กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...ที่ประเทศเยอรมัน มีเด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่ง เธออาศัยอยู่กับแม่เพียงลำพังในกระท่อมหลังเล็ก ทั้งสองยากจนมาก จนบางวันไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยแม้แต่คำเดียว วันหนึ่งเมื่อเสบียงหมดเกลี้ยง เด็กน้อยจึงเดินเข้าไปในป่าด้วยความหิวโหย หวังจะหาผลไม้ป่ากินประทังชีวิต

                   ในป่าแห่งนั้น เธอได้พบกับหญิงชราแปลกหน้าคนหนึ่ง หญิงชราผู้นั้นรู้ดีว่าเด็กน้อยเป็นเด็กดี กตัญญู และมีใจเมตตา จึงมอบ "หม้อข้าววิเศษ" ให้แก่เธอพร้อมกับบอกความลับว่า  

                   หากต้องการกินข้าวต้ม ให้พูดว่า "หม้อวิเศษจ๋า ต้มข้าวเถอะ" แล้วหม้อจะปรุงข้าวต้มแสนอร่อยออกมาจนเต็ม และ หากอิ่มแล้วและต้องการให้หยุด ให้พูดว่า: "หม้อวิเศษจ๋า หยุดเถอะ" หม้อก็จะหยุดทำงานทันที

                   เด็กหญิงขอบคุณหญิงชราและรีบนำหม้อข้าววิเศษกลับบ้าน ตั้งแต่นั้นมาเธอกับแม่ก็ไม่เคยต้องหิวโหยอีกเลย

                   วันหนึ่งขณะที่เด็กหญิงออกไปข้างนอก แม่ของเธอเกิดหิวขึ้นมาจึงสั่งให้หม้อทำงาน:"หม้อวิเศษจ๋า ต้มข้าวเถอะ!" ข้าวต้มร้อนๆ รสอร่อยก็ปรุงขึ้นมาจนเต็มหม้อ แม่กินจนอิ่มหนำสำราญ แต่... เธอจำคำสั่งให้หยุดต้มข้าวไม่ได้!

                      เธอพยายามสั่งว่า "หยุดนะ", "พอแล้ว", "เลิกต้มได้แล้ว" แต่หม้อก็ยังคงผลิตข้าวต้มออกมาเรื่อยๆ ข้าวต้มเริ่มไหลล้นออกจากหม้อ ลงสู่พื้นครัว ไหลออกไปนอกประตูบ้าน ล้นไปตามถนนในหมู่บ้านราวกับแม่น้ำสีขาว

                      ชาวบ้านต่างพากันแตกตื่น เพราะข้าวต้มไหลเข้าไปในบ้านทุกหลังเหมือนน้ำท่วม โคลนถล่ม จนคนในหมู่บ้าน แทบจะจมกองข้าวต้มตายกันหมด!

                      ในขณะที่ข้าวต้มเกือบจะล้นออกไปนอกหมู่บ้าน เด็กหญิงก็กลับมาพอดี เมื่อเห็นเหตุการณ์เธอจึงรีบตะโกนบอกว่า:"หม้อวิเศษจ๋า หยุดเถอะ!" ทันใดนั้น หม้อก็หยุดทำงานลงทันที...

                      นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “การไม่รู้อะไรอย่างถ่องแท้ทั้งหมดนั้น อาจทำให้เกิดอันตรายได้”

                      เรียบเรียงจากนิทานเยอรมันของกริมม์ เรื่อง"ข้าวต้มวิเศษ" The Magic Porridge Pot , Der süße Brei

อาทร จันทวิมล