การปลด รูเบน อโมริม ออกจากตำแหน่งกุนซือ “ปีศาจแดง” แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ไม่ใช่เรื่องแปลก หากเรามองด้วย “เนื้องาน” ที่ออกมาแล้วตีแผ่ในแง่ “คุณภาพ”

จะด้วยเหตุผลกลใดก็แล้วแต่ มุมที่เราเห็นก็คือ 1.จากการบริหารงานของโค้ช 2.การบริหารของบอร์ด 3.คู่แข่ง และที่ลืมไม่ได้ก็คือ 4.ความยิ่งใหญ่ในอดีต

ข้อแรก ก็คือ อโมริม ทำสถิติที่ทุกคนต้องร้องยี้มากมาย เขาปฏิเสธที่จะปรับตัวแม้ว่าจะแย่ไปหมด ทั้งผลงานและผลลัพธ์ ก็ตาม

มาถึงข้อสอง ก็คือ ทำไมถึงแต่งตั้งเขาเข้ามา ทั้งที่บอร์ดก็กังวลเกี่ยวกับวิธีการการเล่นแบบ “แผงหลังสามคน” ก็ยังอุตส่าห์ดันทุรัง และไม่ได้สนับสนุนอย่างเต็มที่

ไม่แปลกที่จะต้องถูกตีแผ่ออกมาอย่างมีนัยยะ โดยเฉพาะเรื่องของการไร้ซึ่ง DNA ความเป็น แมนฯยูไนเต็ด

พวกเขาเหมือนกับหมดความชอบธรรมตั้งแต่ ปลดท่านเซอร์ ออกจากตำแหน่งฑูต โดยอ้างว่าต้องการเซฟเงิน ปีละ 2.16 ล้านปอนด์ 

แน่นอนที่สุดคือ อโมริม ล้มเหลว แต่บอร์ดบริหารอาจจะล้มเหลวยิ่งกว่า ซึ่งเกิดมาตั้งแต่ยุคเกลเซอร์ แฟมิลี่ กระทุ่งยุค เซอร์ จิม แรทคลิฟฟ์!!!!!

ข้อ 3 ยูไนเต็ด ไม่ใช่กลุ่มทีมลุ้นแชมป์ลีกอีกต่อไปจริงหรือไม่ ทั้งที่พวกเขามีแต่คิวเตะในประเทศ แต่คุณภาพของคู่แข่งเริ่มหนีห่างออกไปเรื่อย ๆ 

ในวันที่ปลด ยูไนเต็ด อยู่อันดับ 6 มี 31 คะแนนจาก 20 นัด พวกเขาตามหลังพื้นที่แชมเปียนส์ลีก 3 คะแนน แต่ตามอันดับ 2 กับ 3 อยู่ 11 แต้ม แล้วไล่หลังจ่าฝูงไกลถึง 17 แต้ม

เมื่อมองย้อนหลังกลับไปในลีกแกร่ง ๆ อย่างพรีเมียร์ลีก พวกเขานำหน้าทีมอันดับ 12 อย่าง เอฟเวอร์ตัน ในเวลานี้เพียง 3 คะแนนเท่านั้น

หากเราเปรียบเทียบเคียงกับ “หงส์แดง” ลิเวอร์พูล คู่ปรับตลอดกาล ที่งมหาทางกลับมาอย่างยาวนาน มันเหมือน “คันฉ่องส่องชัด” ในเส้นทางการหาผู้นำแสงสว่างในการกลับมาสู่ความยิ่งใหญ่

ในยุคฟุตบอลเดินทางข้ามโลก ซึ่งตรงกับยุคของเราท่านพอดีนั้น แมนฯยูไนเต็ด รอคอย 27 ปีในการเป็นแชมป์ลีก ขณะที่ ลิเวอร์พูล รอนาน 30 ปีกว่าจะถึงฝัน

ตั้งแต่ 21 กุมภาพันธ์ 1991 ตลอดเส้นทางนั้น ลิเวอร์พูล พยายามทำทุกอย่างแล้ว ทั้งมั่นใจ, ไม่แน่ใจ หรือตั้งไปอย่างนั้นเพื่อประคองสถานการณ์

รอนนี่ มอแรน, แกรม ซูเนสส์, รอย เอฟแวนส์, รอย เอฟแวนส์ คู่กับ เชราร์ อุลลิเยร์, เชราร์ อุลลิเยร์, ราฟา เบนิเตซ, รอย ฮอดจ์สัน

, เคนนี่ ดัลกลิช ภาค 2, เบรนแดน ร็อดเจอร์ส, เยอร์เก้น คล็อปป์ และอาร์เน่อ ชล็อต

กว่าจะประสบความสำเร็จต้องรอถึง เยอร์เก้น คล็อปป์ และต้องใช้เวลานาน 5 ซีซั่นในการขึ้นสู่ยอดเสาครั้งสำคัญนั่นคือ แชมป์ฟุตบอลลีกอังกฤษ รวม 10 ลำดับผู้ทำทีม

ฟากฝั่ง แมนฯยูไนเต็ด เวลานี้ ตั้งแต่ 19 พฤษภาคม 2013 เป็นเวลารวม 13 ปีหลังยุคเซอร์เฟอร์กี้ แต่พวกเขาใช้ไปแล้ว 10 ลำดับเช่นกัน โดยเป็นคนนั่งทำงานแบบฟูลไทม์ 6 และรักษาการณ์อีก 4

เดวิด มอยส์, ไรอัน กิ๊กส์(รักษาการณ์), หลุยส์ ฟาน ฮาล, โชเซ่ มูรินโญ่, โอเล่ โซลชา, ไมเคิล คาร์ริค(รักษาการณ์), ราล์ฟ รังนิก(รักษาการณ์), เอริค เทน ฮาก, รุด ฟาน นิสเตลรอย(รักษาการณ์) และรูเบน อโมริม

ว่ากันตามเชิง ใครก็ตามมาทำก็ยาก 

มันไม่ได้เกี่ยวเลยกับคำว่า “ปลุกปีศาจ ต้องใช้ปีศาจ” เป็นวลีที่หลอกคนที่ไม่เข้าใจอะไรไปวัน ๆ เพราะทุกอย่างมันลองมาหมดแล้ว

ก็เหมือนกันแหล่ะ ใครจะมาปลุกหงส์ ไม่ใช่เป็นหงส์ แต่เป็นคนเยอรมนีอย่าง เยอร์เก้น คล็อปป์ ที่สุดท้ายก็แล้วแต่ใครจะโยงใยอะไรมา แต่นั่นเพราะทุกอย่างต้องเจอกับ “คนลักษณะนี้”

มันต้อง “เจอคนที่ใช่” และ “ต้องใช้ให้เป็น” สำคัญที่สุดก็คือ ต้องมีวาสนาต่อกัน

แล้วนำ 3 ข้อแรกมาบวกกัน และต้องต่อสู้กับเงาแห่งความสำเร็จในข้อที่ 4

ตรงนั้นแหล่ะ สำคัญยิ่งกว่าอะไรดี

บี แหลมสิงห์