ด่วน !! อภิสิทธิ์ แถลงจุดยืนลาออกจากความเป็นส.ส.แบบบัญชีรายชื่อของพรรคประชาธิปัตย์

               ไม่ได้เหนือหรือเกินความคาดหมายแต่อย่างใด เมื่อการประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคร่วมกับส.ส.ของพรรคอีก 53 ชีวิต มีมติเสียงข้างมากให้ตอบรับการเข้าร่วมจัดตั้งรัฐบาลกับพรรคพลังประชารัฐ ในการลงมติสนับสนุนลุงตู่ขี้ฉุน-พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าคสช. ให้กลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีอีกสมัย แต่ต่างกันตรงมาจากการเลือกตั้งไม่ใช่การรัฐประหาร

               มาร์ค รับไม่ได้ที่จะยกมือสนับสนุน “ลุงตู่ขี้ฉุน”

               รวมทั้งไม่จับมือกับพรรคเพื่อไทยซึ่งกระทำการทุจริตคอร์รัปชั่นจนสร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจและสนับสนุนกดารออกกฏหมายนิรโทษกรรมจนมีการปะท้วงไปทั่วทุกหัวระแหงเพื่อให้เป็นรัฐบาลบริหารประเทศอย่างแน่นอน

               ด้วยเคยประกาศเป็นสัญญาประชาคมไปแล้วก่อนการเลือกตั้ง 24 มีนาคมว่า จะไม่สนับสนุนลุงตู่ขี้ฉุน-พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าคสช.เป็นนายกรัฐมนตรีต่ออีกสมัย เพื่อหยุดยั้งการได้มาซึ่งอำนาจจากหอกดาบและปลายปืน ทั้งไม่ต้องการให้มีการสืบทอดอำนาจตามขั้นตอนต่างๆที่วางไว้เพื่อก้าวขึ้นสู่อำนาจ ซึ่งอภิสิทธิ์ยกนิทาน “Animal Farmเดรัจฉานนักการเมืองมาเป็นอุทธาหรณ์ของการได้อำนาจและใช้อำนาจนั้น” ซึ่งเป็นหนังสือเล่มเดียวกับที่ลุงตู่ขี้ฉุนแนะนำให้ประชาชนคนไทยไปหามาอ่านมาศึกษา

               มาร์ค ผู้ยืนยันไม่พายเรือให้โจรนั่งยังแนะนำหนังสือให้ประชาชนคนไทยไปหาอ่านและศึกษาอีกเล่มซึ่งประพันธ์โดย จอร์จ ออร์เวลล์ ผู้เขียนเรื่อง “Animal Farm” เช่นกัน

               หนังสือเล่มนี้ที่มีชื่อเรื่องว่า “1984” หรือ Nineteen Eighty-Four เป็นบันเทิงคดีการเมืองและบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ดีสโทเปีย เป็นบันเทิงคดีคลาสสิกในแง่เนื้อหา โครงเรื่องและลีลา หลายคำและมโนทัศน์ในเรื่อง เช่น พี่เบิ้ม, ย้อนแย้ง (doublethink), อาชญากรรมความคิด (thoughtcrime), นิวสปีก, ห้อง 101, เทเลสกรีน, 2 + 2 = 5 และหลุมความทรงจำ (memory hole) มีใช้ประจำวันนับแต่การตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1949 ยิ่งไปกว่านั้น หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่ ทำให้คุณศัพท์ เกี่ยวกับงานของออร์เวลล์ (Orwell) ได้รับความนิยม ซึ่งอธิบายการหลอกลวงอย่างเป็นทางการ การสอดส่องดูแลลับ และการชักใยอดีตทางการเมืองโดยรัฐเผด็จการเบ็ดเสร็จหรืออำนาจนิยม ใน ค.ศ. 2005 นิตยสารไทม์ เลือกให้นวนิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งใน 100 นวนิยายภาษาอังกฤษที่ดีที่สุดตั้งแต่ ค.ศ. 1923 ถึง 2005

               จริงๆแล้วในการตีพิมพ์ครั้งแรกได้มีการใช้ชื่อเรื่องว่า The Last Man in Europe แต่ผู้เขียนได้เปลี่ยนชื่อเป็น "1984" เพื่อให้ฟังดูน่าฉงนสงสัย และน่าติดตามค้นหามากขึ้น โดยหนังสือเรื่อง “1984” นั้นได้มีการแปลเป็นฉบับภาษาไทย โดยรัศมี เผ่าเหลืองทอง และ อำนวยชัย ปฏิพัทธ์เผ่าพงษ์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2525และตีพิมพ์ครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2557

