หลังจากที่ศาลอาญาออกหมายจับพล.ต.อ.   สุรเชษฐ์    หักพาล    ให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจไม่นานนัก     พล.ต.อ. สุรเชษฐ์ก็ไปมอบตัว    เพราะไม่อาจจะเลี่ยงเป็นอย่างอื่นได้แล้ว   เมื่อมีหมายจับ    เจ้าหน้าที่ตำรวจก็สามารถจับได้ทุกที่    จะหลีกเลี่ยงเหมือนหมายเรียกทั้ง   3 หมายไม่ได้อีกแล้ว

แค่หลีกเลี่ยงหมายเรียกที่ผ่านมา  ในฐานะของผู้ที่เป็นนายตำรวจระดับ   พล.ต.อ.   เคยออกหมายเรียก   เคยขอศาลออกหมายจับผู้ต้องหามานักต่อนักแล้ว   ก็ถูกวิจารณ์อย่างหนักมาแล้ว

ตอนที่หมายจับออกมา   หลายคนก็จินตนาการไปต่าง ๆ นานา    เป็นต้นว่า     พนักงานสอบสวนจะใช้เวลาสอบสวนนานสักเท่าไร    5 ชั่วโมง   6 ชั่วโมง   แลัวระหว่างสอบสวนยังไม่เสร็จ    จะให้ประกันตัวหรือไม่   จะต้องนำตัวไปขออำนาจฝากขังต่อศาลหรือไม่

ที่คิดไปอย่างนั้น   ก็เพราะเห็นต่างฝ่ายต่างก็เล่นกันแรง   ตอบโต้กันแรง    เหมือนจะเอากันให้ตายไปข้างหนึ่ง

แต่เอาเข้าจริง ๆ ก็เป็นปฏิบัติการ   ค่อนข้างจะสุนทร  ละมุนละไม

พนักงานสอบสวนใช้เวลาไม่นานสักเท่าไหร่   ก็ให้ประกันตัวไปในวงเงิน 1 แสนบาท    ทำให้ พล.ต.อ.สุรเชษฐ์   มีเวลาไปทำหน้าที่นายกสมาคมชาวปักษ์ใต้    พร้อมทั้งให้สัมภาษณ์นักข่าวถึงความบริสุทธิ์    และความพร้อมของการเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม    เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ไปขอให้ศาลออกหมายจับเสียอีกต้องใช้เวลาถึง  5  ชั่วโมงเพื่อให้ศาลเชื่อว่า

1 คดีมีพยานหลักฐานเชื่อได้ว่า   มีการกระทำความผิด
2 ผู้ต้องหามีพฤติการณ์หลีกเลี่ยงหมายเรียกของพนักงานสอบสวน
และ 3 คดีนี้เป็นอำนาจของศาลอาญา

การที่ศาลออกหมายจับ    ก็แสดงว่า  ที่ออกมาโต้แย้งว่า    พนักงานสอบสวนไม่มีอำนาจออกหมายเรียก   (หรือแม้กระทั่งทราบว่าพนักงานสอบสวนไปขอหมายจับ    พล.ต.อ.  สุรเชษฐ์    ก็ส่งคำชี้แจงไปที่ศาลเพื่อคัดค้านการออกหมายจับ )

ที่ถกเถียงกันว่าคดีนี้ เป็นคดีเดียวกันกับคดีมินนี่   ก็ไม่ใช่       นี่เป็นคดีหนึ่งอีกต่างหาก     และที่บอกว่าคดีจะต้องอยู่ที่   คณะกรรมการ ปปช.    ก็ไม่ใช่อีก

สำนักงานตำรวจแห่งชาติจะเป็นอย่างไร    ?

มีคนเป็นห่วงว่าจะเกิดความวินาศสันตะโรขึ้นกับสำนักงานตำรวจเสียละกระมัง    เมื่อมีการกล่าวโทษนายตำรวจระดับเบิ้ม ๆ    ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติก็มีคนร้องทุกข์กล่าวโทษ    รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติก็ถูกออกหมายจับ

