11 พฤศจิกายน ที่ผ่านมา เป็นวันลอยกระทง ซึ่งวัตถุประสงค์หนึ่งในหลายๆ อย่างคือ ขอโทษแม่น้ำลำคลองที่เราได้ใช้ประโยชน์อย่างมาก และได้ทำลายแม่น้ำลำคลอง เช่น ทิ้งขยะ อุจจาระ ปัสสาวะ ทิ้งอาหารที่เหลือใช้หรือบูดเน่าทิ้งน้ำมันเหลือใช้จากการทำอาหาร หรือจงใจทิ้งน้ำมันเครื่องที่ใช้ไม่ได้ ทิ้งถุงพลาสติกไม่ว่าจะเป็นแก้ว ขวด ถุง กล่อง จาน ช้อน ฯลฯ ทุกวัน จนแม่น้ำลำคลองสกปรก เน่าเสียไม่พอยังตื้นเขินด้วย เรียกว่าทำลายแม่น้ำลำคลอง

การลอยกระทงอย่างสร้างสรรค์จึงมีหลายวิธีเช่น ตามสถานที่ราชการ มหาวิทยาลัย โรงเรียน วัดวาอาราม บ้าน สถานบันเทิงที่มีให้ลอยกระทง หรือลอยในอินเตอร์เนต ไลน์ เป็นต้น ก็จะไม่เป็นการทำลายแม่น้ำลำคลอง เพราะรุ่งขึ้นเขาก็จะเก็บไปทำลาย หรือใช้เป็นปุ๋ยถ้าเป็นพวกใบตอง...กาบกล้วย ฯลฯ

แต่ที่เป็นปัญหาคือ การลอยกระทงในแม่น้ำลำคลอง จนกลายเป็นขยะหลายร้อยตัน ถ้ารวมทั้งประเทศ และแย่ไปกว่านั้น คือการใช้โฟมซึ่งจะละลายภายใน 50 ปีถ้าเป็นกะลามะพร้าว อ่านในกูเกิลบอกว่า 14 วัน คงเป็นกะลาแบบอ่อน แต่ผู้เชี่ยวชาญทางด้านวิทยาศาสตร์บอกว่ากะลามะพร้าวสีดำแข็งๆ จะละลายอีกหลายสิบปี จึงไม่ควรใช้กะลามะพร้าวดำๆ ทำเป็นกระทงซึ่งล่าสุดได้ข่าวว่าลอยในกทม.ไป 1,000 ใบ ยังไม่นับจังหวัดอื่นๆ ที่จมอยู่ใต้แม่น้ำจนตื้นเขิน พอมีเรือขุดใบพัดก็หัก จึงไม่ควรลอยด้วยกะลามะพร้าวแข็งๆ ดำๆ (เข้าใจว่า เป็นกะลามะพร้าวขูดไม่ใช่กะลาน้ำมะพร้าวอ่อนๆ ที่ขายเป็นน้ำดื่ม)

ยิ่งไปกว่านั้น ต้องขอบคุณนักบินคนหนึ่งให้สัมภาษณ์ในทีว่า โคมลอย คือระเบิดบนท้องฟ้า ถ้าโดนเครื่องบิน ความสูญเสียจะมหาศาลจึงไม่ควรใช้โคมลอย (แม้ทางการจะห้าม ก็ยังฝ่าฝืน แล้วทางการทำไมไม่จับ)

อย่างไรก็ตาม ต้องขอบคุณข่าวที่บอกว่า โคมลอยตกใส่บ้านเรือน เสาไฟฟ้า สายไฟฟ้าเกิดไหม้ ไฟดับ เพราะมีโคมลอยจำนวนมากมาย หลายส่วนจึงเสียหาย แม้แต่เรือจอดอยู่ก็ไฟไหม้เพราะโคมลอย จนน่าเป็นห่วง

ปีต่อไปจะลอยกระทง ก็ไม่ควรลอยในแม่น้ำลำคลอง โดยเฉพาะควรงดโคมลอย จะได้ไม่เกิดการสูญเสีย หรือเป็นระเบิดบนท้องฟ้า