วันนี้ถึงคิว นายพริบพรี มาทำหน้าที่รับใช้ผู้อ่าน ตามสไตล์แนวหน้า มั่นคง ตรงไป ตรงมา

...■■ เริ่มกันที่เรื่อง “บัตรสวัสดิการแห่งรัฐ” หรือ “บัตรคนจน” ที่เพิ่งประกาศผลกันหมาดๆ เมื่อมีการคัดกรองก็ย่อมต้องมีผู้ที่ “หลุด” จากระบบ เป็นธรรมดาที่กระแสโซเชียลจะเดือดพล่าน วาทกรรมที่ว่า “ตื่นขึ้นมาก็กลายเป็นคนรวย” เพียงเพราะถูกตัดสิทธิถูกหยิบยกมาเล่นซ้ำๆ เพื่อประชดประชันรัฐบาล ทั้งที่ในความเป็นจริง “การไม่ผ่านเกณฑ์” ไม่ได้แปลว่า “คุณรวย”แต่แปลว่าคุณสมบัติของคุณอาจไม่เข้าข่าย “ผู้เปราะบางที่สุด” ที่รัฐจำเป็นต้องเร่งมือช่วยเหลือจากงบประมาณที่มีอยู่อย่างจำกัด

...■■ คำถามที่น่าคิดคือ... ถ้าเราอยากให้การบริหารงบประมาณแผ่นดินมีความยั่งยืน เราต้องมีระบบคัดกรองหรือไม่? หรือเราควร “เหมาเข่ง” แจกทุกคนที่มาลงทะเบียนโดยไม่ต้องสนเกณฑ์ใดๆ? หากเป็นอย่างหลัง ต่อไปเราจะเอางบประมาณมาจากไหนเพื่อรองรับโครงสร้างพื้นฐานหรือการลงทุนในอนาคต?

...■■ แน่นอนว่าการตัดสินใจภายใต้งบประมาณที่จำกัดคือ “ยาขม” สำหรับรัฐบาลอนุทิน โดยเฉพาะ ขุนคลัง นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศที่ต้องรับมือกับกระแสวิพากษ์วิจารณ์และคะแนนนิยมที่อาจสั่นคลอน งานนี้ต้องวัดใจครับว่า รัฐบาลจะยอม “กล้าหาญ” ยืนหยัดอยู่บนหลักการที่ถูกต้อง หรือจะยอมอ่อนข้อให้กับแรงกดดันเพื่อรักษาฐานเสียงระยะสั้นสำหรับใครที่มั่นใจว่าระบบคัดกรองผิดพลาด ท่านยังมีช่องทาง “อุทธรณ์” ตามกระบวนการ ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรทำมากกว่าการพ่นวาทกรรมด่าทอรายวันครับ

...■■ ข้ามฝั่งมาดูเรื่องคนพรรคส้ม ตีกันบ้างเรื่องของเรื่องคือ การวิพากษ์วิจารณ์เรื่อง AI PASSPORTของคุณภาวุธ ที่ให้ความเห็นกลางๆ ว่าเทคโนโลยีนี้ “เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้น” แต่กลับกลายเป็นชนวนเหตุให้คุณไอซ์-รักชนก ถึงกับ “ลั่น วลี” ค.เหอะ ที่ใครอ่านก็รู้ว่าหมายถึงอะไร

...■■ ตกลงในพรรคการเมืองที่อ้างเป็นฝ่ายประชาธิปไตย การแสดงความเห็นที่แตกต่างกลับกลายเป็นความผิดมหันต์ไปแล้วหรือ? นี่คือคำถามที่ผมอยากฝากไปถึงคนรุ่นใหม่ในสภาว่า พรรคการเมืองที่ชูธงเรื่อง “เสรีภาพ” และ “ความก้าวหน้า” จริงๆ แล้วเปิดกว้างให้สมาชิกมีความเห็นที่หลากหลาย หรือจริงๆ แล้วต้อง “ด่าเป็นทีม” ถึงจะเป็นพวกเดียวกัน?

...■■ ไหนๆก็ไหนๆ ขอเขียนถึง ไอซ์-รักชนก อีกสักหน่อย แม้กองเชียร์จะอวยว่า “ดุดันไม่เกรงใจใคร” เหมาะกับตำแหน่งประธานกรรมาธิการติดตามงบประมาณฯ แต่สำหรับอีกหลายคน ท่วงทำนองที่ ก้าวร้าวเกินงาม กลับเป็นที่น่าส่ายหน้า

...■■ การตรวจสอบเป็นหน้าที่ที่ควรทำ แต่ “การทำงาน” กับ “การด่าทอ” นั้นคนละเรื่องกัน ความเก่งที่แท้จริงคือการล้มฝ่ายตรงข้ามด้วยเหตุผล ไม่ใช่การใช้ถ้อยคำที่ระคายหูหรือแสดงกิริยาดูถูกเหยียดหยามน่าเสียดายที่สิ่งเหล่านี้ดูจะเป็น “นิสัยถาวร” ที่สั่งสมมาจนแก้ไม่หาย การจะให้คนที่ชินกับการเปิดหน้าชนด้วยความเกรี้ยวกราดมาปรับตัวเป็นผู้ใหญ่ที่มีวุฒิภาวะนั้น... คงเป็นเรื่องยากจนแทบเป็นไปไม่ได้ สรุปสั้นๆ คือ งานกรรมาธิการฯเขาไม่ได้วัดกันที่ว่า “ด่าเจ็บ” แค่ไหน แต่วัดกันที่ “รักษาภาษีประชาชน” ได้เท่าไหร่... นั่นต่างหากคือเครื่องพิสูจน์ของจริงครับ

...■■ แต่ก็ พูดไปก็สองไพเบี้ย เพราะบรรดาติ่งพรรคส้มก็ยังคง อวยกันสุดฤทธิ์เหมือนเดิม ล่าสุดคนระดับอาจารย์อย่าง ชาญวิทย์ เกษตรศิริ อดีตอธิการบดี มธ. ถึงขนาดเห็นด้วย ที่มีคนชื่นชม ไอซ์ และเสนอให้สมัครผู้ว่าฯ กทม.สมัยหน้ากันเลย คนกรุงเทพฯล่ะว่าไงครับข้อเสนอนี้555...■■

นายพริบพรี