ติดยาเสพติด ซึ่งปัจจุบันในกรุงเทพฯ พบเพิ่มจำนวนมากขึ้น แต่การรับรักษาผู้ป่วยเหล่านี้เหมือนวงเวียนชีวิตที่ไม่รู้จักจบสิ้น คนเหล่านี้มีทั้งอาศัยอยู่ตามป้ายรถเมล์ หน้าร้านสะดวกซื้อ บนสะพานลอย คำถามคือจะพาคนเหล่านี้เข้าสู่ระบบการรักษาได้อย่างไร มีหน่วยงานใดที่มีความชัดเจนในการดูแลผู้ป่วยกลุ่มนี้

ขณะที่ผู้ปฏิบัติงาน เช่น ตำรวจ ก็ยังมีข้อจำกัดในการปฏิบัติ มีขั้นตอนยุ่งยากซับซ้อน ซึ่งแต่ละหน่วยงานไม่ได้มีการประสานกันทำให้เกิดปัญหาการส่งผู้ป่วยเข้ารับการรักษา อาทิ สถานฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดบ้านพิชิตใจ สถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา ซึ่งการที่ไม่สามารถส่งผู้ป่วยเข้าสู่การรักษาได้อย่างทันท่วงที สะท้อนความล้มเหลวของรัฐบาลหรือกระทรวงสาธารณสุข ที่ไม่สามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ รวมถึงการฟื้นฟูผู้ป่วยหลังการรักษา

“ผู้ป่วยกลุ่มนี้ควรได้รับการดูแลต่อเนื่องจากเจ้าหน้าที่กระทรวงสาธารณสุข หรือเจ้าหน้าที่กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ที่ควรจะติดตามช่วยเหลืออย่างสม่ำเสมอ เนื่องจากมีผู้ป่วยไม่น้อยที่หลังจากรับการรักษาเสร็จสิ้นแล้วกลับมามีอาการรุนแรงอีกครั้ง เมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้นผู้ป่วยกลุ่มนี้ทำร้ายร่างกายผู้อื่นในที่สาธารณะ ความปลอดภัยของชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอยู่ที่ไหน” นายสุภกร กล่าว

นายสุภกร ยังกล่าวอีกว่า ตนขอเสนอไปยังนายกรัฐมนตรี ให้สั่งการหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น กระทรวงสาธารณสุข กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ รวมถึงท้องถิ่นอย่างกรุงเทพมหานคร (กทม.) บูรณาการประสายการทำงานร่วมกันอย่างจริงจังและมีประสิทธิภาพ เพื่อคืนทรัพยากรมนุษย์อันมีค่ากลับสู่สังคม เพราะคงไม่มีใครอยากเป็นคนเร่ร่อนตลอดไป หรืออยากเป็นผู้ป่วยจิตเวชที่จำไม่ได้แม้แต่ว่าตนเองเคยเป็นใคร

- 006