               หนังสือเล่มนี้ได้พยายามชี้ให้เห็นอิทธิพลของสื่อสะท้อนสังคม และพยายามชี้ให้เห็นว่า “War is peace. Freedom is slavery. Ignorance is strength.” หรือ “สงครามคือสันติภาพ เสรีภาพคือความเป็นทาส อวิชชาคือพลัง”

               จักเห็นว่า ในวันหนึ่งๆ ชีวิตของเรารับและปะทะกับ “สื่อ” ต่างๆ มากมาย จนเราคุ้นชินไม่รู้สึกถึงแรงกระเพื่อมหรืออำนาจของมัน แต่หากพูดถึง “สื่อ” และ “อิทธิพล” ของสื่ออย่างจริงๆ จังๆ แล้วอำนาจของมันได้ฉายชัดให้ได้เห็นตั้งแต่สมัยสงครามโลกทั้ง 2 ครั้ง จนกระทั่งสงครามเย็น อำนาจที่แบ่งแยกผู้คน และเป็นอำนาจที่ฆ่าคนนับล้านให้ตายได้โดยอ้างเหตุผลของการกระทำว่าเป็นไปโดยชอบธรรม และอำนาจเดียวกันนี้เองที่ช่วยจัดระเบียบสังคม เป็นตัวแทนสู่การเปิดกว้างของโลก “ประชาธิปไตย”

                เรียกได้ว่าสื่อมีทั้งอำนาจบวกและลบในตัวมันเอง

               เพราะสื่อเป็นอีกหนึ่งตัวแปรของปัญหาต่างๆ และเพราะสื่อมีผลต่อการตัดสินใจของคน ทำให้คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ให้ความสำคัญกับเรื่องของ”สื่อ” สังเกตได้จากในระยะเวลา 1 เดือนที่ คสช. เข้ามาบริหารประเทศได้ออกคำสั่งที่เกี่ยวข้องกับ “สื่อ” เป็นจำนวนทั้งสิ้นกว่า 10 ฉบับ โดยให้เหตุผลว่าเพื่อป้องกันการบิดเบือนข้อมูล ที่อาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิด และส่งผลต่อการรักษาความสงบเรียบร้อยของ คสช.

               ในประเทศไทยเอง สื่อที่หลายคนกำลังให้ความสนใจคือ “ภาพยนตร์/หนังสือ เรื่อง 1984” โดยมีทั้งผู้ที่ออกมาอ่านหนังสื่อเล่มนี้จนเป็นกระแส ส่วนกรณีกิจกรรมสาธารณะการจัดฉายหนัง 1984 ก็ต้องถูกยกเลิกไป

               หลายคนออกมาโพสต์เฟซบุ๊คบอกเล่าแสดงความเสียดายต่อการขาดนักการเมืองเปี่ยมคุณภาพอย่างคุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ไม่ว่าจะเป็นนายแพทย์วรงค์ เดชกิจวิกรม อดีตส.ส.พิษณุโลกและผู้ท้าชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรคก่อนการเลือกตั้ง24 มีนาคม 62 ที่ออกรบเคยเคียงบ่าเคียงไหล่ต่อสู้กับรัฐบาลทุนสามานย์ที่เข้ามาบริหารประเทศแล้วก่อการทุจริตโกงกินคอร์รัปชั่นด้วยนโยบายรับจำนำข้าว จนสร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจ

               หรืออย่างนายพิเชษฐ พันธุ์วิชาติกุล นักการเมืองอาวุโสของพรรคประชาธิปัตย์ , อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลังที่เคยร่วมกับคุณชวน หลีกภัย ประธานรัฐสภาขณะนี้ เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจของชาติหลังเกิดเหตุ “วิกฤตการณ์ต้มยำกุ้ง” กระทั่งต่อมา “สัมภเวสีหน้าเหลี่ยม-ทักษิณ ชินวัตร”ดั้นเมฆชิงเอาเรื่องของการล้างหนี้ไอเอ็มเอฟเป็นผลงานขั้นเทพขิงมันเอง ทั้งที่เป็นการใช้หนี้ด้วยการกู้เงินธนาคารพัฒนาเอเชีย Asian Development Bank หรือเอดีบี(ADB) ซึ่งเป็นเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำกู้มาล้างหนี้ไอเอ็มเอฟ ถึงกับหลั่งน้ำตาลั่นวาจารู้สึกเสียดายบุคลากรของพรรคที่ยังสามารถทำงานเป็นปากเป็นเสียงแทนประชาชนในสภาได้ ได้ยินการลาออกแล้วน้ำตาตกใน เราจะคิดถึงคุณตลอดไป

