กาลครั้งหนึ่งนานมานี้ ณ เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ซึ่งเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยคูคลองและพ่อค้าผู้มั่งคั่ง   มีพ่อค้าผู้ใจดีชาวอิตาเลียนคนหนึ่งนามว่า อันโตนิโอ เขาเป็นที่รักของทุกคนเพราะความโอบอ้อมอารี

วันหนึ่ง บัสสานิโอ เพื่อนสนิทของอันโตนิโบ มาขอความช่วยเหลือเพราะต้องการเงินไปสู่ขอหญิงสาวที่ตนรัก แต่อันโตนิโอไม่มีเงินสดติดตัวเลย ในขณะนั้นเพราะทรัพย์สมบัติทั้งหมดของเขา อยู่บนเรือสินค้าที่กำลังล่องอยู่ในมหาสมุทร

ด้วยความรักเพื่อน อันโตนิโอจึงอาสาไปกู้เงินจาก ไชล็อก เศรษฐีเงินกู้ชาวยิว  ผู้มีจิตใจคับแคบ ไชล็อกนั้นไม่ชอบอันโตนิโอเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงแกล้งเสนอเงื่อนไขประหลาดขึ้นมาว่า

"ข้าจะให้เจ้ายืมเงินโดยไม่คิดดอกเบี้ยแม้แต่เหรียญเดียว... แต่มีข้อแม้ว่า หากเจ้าคืนเงินไม่ทันตามกำหนด เจ้าจะต้องยอมให้ข้าตัดเนื้อจากร่างกายของเจ้าหนักหนึ่งปอนด์ เพื่อเป็นการทำขวัญ"

อันโตนิโอเชื่อว่าเรือสินค้าของเขาจะกลับมาทันเวลา จึงยอมเซ็นสัญญาที่มีชื่อว่า "สัญญาหน้าเลือด" ไปโดยไม่ลังเล

โชคร้ายมาเยือน เมื่อเรือสินค้าของอันโตนิโอได้ล่มลงกลางทะเล เขาจึงไม่มีเงินมาคืนไชล็อกตามกำหนด ไชล็อกผู้ใจดำจึงรีบนำเรื่องขึ้นสู่ศาลทันที เขาไม่ต้องการเงินคืน แต่ต้องการ "เนื้อ" ของอันโตนิโอเพื่อเป็นการแก้แค้น

ชาวเมืองต่างพากันตกใจและเวทนาอันโตนิโอ แต่กฎหมายของเมืองเวนิสนั้นศักดิ์สิทธิ์มาก หากสัญญาเขียนไว้เช่นไร ก็ต้องเป็นไปตามนั้น

ในขณะที่อันโตนิโอกำลังจะถูกคมมีดของไชล็อกเชือดเฉือน  "พอร์เชีย" หญิงสาวผู้ชาญฉลาด ซึ่งเป็นคนรักของบัสสานิโอ   ได้ปลอมตัวเป็นทนายหนุ่มเข้ามาช่วยว่าความ เธอเริ่มต้นด้วยการขอความเมตตาจากไชล็อก แต่ไชล็อกปฏิเสธและยืนยันจะเอาเนื้อให้ได้

พอร์เชียจึงกล่าวต่อหน้าศาลว่า:

1.             สัญญานี้เป็นธรรม: ไชล็อกมีสิทธิ์ตัดเนื้อหนึ่งปอนด์ตามที่ระบุไว้

2.             แต่ต้องทำตามตัวอักษร: ในสัญญาระบุไว้ชัดเจนว่า "เนื้อหนึ่งปอนด์" แต่ไม่ได้ระบุถึง "เลือด" แม้แต่หยดเดียว

เธอกล่าวประกาศก้องว่า:

"เชิญท่านตัดเนื้อไปเถิด! แต่หากท่านทำเลือดของอันโตนิโอตก  แม้เพียงหยดเดียว หรือตัดเนื้อเกินหรือขาดไปแม้เพียงนิด ท่านจะถือว่าละเมิดกฎหมายของเมืองเวนิส  และต้องถูกยึดทรัพย์ทั้งหมดทันที!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ไชล็อกก็ถึงกับหน้าถอดสี เพราะในความเป็นจริงไม่มีใครสามารถตัดเนื้อคนออกมาโดยไม่ให้มีเลือดไหลได้ เขาจึงยอมแพ้และเดินจากไปในที่สุด อันโตนิโอจึงรอดพ้นจากความตายมาได้ด้วยความเฉลียวฉลาดของพอร์เชีย

การกระทำของพอร์เชีย เป็นการกระทำความดี ในฐานะการอธิบายชี้แจงให้ความรู้ด้านกฎหมาย ในข้อ ธัมมัสเทศนามัย ของบุญกิริยาวัตถุ 10 ประการ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :  สติปัญญาคืออาวุธ ในสถานการณ์ที่มืดแปดด้าน การใช้สติปัญญาไตร่ตรองจะช่วยให้พบทางออกเสมอ

เรียบเรียงจากวรรณคดีอังกฤษ เรื่อง เวนิสวาณิช  The Marchant of Venice แต่งโดย  วิลเลียม  เชกสเปียร์ โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรง แปลเป็นภาษาไทย

เอกสารนี้ จัดทำโดย“ชมรมเสมาพัฒนาชีวิต” “มูลนิธิส่งเสริมการลูกเสือแห่งประเทศไทย”

This document was created   by “Sema Life Development Club, Thai Scouts Promotion Foundation