เสียงปืนสนั่นในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ทำเอาโลกตะลึง เมื่อ “โดนัลด์ ทรัมป์” ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ต้องถูกหน่วยอารักขา พาตัวหนีตายจลาจลกลางงานเลี้ยงสมาคมผู้สื่อข่าวทำเนียบขาว เมื่อคืนวันเสาร์ที่ผ่านมาหลังมือปืนพยายามฝ่าด่านตรวจความปลอดภัยจนเกิดการยิงตอบโต้กันขึ้น งานนี้ “ทรัมป์” ปลอดภัยดี แต่ภาพลักษณ์ความมั่นคงของพญาอินทรีดูจะสั่นคลอนไม่น้อย ในขณะที่สงครามในตะวันออกกลางยังคุกรุ่น การเจรจาที่อิสลามาบัดปากีสถาน ก็ยังไม่ชัดเจนว่าจะเกิดขึ้นได้หรือไม่

...■■ ขยับมาที่บ้านเรา รัฐมนตรีหนุ่มไฟแรง “ขิง-เอกนัฏ พร้อมพันธุ์” รมว.พลังงาน เดินหน้าจัดระเบียบโครงสร้างพลังงานแบบ “ใจถึง” ล่าสุดลงนามตั้ง “คณะทำงานศึกษา วิเคราะห์ และข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแนวทางการดำเนินการตามข้อเสนอการปรับโครงสร้างราคาพลังงานและการลดราคาน้ำมันเชื้อเพลิง” โดยมี “นางสาวฐิติภัสร์ โชติเดชาชัยนันต์”เป็นประธาน

...■■ ที่น่าจับตาคือรายชื่อคณะทำงาน ขนมาทั้งแกนนำภาคประชาชน และ NGO สายพลังงานตัวจริงเสียงจริง อาทิ ม.ล.กรกสิวัฒน์ เกษมศรี, นายปานเทพพัวพงษ์พันธ์, นายคมสัน โพธิ์คง, ผศ.ประสาท มีแต้ม,นายสันติสุข โสภณสิริ และ ดร.ชาลี เจริญลาภนพรัตน์

 ...■■ มองด้านบวก : ถือเป็นการดึง “คู่ขัดแย้ง” มาเป็น“แนวร่วม” ลดแรงต้านทางการเมืองได้ชะงัด และเป็นการ แสดงความโปร่งใส ที่ให้ภาคประชาชนเข้ามาล้วงลูกดูตัวเลขโครงสร้างราคาน้ำมันที่เคยถูกตั้งข้อสงสัยจากคนภายนอกว่า บวกราคาเกินจริง เป็นธรรมต่อประชาชนหรือไม่

...■■ แต่เหรียญมีสองด้าน : ในแวดวงธุรกิจพลังงานเริ่มมีอาการ “คิ้วขมวด” เพราะคณะทำงานชุดนี้ส่วนใหญ่มีแนวคิดไปในทิศทางเดียวกัน (NGO-led) คำถามคือ เข้าใจกลไกตลาดและต้นทุนธุรกิจโรงกลั่นที่แท้จริงแค่ไหน? การมุ่งเน้นแต่จะ “กดราคา” เพื่อเรียกคะแนนนิยมหรือนโยบายแบบประชานิยมระยะสั้นอาจกลายเป็น “กับดัก” ทำลายความเชื่อมั่นนักลงทุนในระยะยาว ใครจะอยากควักเงินลงทุนมหาศาล ในอุตสาหกรรมที่การเมืองแทรกแซงจนเสียสมดุลตลาด?

...■■ ฝากถึงรัฐมนตรีขิง เอกณัฐ พร้อมพันธุ์ : ได้เสียงเชียร์จากชาวบ้านน่ะดีครับ แต่ต้องระวังอย่าให้กลไกพลังงานของประเทศเพี้ยนจนกู่ไม่กลับ การจัดสมดุลระหว่าง “ความเป็นธรรมของประชาชน” กับ “ความยั่งยืนของอุตสาหกรรม” คือบททดสอบฝีมือชั้นยอดของท่านรัฐมนตรีในยามนี้

...■■ พูดถึงเรื่องความปั่นป่วน ไม่พูดถึงเรื่องนี้ไม่ได้ เมื่อนักข่าวคนดังอย่าง “แยม-ฐปณีย์ เอียดศรีไชย” ออกมาเคลื่อนไหวร้องเรียนเรื่องปฏิบัติการข้อมูลข่าวสารหรือ IOที่คุกคามสื่อมวลชน งานนี้ขานรับกันเป็นทอดๆ ทั้งนักวิชาการ NGO

...■■ แต่น่าแปลกใจยิ่งนัก! ในขณะที่คนกลุ่มนี้ตะโกนก้องเรื่อง IO ของรัฐ กลับไม่ค่อยได้ยินเสียงฝีเท้าหรือความเห็นต่อกรณีกลุ่ม BRN ที่ก่อเหตุรุนแรงต่อเนื่อง อย่างเหตุการณ์ลอบวางระเบิดปั๊มน้ำมัน 11 จุด เมื่อต้นปีที่ผ่านมา (ม.ค. 2569) ที่สร้างความพินาศทางเศรษฐกิจและขวัญเสียให้กับชาวบ้าน หรือแม้แต่ “เพจผี” และกลุ่มอวตารของขบวนการแยกดินแดนที่ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ดเพื่อบิดเบือนประวัติศาสตร์และปลุกระดมรายวัน ทำไม NGO และนักวิชาการกลุ่มเดิมถึง “สายตาฝ้าฟาง” มองไม่เห็นปฏิบัติการข่าวสารฝ่ายตรงข้ามรัฐบ้าง? หรือสำหรับพวกเขาแล้ว IO มีไว้ด่ารัฐฝ่ายเดียว แต่ความโหดร้ายและคำลวงของขบวนการฯเป็นเรื่องที่ไม่ควรเอ่ยถึง?

...■■ สมดุลของการนำเสนอข่าว คือหัวใจของสันติภาพครับ หากจะเรียกร้องให้รัฐหยุด IO ก็ควรจะกล้าออกมาประณาม “สงครามข้อมูลข่าวสาร” และ “การใช้ความรุนแรง” ของฝั่งผู้ก่อเหตุด้วย ไม่ใช่ขานรับกันเฉพาะประเด็นที่ได้คะแนนหน้าสื่อแต่ทิ้งความจริงอีกครึ่งหนึ่งไว้ใต้พรม...■■

นายพริบพรี