               ด้านสาธิต ปิตุเตชะ ส.ส.ระยอง-รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์บอกว่าด้วยความเป็นนักการเมืองมืออาชีพที่สุจริตทั้งปากพูดและวิธีปฏิบัติ รักษาองค์กรและประเทศชาติ เข้าใจและเคารพการตัดสินใตของท่านซึ่งมีหลักการเข้าใจจิตใจและวิถีการเมืองสุจริตของท่าน

               ขณะที่กองเชียร์และประดาคอการเมืองผู้เล่นนอกสนามมองในภาพที่แตกต่างกันไป บางคนก็กระหน่ำซ้ำเติมดูหมิ่นดูแคลน บางคนก็ให้กำลังใจเข้าใจในบทบาททางการเมืองลาออกเป็นการแสดงจุดยืนที่ชัดเจน บางคนก็โพสต์ข้อความว่าปรบมือให้ แสดงความรับผิดชอบ เลือกตัดสืนใจที่ถูกต้อง อย่างน้อยสังคมก็ยอมรับว่าคุณเป็นนักการเมืองที่ซื่อสัตย์สุจริต ถ้านักการเมิงทุกคนซื่อสัตย์สุจริต รู้จักพอ ไม่หน้าด้าน ประเทศก็ก้าวหน้า บ้านเมืองก็ไม่วุ่นวาย ขณะที่บางคนเชื่อว่าไม่นานนี้น่าจะเกิดการเลือกตั้งครั้งใหม่ และจะได้คุณอภิสิทธิ์กลับมาทำงานรับใช้ประชาชนอีกครั้งหากไม่เกิดอาการท้อถอยเสียก่อน

               ในช่วงของการแถลงจุดยืน มาร์คผู้โอหังไม่พายเรือให้โจรนั่งได้กล่าวถึงมหาตมะ คานธี ผู้นำและนักการเมืองที่มีชื่อเสียงชาวอินเดียและศาสนาฮินดู มหาบุรุษคนหนึ่งของโลกที่ได้ส่งจดหมายให้หลานระบุถึงบาป 7 ประการในสังคม ซึ่งมาร์คผู้อหังการ์ไม่พายเรือให้โจรนั่งประกาศชัดว่าไม่สามารถก่อบาป 1 ใน 7 ข้อของมหาบุรุษของโลกได้ ซึ่งก็คือ

               บาปประการที่ 1. Politics without principlesหรือ”เล่นการเมืองโดยไม่มีหลักการ” หมายถึง การเล่นการเมืองที่ทำเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง โดยไม่คำนึงถึงผลประโยชน์ของประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศ หรือไม่ยึดหลักการของเสียงส่วนใหญ่ แต่มองว่าเสียงส่วนน้อยสำคัญกว่าเสียงส่วนใหญ่ การเล่นการเมืองมีลักษณะส่งเสริมการรัฐประหาร แต่ไม่ส่งเสริมการปกครองแบบประชาธิปไตย รวมถึงการแก้ไขรัฐธรรมนูญที่เอื้อประโยชน์เฉพาะกลุ่มบางคน

               บาปประการที่ 2. Pleasure without conscience. คือการหาความสุขสำราญโดยไม่ยั้งคิด หมายถึง ผู้ปกครองหรือนักการเมืองมุ่งเสพสุขหลงใหลอำนาจอิทธิพลเพื่อสร้างความเกรงกลัว โกงเงินจากประชาชนโดยวิธีที่แยบยล ทำให้ประชาชนๆไม่ได้รับผลประโยชน์จากผู้ปกครอง หรือคนมีอำนาจ เพราะโกงกินจากงบประมาณไปจนหมด แถมยังสร้างภาระหนี้สินฝากความทรงจำแก่ราษฎรด้วย

               บาปประการที่  3. Wealth without work.หมายถึงการร่ำรวยเป็นอกนิษฐ์โดยไม่ต้องทำงาน หมายถึง ความร่ำรวยที่ไม่สุจริต ไม่ใช่ทักษะหรือฝีมือในการทำงานหาเงิน แต่หาเงินด้วยวิธีง่ายๆ คือ การทำสิ่งผิดกฎหมาย เช่น ค้ายาเสพติดการรีดไถเงินจากประชาชน การใช้อิทธิพลซ่อนเร้น แสวงหาผลประโยชน์ในทางมิชอบ

