วันที่ 2 พฤษภาคม 2569 โบว์ ณัฏฐา มหัทธนา อดีตโฆษกศูนย์บริหารและติดตามสถานการณ์การสู้รบในภูมิภาคตะวันออกกลาง (ศบก.) โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า มากันแล้วตามสูตร ยกประเด็น “ชาตินิยม” ขวางสร้างแลนด์บริดจ์

 ไม่เอาท่าเรือ ไม่เอาคลังสินค้า ไม่เอาถนน ไม่เอาทางรถไฟ ไม่เอานิคมอุตสาหกรรม ไม่เอาตำแหน่งงาน ไม่เอา GDP ไม่เอาเศรษฐกิจใหม่ ไม่เอาอะไรเลย

อยากเก็บแผ่นดินเปล่าๆไว้ รอดูลูกหลานออกไปหาโอกาสนอกประเทศ ที่ยังอยู่ก็ก้มหน้าหางานค่าแรงถูกต่อไป

ทั้งนี้ โบว์ ณัฏฐา ยังโพสต์ข้อความใต้คอมเมนต์ ว่า แลนด์บริดจ์ไม่ได้เป็นแค่แลนด์บริดจ์ คลังสินค้าตรงนั้นสามารถเป็นที่พักสินค้าและกลายเป็นจุดจ่ายสินค้าหลักได้ จะออกขวาออกซ้ายไปได้หมด ยังไม่นับว่าเป็นการกระจายความเจริญอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด คนภาคใต้ลืมตาอ้าปากได้ ผลเป็นโดมิโนโตกันทั้งประเทศ

โครงการแลนด์บริดจ์ ไม่ได้เป็นเพียงการสร้างท่าเรือและเส้นทางเชื่อมต่อระว่างระนองกับชุมพร แต่เป็นการสร้าง อำนาจทางภูมิรัฐศาสตร์ และโอกาสทางเศรษฐกิจครั้งใหญ่ ช่วยให้ไทยกลายเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์เชื่อมโยงมหาสมุทรอินเดียกับภูมิภาคอาเซียน จีน ทะเลจีนใต้และตะวันออกไกล

ข้อกังวลเรื่องสิ่งแวดล้อมสามารถจัดการได้ด้วยเทคโนโลยีและงบประมาณ ส่วนเรื่องการให้เช่าที่ดินก็เป็นกลไกปกติในการดึงดูดการลงทุน

หากไทยไม่ทำแล้วเมียนมาทำสำเร็จ ประเทศไทยจะสูญเสียความได้เปรียบไปอีกนาน

จังหวะที่ดีที่สุดมาถึงแล้ว ค่าเสียโอกาสจากการล้มโครงการ คือสิ่งที่ประเมินค่ามิได้