วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2569 เพจเฟซบุ๊ก "ปราชญ์ สามสี" โพสต์ข้อความระบุว่า ช่วงหลายปีที่ผ่านมา ผมรู้สึกว่าการเมืองไทยห่างเหินจากเวทีโลกไปมาก เราพูดกันเรื่องการจัดตั้งรัฐบาล เรื่องเกมในสภา เรื่องกระแสโซเชียลรายวัน แต่ไม่ค่อยได้เห็นพรรคการเมืองออกมายืนพูดอย่างจริงจังในประเด็นระเบียบโลก อธิปไตย หรือกติกาสากลที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของประเทศ ภาพของนักการเมืองไทยที่กล้าแสดงความคิดเห็นกับต่างชาติอย่างชัดถ้อยชัดคำ ดูจะเลือนหายไปจากความทรงจำสาธารณะพอสมควร

ล่าสุด รศ.ดร.เจษฎ์ โทณะวณิก ได้ออกมาแสดงจุดยืนต่อสถานการณ์ชายแดนไทย–กัมพูชาอย่างชัดเจน โดยให้สัมภาษณ์ชื่นชมการดำเนินงานของรัฐบาลในมาตรการเชิงรับที่มุ่งปกป้องอธิปไตยของไทย พร้อมทั้งเสนอให้เร่งการทูตเชิงรุกมากขึ้น ท่านกล่าวถึงความจำเป็นในการดำเนินการตามกรอบอนุสัญญาออตตาวา การเร่งเก็บกู้ทุ่นระเบิดในพื้นที่เสี่ยง การประสานงานกับสำนักงานข้าหลวงใหญ่สิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ ตลอดจนการผลักดันประเด็นเข้าสู่กลไกของสหประชาชาติในระดับที่เหมาะสม เพื่อให้ข้อเท็จจริงได้รับการรับฟังในเวทีนานาชาติ ท่าทีดังกล่าวสะท้อนการมองปัญหาในมิติระหว่างประเทศ ไม่ใช่เพียงการตอบโต้ทางการเมืองภายใน

ขณะเดียวกัน พรรครักชาติได้เคลื่อนไหวในประเด็นวัฒนธรรม โดยยื่นหนังสือถึง UNESCO ขอให้ตรวจสอบการขึ้นทะเบียนมรดกทางวัฒนธรรมของประเทศกัมพูชาในกรณีที่อาจมีความซ้อนทับกับวัฒนธรรมไทย พร้อมเสนอให้มีการตรวจสอบทางวิชาการอย่างรัดกุม และเปิดพื้นที่การเจรจาระหว่างประเทศอย่างโปร่งใส การดำเนินการดังกล่าวอาจถูกมองว่าเป็นเรื่องเชิงสัญลักษณ์ แต่ในอีกด้านหนึ่งก็สะท้อนความพยายามปกป้องอัตลักษณ์และศักดิ์ศรีของชาติในกรอบกติกาสากล

สำหรับผม การที่มีพรรคการเมือง—even จะไม่ใช่พรรคใหญ่—ออกมาแสดงออกในประเด็นบ้านเมือง โดยเฉพาะเรื่องอธิปไตยและระเบียบโลก ถือเป็นสัญญาณที่ดี อย่างน้อยที่สุด มันทำให้สังคมไทยได้เห็นว่าการเมืองไม่ได้จำกัดอยู่แค่เกมอำนาจภายใน แต่ยังเกี่ยวข้องกับการยืนหยัดของประเทศในเวทีระหว่างประเทศด้วย ผมจึงขอชื่นชมทั้ง รศ.ดร.เจษฎ์ และพรรครักชาติ ที่กล้าแสดงจุดยืน และทำให้ประเด็นเหล่านี้กลับมาอยู่ในความสนใจของสาธารณะอีกครั้ง