วันที่ 22 เมษายน 2569 นายสกลธี ภัททิยกุล รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ (ปชป.) ได้โพสต์ข้อความระบุว่า  ว่าด้วยการทุ่ม 140,000 ล้านบาท เพื่อซื้อสัมปทาน BTS และ BEM มาเป็นของรัฐ 

ผมได้ติดตามข่าวเรื่องนี้จากสื่อต่างๆ เหมือนพี่น้องประชาชนชาวไทยทั่วไปครับ ดูเผินๆ ดูดี และเป็นวิธีที่แก้ปัญหาทำให้รัฐสามารถใช้ระบบตั๋วเดียว และควบคุมค่าโดยสารให้เป็นไปตามที่ต้องการได้ง่าย 

เนื่องจากระบบรถไฟรถไฟฟ้าของกรุงเทพฯ มีเจ้าของหลายราย แต่ละสีสัมปทานหมดไม่พร้อมกัน การให้บริการเดินรถก็คนละเจ้า ดังนั้นการทุ่มซื้อทุกสายให้มาอยู่กับรัฐก็ง่ายดีไม่ต้องคิดอะไรมากใช้เงินเข้าว่า

แต่ในสภาวะที่เศรษฐกิจโลกเป็นแบบนี้ ซึ่งยังไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดลงเมื่อไหร่ การจะใช้เงินงบประมาณแต่ละบาทควรจะดูถึงความคุ้มค่าไม่เป็นภาระผูกพันเงินภาษีของพี่น้องประชาชนคนไทยระยะยาวมากจนเกินไป 

ผมไม่แน่ใจว่าตัวเลข 140,000 ล้านบาทนี้ ทางคนคิดต้องการที่จะซื้อทั้งระบบรถไฟรถไฟฟ้าทั้งหมดที่มีในกรุงเทพฯ หรือไม่  เพราะถ้าจบแค่นี้แล้วได้ทุกสายถึงแม้จะใช้เงินเยอะมาก แต่ระยะยาวอาจจะดี (ขอย้ำว่าอาจจะต้องยาวมากๆ) 

แค่คิดว่าตัวเลขไม่น่าจะเป็นไปได้ครับ ถ้าซื้อแค่สัมปทานสายสีเขียวอาจจะพอเป็นไปได้ แต่ก็ไม่รู้จะซื้อทำไมในเมื่อสัมปทานก็หมดในปี 2572 อยู่แล้ว และก็จะตกเป็นของรัฐในการบริหารต่อไป

แต่ถ้าหมายถึงรวมสายอื่นทั้งหมดเช่นสายสีส้มหรือสายสีชมพู ที่ยังมีระยะสัมปทานเหลืออีกหลาย 10 ปี ตัวเลขอาจจะพุ่งสูงเกิน 140,000 ล้านบาทแน่นอนครับ ลำพังสายสีส้มสายเดียวก็หลายแสนล้านบาทแล้วครับ

ซึ่งเงินจำนวนนี้ผมคิดว่าปรับลดค่าโดยสารรถไฟฟ้าเป็นแบบโซนนิ่งตามนโยบายของพรรคประชาธิปัตย์ แล้วใช้เงินอุดหนุนรายปีจนรอสัญญาหมดยังจะเหลือเงินไปทำอย่างอื่นได้อีก ปีนึงใช้ 6,000-8,000 ล้านบาท และระยะยาวพอสายสีเขียวกลับมาเป็นของรัฐก็จะลดน้อยลงอีก 

นี่ยังไม่นับนะครับว่ากระบวนการซื้อคืนจะมีรูรั่วอีกเท่าไหร่ที่เข้ากระเป๋า “ ไอ้โม่ง ” 

เอาเป็นว่ารอดูข้อมูลที่ชัดจากรัฐบาลก่อนนะครับ  ถ้าความคุ้มค่าไม่มีและเหตุผลไม่เพียงพอ ค้านสุดตัวแน่นอนครับเรื่องนี้