             บาปประการที่  4. Knowledge without character.การมีความรู้มหาศาลแต่ความประพฤติไม่ดี หมายถึง ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด ประเภทตาดูดาวเท้าติดดิน-ระบบการศึกษาอาจไม่สามารถสอนคนให้เป็นคนดี เพราะการศึกษาส่วนใหญ่เน้นแต่การทำมาหากิน แต่ไม่เน้นการทำประโยชน์ต่อสังคม ทำให้คนมีความรู้มุ่งแต่หาเงิน จนไม่มีเวลาสนใจปัญหาของสังคม ซึ่งเรื่องนี้ยังเป็นปัญหาน้อยไม่เท่ากับคนที่มีความรู้ แต่อาศัยความรู้ทำสิ่งที่ไม่ดี เช่น การคดโกงเอาเปรียบสังคมการใช้อำนาจที่ไม่สร้างสรรค์ ฯลฯ หรือมีความรู้แต่ไม่ช่วยเหลือประชาชนผู้ด้อยโอกาสกว่า

               บาปประการที่  5. Commerce without morality.หมายถึงค้าขายโดยไม่มีหลักศีลธรรม หมายถึง เอาเปรียบแรงงาน พอขึ้นค่าจ้างก็อวดครวญ แต่ตัวเองร่ำรวยมหาศาลมีบ้านใหญ่โต , มีรถหลายคันจากการเอาเปรียบแรงงานมามากไม่ได้คำนึงถึงความถูกต้อง แทนที่จะเสียสละเพื่อสร้างคนงานให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี การเป็นเศรษฐีแบบนี้นับวันสังคมก็จะดูแคลน และไม่ให้ความเคารพนับถือหากเป็นคนที่ไม่นึกถึงความลำบากยากจน

               บาปประการที่  6. Science without humanity.วิทยาศาสตร์เลิศล้ำแต่ไม่มีธรรมแห่งมนุษย์ หมายถึงว่า คิดค้นวิทยาศาสตร์ทำให้มนุษย์ต้องเข่นฆ่ากัน เช่นการคิดระเบิดปรมาณู ผู้นำมาใช้ในสงครามเป็นผู้นำประเทศ แต่ไอน์สไตน์ถึงกับหลั่งน้ำตา เพราะเขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่คำนึงถึงความเมตตาธรรม ดังนั้น นักวิทยาศาสตร์ที่คิดค้นอะไรมากมาย ก็อาจทำลายสิ่งแวดล้อม ทำลายธรรมชาติ

               และบาปประการที่ 7. Worship without sacrifice. หมายถึงการบูชาสูงสุดแต่ไม่มีความเสียสละ คือบูชาพระบูชาเทพเจ้า แต่ไม่มีธรรมะในใจ ไม่มีความเสียสละ จึงทำให้สังคมเดือดร้อนเพราะความหลงใหลไปในทางที่ผิด หลงผิดบูชาไสยศาสตร์เพื่อเป็นที่พึ่ง แต่ความเสียสละจะหมายถึงการยินยอมให้โอกาสเพื่อนมนุษย์ได้รับสิ่งดีสูงสุด ซึ่งเป็นวิธีประชาธิปไตย

               อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตนายกรัฐมนตรีได้ระบุว่าเหตุที่แสดงจุดยืนเช่นนี้เพราะ บาป 7 ประการนั้น มีหนึ่งในนั้นคือการเมืองที่ปราศจากหลักการ ทำให้ผมไม่สามารถทำบาปนั้นได้ ผมจึงจำเป็นต้องตัดสินใจลาออกจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร”

               ซึ่งต้องรอดูรอพิสูจน์กันต่อไปว่า มาร์คผู้อหังการ์ไม่พายเรือให้โจรนั่ง จะตัดสินใจถูกต้องหรือไม่กับการลาออกไม่ทำหนhkที่ในรัฐสภา

                แต่ต้องดูว่าโจรจะเข้าใจความหมาย และบริบถของนวนิยายที่ประพันธ์โดย จอร์จ ออร์เวลล์

               ทั้ง Animal Farm และ 1984 หรือไม่

               แค่ไหน อย่างไร หรือ โจรก็คือโจรที่ไร้สำนึก

                อย่างน้อย มาร์คขอกระโดดน้ำตายดีกว่าฝืนใจพายเรือให้โจรนั่ง

วรพจน์ แสนประเสริฐ