ผมออกเดินทางจากกรุงเทพมหานคร ไปทางเหนือ คืนแรกนอนที่นครลำปาง รุ่งขึ้นต่อไปแม่สาย มานอนที่เชียงแสน มองไปจากฝั่งโขงเห็นตึกขนาดใหญ่ จากหมู่บ้านเล็ก กลายเป็นเมืองขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยสีแสง ไม่ต่างอะไรกับลาสเวกัสของสหรัฐอเมริกา

ความแตกต่างคือ ลาสเวกัส เป็นของอเมริกา ลูกค้าของบ่อนเป็นคนอเมริกันและนักท่องเที่ยวนักพนันทั่วโลก ส่วนกาสิโนที่อยู่ตรงข้ามเชียงแสน ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนไทย เจ้ามือกลับเป็นคนจีนมาเช่าแผ่นดินลาว นับสิบๆ ปี

จากเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ผมเลาะเรื่อยลงมาตามตะเข็บชายแดน ถึงน่าน ตัดไป แพร่อุตรดิตถ์ เลย เชียงคาน หนองคาย ข้ามสะพานมิตรภาพ ไปเวียงจันทน์ สปป. ลาว
ตึกสีเหลือง ตรงด่านเข้าเมือง นั่นก็เป็นสถานกาสิโน

ลูกค้าที่หน้าดำคร่ำเครียด นั่นก็เป็นคนไทยเสียส่วนใหญ่ นักเสี่ยงโชคคนลาว และชาติอื่นเป็นส่วนน้อยไม่ต่างจากบ่อนที่พม่า ที่แม่สอด บ่อนเขมรที่สระแก้ว และช่องจอม   ช่องสงำ    สุรินทร์  ที่เคยเห็นมาก่อนหน้านี้

ที่เล่าให้ฟังนี้ก็เพื่อจะบอกว่า ประเทศไทย ไม่มีบ่อน เพื่อจะบอกชาวโลกว่า เราค่อนข้างจะเคร่งครัดในศีลธรรม แต่ก็มี กาสิโนอยู่รอบบ้านให้คนไทยได้ปลดปล่อย   “ศีลธรรม”  จากเหนือ   ตะวันออก  ตะวันตก และใต้ รอบประเทศเลยแหละ

ไปเหนือ อีสาน หนนี้ ใจผมประหวัด ไปถึง “เบิ่งอีสาน” ของ เสถียร จันทิมาธร  ที่เขียนเอาไว้จากกองทุนของสมาคมหนังสือพิมพ์ ให้เสถียรเดินทางไปสำรวจภาวะความเป็นอยู่   เศรษฐกิจสังคม ชึ่งขณะนั้น การลุกขึ้นสู้ของประชาชนคนไทยเริ่มขึ้นแล้ว

มาวันนี้แม้ไม่มีเหตุการณ์อย่างนั้น ด้วยสายตาของนักข่าวเก่า อย่างผมก็น่าจะ เบิ่งเหนือ เบิ่งอีสานไปพร้อมๆ กันได้นี่นา

เรากำลังอยู่ในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจ อย่างที่นายกรัฐมนตรี เศรษฐา ทวีสิน ว่าไว้ จนจะต้องกู้เงินมาแจกคนละหมื่นจริงๆ หรือไม่   ?

เอากันจริงๆ   ผมก็ยังไม่เห็นเค้าลางของความวิกฤตินั้นเลย ชาวบ้านก็ทำมาหากินได้เป็นปกติสุข เมืองใหญ่ๆ  ตาก  ลำปาง  เชียงราย พะเยา เลย หนองคาย ร้อยเอ็ดอุบลราชธานี้ ก็ปกติ ไม่มี คนอดอยากไร้บ้าน เหมือนสหรัฐอเมริกา ที่มีคนไร้บ้าน นอนอยู่ริมถนนรนแคม อย่างที่เคยเห็นใน นิวยอร์ค ลอสแองเจลิส และอีกหลายๆ เมือง ชึ่งเห็นแล้วก็ใจหาย ไม่เห็นไบเดน  ประธานาธิบดีของเขาต้องวิ่งหาเงินกู้มาแจก อย่างนายกรัฐมนตรีเศรษฐาของเรา

คือเลือกตั้งอเมริกา ไม่ต้องซื้อเสียง  ไม่ต้องตกปากรับคำสัญญว่าจะให้ เหมือนอย่างพรรคเพื่อไทย เหมือนอย่างนายเศรษฐา สัญญาว่าจะให้ทุกคน

ไม่ว่าจะรวยหรือจน อายุ 16 ปีขึ้นไปได้หมดคนละหมื่น เงินที่ว่านี้ไม่ต้องกู้ แค่บริหารจัดการงบประมาณก็พอ

แต่พอจะเอาจริงๆ ไม่มีเงิน ต้องกู้เขามาเต็ม 5 แสนล้าน บวกอีก 1 แสนล้าน

อย่างนี้ ไม่โกหก แต่ไม่มีสัจจะ เหมือนกับบอกว่า ไม่เอาลุงตู่ลุงป้อม แต่เอาเข้าจริง มันบอกว่านั่นเป็นกลยุทธหาเสียง

ประชาธิปไตยของคนเหล่านี้พรรคนี้ก็คือ ไม่ต้องมีสัจจะ โกหกได้ ก็พึงทำ เพื่อให้ได้คะแนนเสียง พวกเดียวกันมันก็ยังโกหก ยังพูดไม่ตรงกัน

บ้างว่ากำลังให้คณะกรรมการกฤษฎีกาพิจารณาร่าง บ้างว่า ยังไม่ได้ร่าง

ทั้งหลายนี้ก็คือดูถูกประชาชน ประชาชนไม่มีความหมาย จะตลบแตลงปลิ้นปล้อนอย่างไรก็ได้

นี่ไม่เพียงสะท้อนคุณภาพรัฐบาล มันสะท้อนคุณภาพประชาชนด้วย !

สำเริง คำพะอุ