มีถ้อยคำอยู่ ๒ ถ้อยคำที่ผมชอบและเข้ากับสถานการณ์บ้านเมืองในปัจจุบันเป็นอย่างดี เป็นถ้อยคำที่สละสลวยและงดงามประหนึ่งบทกวีอิสระอันไร้ขอบเขตและพรมแดน แต่แฝงความแข็งแกร่งและความมุ่งมั่นอันแรงกล้าไว้ภายใน

ถ้อยคำหนึ่งเป็นของ Pablo Neruda  กวีและนักการเมืองชาวชิลี  เจ้าของรางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรม ปี ค.ศ. ๑๙๗๑

“You can cut all the flowers but you cannot keep Spring from coming.”

(คุณสามารถตัดดอกไม้ทั้งหมดได้ แต่คุณไม่สามารถป้องกันไม่ให้ฤดูใบไม้ผลิมาถึงได้)

อีกถ้อยคำหนึ่ง ได้มาจากการโพสต์ ณ ที่ใดที่หนึ่งของคุณ Suvakorn Vongpaisal  ซึ่งผมไม่แน่ใจว่าเป็นคำของท่านผู้นี้หรือของท่านผู้ใด แต่ผมก็ได้ใส่ชื่อท่านผู้นี้ไว้เป็นเครดิตการอ้างอิงแหล่งที่มา

“Autumn is beautiful but sad, the end of warm sunny days, but the soul of the poets still keep dreaming !”

(ฤดูใบไม้ร่วงช่างสวยงามแต่น่าเศร้า วันอันอบอุ่นสดใสสิ้นสุดลง แต่จิตวิญญาณของกวียังคงไม่หยุดฝัน !)

ครับ,  คุณสามารถตัดดอกไม้ทั้งหมดได้ แต่คุณไม่สามารถป้องกันไม่ให้ฤดูใบไม้ผลิมาถึงได้

ไม่ว่าคุณจะมีเงินทองซื้อดวงดาวบนแผ่นฟ้าและดอกหญ้าบนผืนดินได้มากเพียงไร

ไม่ว่าคุณจะมีดีลลับกับกลุ่มชนชั้นสูงขนาดไหน

และไม่ว่าคุณจะควบคุมบงการพรรคการเมือง นักการเมือง ข้าราชการ และองค์กรอิสระไว้ได้อย่างแน่นหนาเพียงไร                    

คนไทยก็ยังไม่ลืมการคอร์รัปชันโกงกินที่คุณกระทำไว้กับประเทศชาติและประชาชน ตลอดระยะเวลาที่คุณครองอำนาจอย่างเป็นทางการอยู่ ๕ ปี ระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๔๔ ถึงปี พ.ศ. ๒๕๔๙

ไม่ลืมภาพ ที่คุณไปทำ MOU ๔๔ ในปี พ.ศ. ๒๕๔๔ ยืนยันเส้นเขตแดนที่ผิดเพี้ยนที่นายพลลอนนอล แห่งกัมพูชา ประกาศเส้นเขตแดนโดยพลการในปี พ.ศ. ๒๕๑๕ ล้ำเข้ามาในไหล่ทวีปของไทย โดยผ่ากลางเกาะกูด ที่เป็นดินแดนของประเทศไทย

คนไทยยังไม่ลืมภาพในเดือนเมษายน ปี พ.ศ. ๒๕๕๕ ในงานสงกรานต์ที่เมืองกัมพูชา ที่คุณกับพวก (ซึ่งบางคนยังเป็นใหญ่เป็นโตอยู่ในบ้านเมืองไทยทุกวันนี้) แทบจะก้มกราบเท้าขอบคุณฮุนเซ็นที่คุ้มกะลาหัวและหนุนหลังพวกคุณต่อสู้กับรัฐบาลไทยสมัยนั้น

ทั้งยังไม่ลืมภาพในงานสงกรานต์วันนั้น ที่คุณกับพวกร่วมกันยืนร้องเพลงสรรเสริญบารมี “สมเด็จเดโชฮุนเซน” ผู้นำกัมพูชาที่ก่อเหตุกระทบกระทั่งรบพุ่งตามแนวชายแดนกับไทยมาอย่างต่อเนื่องนับแต่เกิดกรณีพิพาทพื้นที่รอบเขาพระวิหารปี พ.ศ. ๒๕๕๒ เป็นต้นมา

ปัจจุบัน คนไทยยิ่งไม่ลืมภาพที่คุณบังอาจใช้อำนาจเงินบงการหน่วยราชการและองค์กรอิสระให้ “กัดกร่อนบ่อนเซาะ” (ขออนุญาตใช้คำนี้บ้าง) กระบวนการยุติธรรมไทย รวมทั้งจรรยาบรรณทางวิชาชีพในหลายวงการ อาทิ วงการแพทย์ วงการสื่อสารมวลชน เพื่อให้คุณไม่ต้องติดคุกแม้แต่วันเดียว ทั้งที่ได้รับพระราชทานพระมหากรุณาอภัยลดโทษจากจำคุก ๘ ปี เหลือเพียงปีเดียว

ยิ่งไม่ลืมภาพที่คุณบังอาจคบคิดกับฮุนเซน ที่ในฐานะส่วนตัวได้ดองเป็นญาติกันจากการสมรสระหว่างเครือญาติสองตระกูล ให้รีบเดินทางมาเยี่ยมคุณขณะยังเป็นนักโทษที่เพิ่งได้รับการพักโทษกลับไปอยู่ที่บ้านได้ไม่กี่วัน ก่อนจะเชิญลูกสาวของคุณไปเยี่ยมเยือนกัมพูชา ท่ามกลางกระแสข่าวการเจรจาเกี่ยวกับพื้นที่ทับซ้อนทางทะเล ๒๖,๐๐๐ ตารางกิโลเมตร ระหว่างไทยกับกัมพูชาที่เต็มไปด้วยทรัพยากรก๊าซธรรมชาติอันมหาศาลที่คุณเคยไปทำ MOU ที่เป็นประโยชน์แก่กัมพูชา และรับรองเส้นเขตแดนกัมพูชาที่ลากผ่ากลางเกาะกูดของไทยเอาไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๔๔

สถานการณ์วันนี้ ดูเหมือนทุกอย่างอยู่ในกำมือของคุณหมดสิ้น ตั้งแต่ดวงดาวบนฟากฟ้าลงมาถึงเส้นหญ้าบนผืนดิน

แต่กระนั้น ความทรงจำบางอย่างของคนเราใช่จะเลือนหายกันได้ง่าย ๆ

โดยเฉพาะความทรงจำที่เกี่ยวกับชาติบ้านเมือง

และหากจิตวิญญาณของกวียังคงไม่หยุดฝัน แม้ในวันอันอบอุ่นสดใสสิ้นสุดลง ของฤดูใบไม้ร่วงอันสวยงามแต่แสนเศร้า

คนไทยก็จะไม่มีวันลืมการกระทำของคุณ และจะไม่ยอมให้คุณกับพวกได้มีโอกาสกระทำเช่นนั้นอีกต่อไป

ณรงค์ฤทธิ์ ศรีรัตโนภาส

๑๔ มีนาคม ๒๕๖๗