ผมก็ยังมีความเห็นเหมือนเดิม    คือการเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมเป็นเรื่องที่ดี    เป็นเรื่องที่ถูกต้อง     มิใช่แก้ปัญหาอย่างที่   นายเศรษฐา   ทวีสิน    นายกรัฐมนตรี     ซึ่งเป็นประธานคณะกรรมการตำรวจทำมา      คือ   ย้ายทั้ง 2   คน  ทั้ง ผู้บัญชาการ   และรองผู้บัญชาการ   มาอยู่สำนักนายกรัฐมนตรี (เป็นการชั่วคราว)     แล้วให้ทุกอย่างจบ    โดยตั้งคณะกรรมการอีกคณะมาสอบสวนข้อเท็จจริง

เรื่องของเรื่องคือ มีคดีเกิดขึ้นแล้ว      ก็ต้องปล่อยให้คดีดำเนินต่อไป    เพราะเส้นทางของคดีก็อยู่ที่การสอบสวน     ถ้าพนักงาน ข้าราชการทำผิดก็ส่ง ปปช.     ปปช.ทำเองหรือจะส่งมาให้ตำรวจ    ส่งต่อให้อัยการ     อัยการฟ้องหรือไม่ฟ้อง    จนถึงศาล   ซึ่งก็มีศาลชั้นต้น  อุทธรณ์  กระทั่งถึง ฎีกา

จะมาเกี้ยเซี้ยกัน     อย่างที่คิดว่า   ถอนคู่ขัดแย้งมาอยู่ทำเนียบสักพักแล้วจบ

การเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม    เป็นเรื่องถูกต้อง    แต่กระบวนการยุติธรรมก็ต้องยุติธรรมด้วย      ทำไมฝ่ายผู้ถูกกล่าวหาอยากให้เรื่องไป   ปปช.   ?

 แน่ละ    กฎหมายเขียนเอาไว้     เรื่องที่เจ้าพนักงานของรัฐ เรื่องที่ข้าราชการทำผิดอาญา    เป็นอำนาจของ ปปช.    สอบสวน     กฎหมายแก้มาเป็นอย่างนี้    เพราะมีความเชื่อว่า    หน่วยงานเดียวกัน   สอบสวน   แล้วจะช่วยกันเอง      แต่ที่ไหนได้    ปปช.  กลับกลายเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างจะอบอุ่นไว้วางใจได้สำหรับคนบางคน

อย่างน้อย   ปปช. ก็ใช้เวลาสอบสวน 2 ปี    สอบไม่ทันก็ขยายไปได้อีก 1 ปี    ยังมีเวลาหายอกหายใจ

ปปช.    ถูกตั้งข้อสงสัยว่า เป็นสถานที่ที่สร้างความอบอุ่น    ให้ใครบางคน    หรือบางกรณี    เป็นต้นว่า      ข้าราชการบางคนแจ้ง ปปช.  ว่ายืมรถยนต์มาจากเพื่อน   ปปช.  ก็เลือกที่จะไม่เชื่อ  แต่รัฐมนตรีบางคนยืมนาฬิกาหรูเพื่อนมาเป็นสิบ ๆ เรือน   ปปช. ก็เชื่อ    บางคนร่ำรวยมาเพราะได้ค่านายหน้าขายพระเครื่องเป็นสิบล้านบาท   ปปช. ก็เชื่อ ทั้งที่คนจ่ายค่านายหน้าที่ว่านั้นเป็นคนซื้อพระเครื่อง       ไม่ใช่คนขาย

ทำเอาวงการพระเครื่องงงเป็นไก่ตาแตก ก็ตาม

เรื่องอย่างนี้ประชาชนยังคาใจ ปปช. อยู่

คดีที่ตำรวจขอเอากลับมาทำซึ่ง ปปช.จะส่งมาให้ตำรวจทำก็ได้    ปปช.ก็มีมติว่าจะทำเอง    ทั้ง ๆ ที่ ปปช. เองก็รู้ว่า     มีคดี ที่  ปปช. หมักดองไว้เยอะแยะ     

นี่จะไม่ให้ประชาชนคลางแคลงใจ   ทั้งตำรวจ   ทั้ง ปปช.    ได้อย่างไร ว่า พวกท่านทั้งหลายกำลังทำอะไรกัน   

เกรงใจประชาชนบ้างไหม    ?
ถ้ายังมีความเกรงใจอยู่บ้าง     ก็ต้องทำความจริงให้ปรากฏ  ยึดหลักยุติธรรม   คุณธรรม   ประโยชน์ของชาติ   และประชน

สำเริง คำพะอุ